Opeens had ik het... - De community!

Zondag 30 Maart 2003 om 09:34
Archief Maart 2003

zaterdag 29 maart 2003

Gezellige avond uit.
Mijn dienst gisteren begon met een slagje naar Deurne. Het was nogal druk op het perron, omdat er een bermbrand bij Breda was. Daardoor was de trein naar Heerlen nog niet geweest en stonden veel reizigers nog op het perron te wachten. Tijdens de kaartcontrole in de trein richting Deurne bleek dat in die drukte op het perron een zakkenroller zijn slag had geslagen. Een meisje bleek haar portemonnee kwijt te zijn. Waarschijnlijk in de drukte haar zakken gerold. Jammer dat je tegenwoordig zo op je hoede moet blijven. Op de terugweg naar Eindhoven was het een drukte van jewelste voor mij. Zoveel mensen zonder kaartje (waarvan zich trouwens de meeste mensen zich wel gemeld hadden), dat ik bij aankomst in Eindhoven niet verder gekomen ben dan halverwege het eerste rijtuig.

Daarna twee keer naar Heeze. Tegenwoordig doen we dat met dieseltreinen van in de jaren 60. Op zich rijden ze best goed. Het nadeel is, dat ze stinken (binnen en buiten) naar diesel en de verwarming is niet optimaal. Het is ook maar een noodmaatregel, waarvan we hopen dat 'ie snel voorbij zal zijn. Het is gewoon een grote stap terug in de tijd.

Aan het einde van mijn dienst nog twee keer naar Tilburg West. En in mijn laatste trein was het niet gemakkelijk om de orde te handhaven. Studenten met een slok op zetten mijn trein op stelten. Ik hoorde in het voorste treindeel het geschreeuw al. Terwijl zij in het achterste treindeel zaten. In Boxtel ben ik naar achteren gelopen en heb hun gewaarschuwd, dat ze rustig moesten zijn en dat anders onze wegen zouden scheiden in Oisterwijk. Toen ik uiteindelijk weer hun kant opliep stond ��n persoon uit de groep weer bovenop de banken te schreeuwen (het moest zingen lijken). Toen heb ik hun de keuze gelaten: Of in Oisterwijk uitstappen, of een bekeuring voor het verstoren van de rust, het niet opvolgen van een opdracht gegeven door mij en het zich onder invloed van alcohol bevinden in de trein. Het werd toch uitstappen in Oisterwijk. Direct ook even mijn collega van de volgende (en laatste) trein gewaarschuwd dat hij ze beter niet kon meenemen. Het advies van mij aan deze jongens was, om toch maar te gaan lopen of zo. De treinen zouden hun toch niet meer meenemen.
Jammer dat het zo moet, maar er zit vaak helaas geen andere mogelijkheid op. Er werd door deze groep gezegd, dat geen andere reizigers last hadden van hun gedrag. Dat is echter geen criterium. Als ik last heb van hun gedrag of het ongepast vind, dan treed ik daartegen op. Veel mensen durven namelijk niets te zeggen en dan moet toch iemand zijn nek uit durven steken.

Het was half ��n gisteravond voor ik klaar was.
En daardoor weer voorbij half twee voordat ik in bed lag, maar ja. Het weekend is weer begonnen. Dit weekend is voor mij weer vrij, maar het volgende moet ik werken. Maandag begint mijn werkweek weer en ben ik rond half twee 's nachts klaar. Dat betekend dat ik mijn belevenissen pas op dinsdagmiddag te lezen zijn. Ik probeer zo regelmatig mogelijk te schrijven, maar dat lukt niet altijd. Het is een erg onregelmatige baan en dus werk je soms veel en soms weinig dagen per week. Maar ik denk dat ik op jullie begrip kan rekenen.

Prettig weekend en tot dinsdag.

vrijdag 28 maart 2003

"To boldly go where no one has gone before"
Allereerst sorry, dat ik nu pas post, maar het was laat vannacht voor ik terug thuis was.

Het was gisteren een vreemde dienst. Ik moest voor het eerst op het traject Den Haag Centraal - Haarlem als conducteur mee. En omdat wij in het zuiden weinig echte risicolijnen hebben, ben je al snel in de veronderstelling dat een lijntje in de randstad een risicolijn zal zijn.
Dat was dus niet waar. Tenminste gisteren niet.
Ik moet wel zeggen dat ik niet verwacht had zo veel kaartjes te schrijven, maar er zaten geen uitstellen van betaling tussen. De mensen gingen er schijnbaar van uit dat ik niet zou komen en toen ik dus wel kwam zaten ze met het geld in hun hand op mij te wachten. Geen discussies over treintarief. Helemaal niets. Wel veel leuke reacties op mijn accent. Ja, als je uit het zuiden komt, dan is dat goed te horen.

Het vreemde is dat een conducteur geen zogenoemde "wegbekendheid" hoeft te hebben. Je hoeft niet vantevoren te weten waar de seintjes staan. Bij een machinist is dat wel verplicht. Dat wij dat niet hoeven is wel jammer, omdat je nu, als je op een nieuwe lijn komt, eerst moet ori�nteren op de seinen. Waar staat een vertreklicht (wit licht met grote V eronder)? Waar kijk je naar het gewone sein? En waar staat geen sein? Allemaal vragen voor de eerste rit. Maar gelukkig zijn de machinisten altijd bereid om ons "voor te lichten".

Al met al een heel prettige dienst, waarin ik veel gezellige mensen ben tegen gekomen en er vaak wat te babbelen viel, want daar hou ik wel van.
Vanavond ben ik weer laat thuis, dus verwacht mijn bericht in het dagboek niet voor zaterdagmiddag.

Tot zaterdag.

dinsdag 25 maart 2003

Zou je morgen vrij willen zijn?
Wat ik gisteren meemaakte heb ik nog nooit meegemaakt.
Er wordt thuis gebeld (ik was er niet). Het bleek mijn dienstindeler te zijn. Ik had twee dagen vrij en moest tussendoor een dag werken. Hij wilde weten of ik misschien die ene dag tussendoor ook vrij wilde hebben. Het antwoord is natuurlijk: "Ja".

Wat blijkt hieruit?
NS begint op verschillende standplaatsen genoeg personeel te krijgen. En dan kan het zijn, dat mensen de mogelijkheid krijgen om extra verlof op te nemen. Dat is ook wel nodig, omdat veel collega's nog erg veel oud verlof (van voorgaande jaren) hebben staan. NS kon daar niets aan doen, maar door de arbeidsmarkt was het gewoon niet mogelijk om genoeg personeel te krijgen.

Oh ja. Vandaag is de machinist begraven, die bij het ongeluk in Roermond om het leven is gekomen. Wij hoorden dat hij tot op het laatste moment via de omroep de mensen heeft gewaarschuwd dat de trein zou gaan botsen en dat ze naar achteren moesten rennen. Dat zou hem het leven gekost hebben. Dat werpt toch een ander licht op de zaak, dan de dag na het ongeluk.
De verkeersinspectie gaf toen al onze machinist de schuld. Een veel te vroeg getrokken conclussie. Ooit iemand gehoord van een seinstoring? Het zou een seinstoring hebben kunnen zijn. Of een wisselstoring? Zou ook kunnen. Dus, eerst onderzoeken en dan pas met het vingertje wijzen.
Complimenten voor Stan Hoen, woordvoerder in ZML (Zuid en Midden Limburg). Je hebt je goed geweerd.

Vandaag en morgen hoef ik dus niet te werken, dus ben ik er donderdag weer met een echt dagboek-verhaal.

Tot donderdag.

vrijdag 21 maart 2003

"Omdat ik verwachtte dat je toch niet zou controleren"
Dat was de reden die opgegeven werd door een reiziger toen ik hem aantrof zonder kaartje.
Vreemde reden eigenlijk, maar van de andere kant raar dat mensen die gedachtengang kunnen hebben. Natuurlijk controleer je de kaartjes in je trein. Een andere vandaag gehoorde opmerking was: "Goed dat je komt controleren, want anders had ik mijn kaartje voor niets gekocht." Je gaat toch ook niet naar de supermarkt, omdat je er mag afrekenen aan de kassa, maar toch zeker omdat je de spulletjes graag wil kopen. En dan nog: Waarom denken mensen toch dat een conducteur niets anders is dan die vervelende kaartjesknipper waar iedereen het over heeft. Ons werk is zo divers en de kaartcontrole is maar ��n klein stukje van het hele vak.
Dat moest ik even kwijt.

Vandaag was een rustige dag.
Rustig houdt in: 7 kaartjes verkocht, waarvan 5 uitstellen van betaling. Een beetje scheef gemiddelde, maar helaas de realiteit. Ik heb dan ook niet alle treinen helemaal kunnen controleren. Zo'n UVB, zoals we dat noemen, neemt veel tijd in beslag en die tijd heb je vaak niet.

Wel nog even een jongedame op haar punten moeten wijzen. Tijdens het schrijven van een UVB stond zij op om te zeggen, dat ze de dag ervoor zonder gestempeld kaartje in de trein gezeten had en die "lulhannes" haar had opgelicht voor � 8,--. Ik heb haar gevraagd om te gaan zitten en de beledigingen te stoppen. Daarop zei ze dat het niet tegen mij was bedoelt, maar een collega beledigen, daar hou ik ook niet van. Jammer toch dat mensen niet kunnen inzien, dat zij het probleem zijn, omdat hun kaartje niet in orde is en niet de conducteur die dat constateerd en een kaartje gaat schrijven.

Ook nog een positief puntje:
De conducteur van het ongeluk van gisteren is uit de coma ontwaakt en zijn toestand is stabiel. Fijn om te horen. Hopelijk is hij snel weer bij ons.

Dit weekend ben ik vrij.
Ik moet dinsdag pas weer werken. Dus even een weekendje zonder mijn leuke, minder leuke, kritische en soms vervelende dagboekverhaaltjes.

Tot dinsdag.

vrijdag 21 maart 2003

Zwaar ongeluk :-(
Gisteren was het een zware dienst.
We werden opgeschrikt door het zware ongeluk bij Roermond, waar onze collega-machinist uit Nijmegen om het leven is gekomen en de conducteur zwaar gewond raakt.
Ik wil via deze weg mijn medeleven uitspreken voor de nabestaanden van deze collega's.

Door deze gebeurtenis werd een grote stempel gedrukt op mijn dag. Ik voelde me lamgeslagen. Ik kende deze collega niet persoonlijk, maar binnen de NS is een hele sterke band onder het rijdend personeel. En dan verlies je toch een "familielid".

Daarnaast werd het in het zuiden van het land een zootje, omdat bij Helmond 't Hout een defecte goederentrein stond en iets later iemand voor de trein sprong in Bunde (bij Maastricht).
Kortom, geen ideale dag.

Morgen ben ik er weer. Hopelijk dan in een vrolijkere bui.

woensdag 19 maart 2003

Met een gebroken teen in de 1e klas
Het was me niet meer gelukt om gisteren nog een bericht in het dagboek te schrijven, daarom doe ik dat vandaag.
Ik heb vandaag een vrije dag.

Gisteren begon het al vroeg in de dienst. Op weg van Eindhoven naar Helmond.
In Helmond 't Hout sluit ik de deuren en terwijl ik kijk of alle deuren goed gesloten zijn, zie ik een jongeman zijn hand omhoog gaan richting mijn sleutel. Hij wilde die sleutel schijnbaar pakken. Maar als hij die sleutel had teruggedraait, dan was de veiligheid in gevaar gekomen en had ik buiten gestaan. En dus sprak ik hem aan met de mededeling om dat toch maar vooral niet te doen. Anders zou hij verder mogen lopen. Hij zei dat ik dat niet voor elkaar zou krijgen. Daarop heb ik hem verteld, dat hij het vooral niet moest proberen, omdat hij anders echt buiten zou staan. Daarop eindigde het gesprek. Als de veiligheid in het geding dreigt te komen, dan moet je optreden. Veiligheid gaat voor alles, zelfs voor de punctualiteit.

Op weg naar Utrecht trof ik een groepje jongens aan in de 1e klas. Een van de jongens zei, dat hij daar mocht zitten. Hij had een 2e klas kaartje en een gebroken teen. Ik heb hem toch maar even uitgelegd, dat het enige dat recht geeft op 1e klas, een 1e klas treinkaartje is. En dat, als het heel erg druk is, hij kan komen vragen of hij (en niet zijn vrienden) met zijn gebroken teen even in de 1e klas mag gaan zitten. Ik denk dat er zat collega's zullen zijn die dat zullen honoreren. Maar er was plaats zat en achter de schuifdeur kon hij al direct zitten in de 2e klas. Toch maar even gevraagd of hij naar de 2e klas wilde verhuizen. Hij constateerde dat ik een klootzak was en nog meer van dat soort woorden. Eigenlijk belediging van een opsporingsambtenaar, maar we zullen het er maar op houden, dat zijn teen erg veel pijn deed.

Op weg naar Weert gebeurde niets.
Er sprak mij wel een man uit Heeze aan, met de vraag hoe lang er al diesels reden tussen Weert en Eindhoven. Ik vertelde dat dat vanaf 15 december was. Hij zei dat hij kort daarvoor bijna de brandweer had gebeld, omdat rook uit een voorbij rijdende trein kwam. Toen hij niet wist welk nummer hij moest bellen, had hij zijn zoon maar gebeld. Deze wist te vertellen dat het dieseltreinen waren.

Als je ooit brand ziet in een trein, dan bel je gewoon 112 en vraagt naar de Spoorwegpolitie. Zij doen dan de rest, inclusief het waarschuwen van het treinpersoneel.

Tot morgen.

maandag 17 maart 2003

Toch nog fut om er vannacht over te vertellen
Als ik vandaag wilde, dan had ik me blauw kunnen schrijven.

Op weg naar Haarlem viel het wel mee.
Het valt alleen erg op hoeveel mensen nog altijd denken, dat bepaalde inmiddels uitgemelkte smoesjes nog werken.
Vandaag was het weer zo'n "ik wilde een kaartje bij de automaat kopen, maar ik heb alleen papiergeld"-dag. Zo lang als de kaartautomaten staan is er alleen pin of muntgeld mogelijk en toch weten veel mensen het schijnbaar nog niet.

Door uitgelopen werkzaamheden en een seinstoring was het vandaag een ramp om vanuit Amsterdam Centraal naar Nijmegen/Arnhem te komen.
De treinen vanuit Amsterdam naar Nijmegen reden vaak pas vanaf Utrecht en daardoor werd de intercity naar Maastricht wel erg druk.

We wilden proberen om vanaf Amsterdam direkt te gaan knippen, zodat we in Duivendrecht op de helft waren. (Dit is nodig om de trein te kunnen overzien tijdens de vertrekprocedure.) Het was niet gelukt. Toen we in Duivendrecht vertrokken hadden we nog steeds pas het voorste rijtuig gecontroleerd. One down, ten to go. En of het erom gedaan werd. Mijn collega kwam bijna alle mensen zonder kaartje tegen. Maar ja, dat hoort nu eenmaal bij het werk.

Leuk om te melden: Voor ons was het vandaag weer een dag zonder vertraging. Dat kunnen de meeste reizigers van vandaag niet zeggen.
Morgen ben ik vrij. Dinsdag moet ik weer werken. Naar Utrecht, Venlo en Weert. Kortom, variatie genoeg.

Tot dinsdag.

zondag 16 maart 2003

Boekenweekgeschenk
Gisteren, 15-3, heb ik mijn eerste dienst na mijn vakantie gehad. ik was pas om 1.30 thuis, waardoor het niet meer mogelijk was om direct na mijn dienst in het dagboek te schrijven.

Ik hoorde in mijn eerste trein van twee dames van de meetploeg van het NIPO dat het boekenweekgeschenk als treinkaartje geldig was op die zaterdag. Goed dat ze het zeiden, want ik was mijn informatiebulletin vergeten te lezen waar dat in stond. Daardoor werd het een best wel drukke dienst. Wel weinig knippen overigens, want een boek past niet tussen je kniptang.

Als een machinist me niet getipt had, dan was ik ��n stoptrein te vroeg naar Geldermalsen vertrokken. Dank je wel collega!

Wel wat problemen gehad met een groep van ongeveer 35 jongeren. Helaas bevestigden zij de vooroordelen die veel mensen over bevolkingsgroepen hebben. Er zaten vanaf Utrecht eerst 5 jongens in mijn trein de zaak te verstieren. Daarna stapten in Lunetten nog een man of 30 in en liepen ze allemaal naar het treinstel waar ik niet was. Toen ik die kant opliep sprongen ze er weer bijna allemaal uit. Echter, toen ik de deuren sloot hielden ze de deuren open om toch nog te kunnen instappen in het treinstel waar ik niet zat.
In Houten ging het bijna helemaal mis. Een van de jongens probeerde de deur open te houden, omdat een aantal van zijn vrienden even uit de trein waren gestapt om het een of ander te gaan halen op de parkeerplaats of plein bij het station. Hij wilde de trein niet zonder zijn vrienden laten vertrekken. Nadat ik verschillende keren had geroepen liet hij de deur toch los op het moment dat ik zijn kant op begon te lopen.

Later hoorde ik van een collega, dat hij vanaf Houten naar Culemborg last heeft gehad van een groep jongeren. Misschien dezelfde groep?

Daarna weinig bijzonders meer meegemaakt.
Wel leuk was het om te zien dat op de treinaanwijzer in station Best bij mijn trein naar Helmond een verkeerde volgorde van stations stond aangegeven.

Ik stop vanaf Eindhoven in Helmond 't Hout en Helmond.
Op het bord stond: Helmond Brouwhuis en Helmond.
Volgens de topografie is dat een onmogelijke route.

Tot straks.
Dan mag ik naar Haarlem en Maastricht.

ik ben weer laat terug, dus komt mijn verhaal pas weer morgenmiddag.

vrijdag 14 maart 2003

Daar gaan we
Morgen is mijn vrije tijd weer voorbij.
Het werken begint weer met een dagje reserve-dienst.
Dat betekend zitten tot je ergens nodig bent en dan zo snel mogelijk naar de trein waarvan je de conducteur moet vervangen.

Of ik iets beleefd heb of niet, kun je morgen lezen.

Geplaatst door |