Opeens had ik het... - De community!

Dinsdag 30 Maart 2004 om 09:31
Archief Maart 2004

dinsdag 30 maart 2004 om 11:18 uur

Stremming
De dag van gisteren begon met een stremming. Tijdens het in-dienst komen was de aanrijding al gebeurt. Dat betekend dus eigenlijk: Binnenkomen, spullen pakken, beginnen. De aanrijding 'met een persoon' was tussen Eindhoven en Helmond 't Hout. Dat betekend dat richting Helmond geen treinen kunnen rijden. En dus moesten er bussen komen. Die waren al besteld voordat ik in dienst kwam. Daardoor waren ze vrij snel na aanvang dienst aanwezig. Sneller dan ik vanuit ons verblijf naar de Noordzijde (het busstation) kon komen. Na ongeveer een uur te hebben gestaan was de stremming voorbij. Totaal heeft de stremming 2 uren geduurd.

Daarna nog gewoon de trein op. En nog best veel geschreven ook. Op 6 treinen schreven we nog 5 kaartjes (inclusief UvB's). Het was niet echt overdreven druk, maar dat hoefde ook niet. Na een stremming is een beetje rust in je werk best fijn.

maandag 29 maart 2004 om 10:59 uur

Weekend weer voorbij
Ook voor mij is het weekend weer voorbij.
Dat betekend dat ik de komende 5 dagen weer aan het werk mag. Ik heb late dienst. Of het druk wordt? Ik weet het niet.
Ik hou jullie op de hoogte.
Morgen plaats ik weer een verhaal over de gebeurtenissen van de dienst van vandaag.

donderdag 25 maart 2004 om 15:38 uur

Excuses voor het ongemak
Ik heb best wel moeite met de eerste vroege diensten. Dat is ook de reden waarom mijn verhalen de afgelopen dagen niet verschenen zijn. Dat is best vervelend en ik moet dan ook echt mijn excuses aanbieden hiervoor. Maar dat betekend niet dat er in de afgelopen dagen niets gebeurt is.

Zo heb ik deze week het record gebroken. Het record "De meeste UvB's schrijven voor dezelfde persoon op ��n dienst". Ik ging van Vlissingen naar Roosendaal en daar meldde zich direct na vertrek een jongeman. Hij moest een UvB hebben. Dat heb ik geschreven tot Roosendaal. Vervolgens vroeg hij welke trein ik daarna zou controleren. Hierop gaf ik natuurlijk geen antwoord. Ik heb hem verteld dat hij een kaartje bij het loket moest gaan kopen. Uiteindelijk ben ik toen van Roosendaal naar Breda gereisd. Onderweg kwamen we tijdens de controle hem weer tegen. UvB nummer 2 en het verzoek in Etten-Leur uit te stappen. Vervolgens hebben we nog enkele andere treinen gecontroleerd. En wat denk je? Tussen Breda en Tilburg zat 'ie weer in mijn trein. UvB nummer 3. In Tilburg heeft hij de trein mogen verlaten. Bij het weglopen zwaaide hij zelfs nog naar me...met zijn middelvinger.

Vandaag kwam ik een collega tegen. Hij feliciteerde me met mijn eerste plaats. Welke eerste plaats? Ik blijk sinds 1 januari de meeste UvB's te hebben geschreven van standplaats Eindhoven. En toch doe ik gewoon mijn werk. En geef ik best veel mensen het voordeel van de twijfel. Het waren er 143. De nummer 2 had er 117. Ik vraag me alleen af of ik daar blij mee moet zijn, want het betekend toch dat er steeds meer zwartrijders onderweg zijn. Ik sta er dan ook erg dubbel in. Maar ik ben er toch ook een beetje trots op.

Ik ben nu twee dagen naar Roosendaal geweest in de vroege dienst. Ik moest tot Breda met mijn eerste trein, maar verder als Tilburg ben ik in beide gevallen niet gekomen. Niet meewerkende reizigers. Jammer. Morgen probeer ik het gewoon nog een keer.

vrijdag 19 maart 2004 om 16:46 uur

Baanvakcontrole en herinstructie
Vandaag was een dag met een gedeelte baanvakcontrole (extra controle in de trein) en met herinstructie.
We waren vandaag met een grote groep. Het begon al direct om 7 uur. Door de stremming bij Lage Zwaluwe was er geen materieel afgekomen uit Den Haag en dan moet je improviseren. Dat betekende dat we met een VIRM-6 vanaf Eindhoven naar Venlo gingen. Gewoon als Chef Trein, maar dan niet alleen. We bleven gewoon met onze normale ploeg. Hierdoor was de controle van de trein op terugweg ook mogelijk. Het werd namelijk erg druk. Uiteindelijk waren we rond half negen weer terug in Eindhoven.
De maatregelen in verband met de stremming waren een beetje onduidelijk. Hierdoor wisten wij soms net zo weinig als onze reizigers. Maar even goed probeer je toch om zo veel mogelijk service te bieden.

Daarna nog een paar keer naar Tilburg en Den Bosch geweest.
Uiteindelijk werd het 12 uur en begon de herinstructie. Deze keer over verschillende types materieel. Vandaag ging het over de ICR-m (vernieuwde intercityrijtuigen) en de ICK (omgebouwde DB-rijtuigen). Je zou zeggen, dat je er al alles vanaf weet. Vooral omdat je er dagelijks mee onderweg bent. Toch heb ik er erg veel van opgestoken. Kortom, prima gedaan door onze vakondersteuner (VOS).

De werkdag heb ik afgesloten met nog een stukje COO (computer ondersteund onderwijs). Over gespreksdiscipline (via de portofoon en de telerail) en over EHBO. Kortom, je blijft leren. En dat is best goed. Zo hou je het goed in je geheugen.

Kortom, een leerzame dag.

donderdag 18 maart 2004 om 22:07 uur

Op de pocketPC?
Als je een tijdje vrij bent en je verveelt je, dan kom je wel eens op rare idee�n.
Zo heb ik nu een versie van mijn site gemaakt voor de PocketPC.
Heb je een PocketPC en wil je graag onderweg even kijken of er een nieuw verhaal is?
Ga dan naar:
www.opeenshadikhet.nl/pda.

Op de thuiscomputer lijkt het nergens op, maar op de PocketPC ziet het er gelikt uit.
Let wel! Alleen de dagboekverhalen kun je lezen. De opties in de blauwe balk (op de gewone site) zijn niet beschikbaar.

Succes.

dinsdag 16 maart 2004 om 17:03 uur

Als reiziger...
Vandaag ben ik op pad geweest met de trein. Wel raar om als hc nu eens gewoon in de trein te zitten als reiziger. Je merkt ineens ook zaken op waar sommige reizigers zich aan ergeren, maar vaak niets over (durven te) zeggen. Ik heb ieder woord mogen meeluisteren van een hardpratende zakenman met zijn gsm-contact. Over een te dure crematie, intimiderende zakenpartners en callgirls die bij de prijs zaten inbegrepen. En hij zat me continu van top tot tenen te bekijken om te bepalen of ik wel in de 1e klas thuishoorde. En toen de conducteur kwam zag ik dat hij keek met een blik die zei: Zo, nu zul je er wel uitgegooid worden, hahaha." Jammer voor hem. Ik had toestemming van de conducteur om daar te zitten. Hij zag er duidelijk teleurgesteld uit.
En dan de jeugd. Ze zitten hard op te bepraten hoe ze gaan proberen de zaak te flessen. Zouden we eens aan die hendel boven de deur trekken? Dan moet de conducteur de hele trein doorlopen. En dan zijn wij toch al lang weg. Gelukkig voor hun dat ze het niet hebben gedaan. Anders waren ze er gloeiend bij. Opsporingsambtenaar ben je 24 uur per dag.
En ook ik vind het raar dat ik van Sittard tot Eindhoven in een trein kan zitten zonder gecontroleerd te worden. Een negatief rapportpunt op de enqu�te voor de conducteur, die duidelijk niet op de hoogte was van het onderzoek dat door iemand van NS werd uitgevoerd. Maar van de 4 treinen waar ik vandaag in heb gezeten werden er 3 gecontroleerd. In mijn ogen toch een mooi gemiddelde.
Mijn volgende treinreis doe ik toch maar weer in uniform. Dat vind ik leuker.

maandag 15 maart 2004 om 16:47 uur

Ook een leuke site
Een goed voorbeeld doet volgen.
Ook bij Connexxion is iemand in de 'pen' gekropen en heeft een dagboek online staan.
Het Dagboek van een buschauffeur omschrijft de dagelijkse belevenissen van een chauffeur.
Interessant om te lezen.

zondag 14 maart 2004 om 14:18 uur

Ik heb iets losgemaakt...
Het schijnt dat ik in sommige mensen iets heb losgemaakt met mijn verhaaltje over Breda Prinsenbeek. De ene (een collega) zegt dat ik die man maar had moeten laten gaan, omdat ik alleen mezelf er mee heb als ik daar afstap. De andere (een reiziger) zegt blij te zijn dat er eindelijk iets wordt ondernomen tegen de zwartrijders op dat kleine stukje en bied ons voor de volgende keer een kopje koffie aan. Stuur het adres maar even!
Dit geeft duidelijk aan hoe het leeft onder de mensen, maar ik weet zeker dat mijn PBT-collega's (bijna) allemaal van mening zijn, dat je iemand niet kunt laten lopen omdat het zo'n klein en best vervelend station is om te moeten wachten.

Gisteren en vandaag zit ik in het DTP.
Gisteren een erg fijne dienst gehad. Erg gezellige collega's om mee te werken. Geen vertragingen van 'mijn' treinen. Aan het einde van de dienst zei een reiziger dat we 'koninklijk bezoek' in de trein hadden en als we wilden weten wat hij bedoelde, dan moesten we maar naar voren lopen. Dat deden we dan ook. Daar troffen we in de 1e klas 10 jonge Engelse dames aan. Ze waren bezig met de vrijgezellenavond van ��n van de dames. Bewapend met Bacardi Breezers waren ze op weg terug richting Boxtel en Eindhoven. We hebben hun verzocht om terug te gaan richting 2e klas. En onder veel protest deden ze dat. De remmen van de dames waren echt erg los en dat gold ook voor de kleding. Die liet niet veel te raden over.
Ik roep altijd dat ik mijn hormonen thuis heb laten liggen en ook in dit geval heb ik mij door de vrouwelijke 'schoonheid' niet van mijn stuk laten brengen. Ik durf te zeggen dat bij mij jongedames geen voordelen hebben tegenover jongeheren. En ik ben toch echt hetero.
Toen de reis van de dames bijna ten einde was bleek dat de Breezers toch sterker waren dan de maag van ��n van de dames. En verder vonden de overige reizigers de feestende dames best leuk om mee te maken. We hebben het wel goed in de gaten gehouden. Het mag natuurlijk niet ten koste gaan van het reisgenot van de overige reizigers. Het ging gelukkig goed.

Dat was het weer. Ik moet nu gaan 'badderen' en me gaan omkleden. De NS wacht.
Tot snel.

PS: Voor de liefhebbers van het indetrein-weblog. Ga nog maar even kijken, want het weblog word opgeheven .

vrijdag 12 maart 2004 om 11:47 uur

Breda Prinsenbeek Brrrrrrrrrrr
Gisteren weer een dienst gehad in het gebied van PBT Roosendaal. Tijdens een ritje van Breda naar Dordrecht kwamen we een reiziger zonder kaartje tegen. Hij had geen geld. En alleen een buitenlands paspoort. Toch schrijf ik dan gewoon een UvB. Het probleem waar we tegen aan liepen is de tijd, omdat hij in Prinsenbeek er al weer uit moest. Dan komt het voordeel van het PBT kijken: Je kunt gewoon afstappen en dat hebben we dan ook gedaan. Dat heeft echter ��n nadeel. We hebben 45 minuten op het perron gestaan voordat de volgende trein richting Breda binnenkwam.
En het was kkkkkkkkkkkkoud. Brrrrrrrr.
Maar ja, ook dat hoort bij het werk van het PBT.

dinsdag 9 maart 2004 om 22:31 uur

Ik wil anoniem blijven!
Beste lezers,
Ik heet Bert en dat mogen jullie gerust weten.
Er zijn de afgelopen dagen mensen bezig met het verzieken van de site door het publiceren van mijn achternaam.
Dit is een grove inbreuk op mijn privacy.
Ook brengt dit mijn veiligheid in gevaar.

Even voor de betreffende persoon: Stop met het publiceren van mijn priv�-gegevens als mijn veiligheid je lief is. En als je het voortbestaan van deze site niet in gevaar wilt brengen. Je weet niet hoe gevaarlijk je bezig bent. Ik heb geen zin in trammelant aan mijn deur.

Jammer dat ik dit moet schrijven.

dinsdag 9 maart 2004 om 16:31 uur

Waarom al een jaar een dagboek?
Vandaag ben ik nog vrij en ik moet donderdag pas werken. Daarom even stilstaan bij het 1 jarig bestaan:

Het begin van een dagboek
Hallo beste mensen,
Vanaf 15 maart 2003 kunnen jullie hier de belevenissen volgen van een conducteur bij NS.

Om de privacy te beschermen zullen geen namen of andere persoonsgegevens in dit dagboek voorkomen.

Veel plezier.

Zo begon mijn dagboek exact een jaar geleden.
In sommige opzichten een zwaar jaar, maar ook een jaar met vervulde wensen. Een jaar waarin ik de baan kon uitvoeren, waar ik altijd al naar gestreefd had. Een jaar waarin ik dingen mee zou maken waar ik ontzettend veel van kon leren. Een jaar waarin ik eindelijk naar het PBT kon. Een jaar waarin ik jullie deelgenoot zou gaan maken van de ins en outs van het 'conducteurschap'.
Ook een jaar waarin ik jullie als mijn vrienden mocht ontmoeten. Eerst waren veel van jullie nieuwsgierig wie ik was en inmiddels maken veel van jullie mij nieuwsgierig over jullie identiteit.

Ik begon vrij bescheiden, maar mag inmiddels iedere dag tussen de 100 en 250 bezoekers verwelkomen. En ik prijs mij gelukkig dat ik dat mag doen.

Wat is mijn beweegreden geweest om te beginnen. Ik wilde iets gaan maken. Bij voorkeur iets unieks. En dat werd het dan ook. Nog voor 'In het spoor van...' begon ik als een soort ambassadeur met mijn werk om jullie te laten zien wat een conducteur meemaakt op de trein. Om begrip te kweken en zaken uit te leggen. En dat is gelukt. En daar ben ik erg blij om.

En de toekomst?
Zo lang als ik kan (en NS het goed vind) blijf ik doorgaan met dit weblog. De ene dag heb ik iets te vertellen en de andere dag niets, maar ik blijf er gewoon mee doorgaan.

Een ding is zeker: Met meer dan 40.000 bezoekers in een jaar hebben jullie laten zien, dat jullie graag in 'de keuken' meekijken en mijn werk hier op het net op prijs stellen. En ik laat jullie niet stikken.

Op naar een volgend jaar of twee of drie of...

Tot slot:
Ik heb jullie in juli 2003 een enquete laten invullen. Zouden jullie aub deze enquete nogmaals willen invullen? Dan weet ik of jullie helemaal tevreden zijn of dat er nog iets aangepast moet worden.
Alvast bedankt.

Klik hier voor de enqu�te.

maandag 8 maart 2004 om 12:07 uur

40.000 bezoekers in ��n jaar
Beste mensen,
Ik wil jullie bij deze allemaal hartelijk bedanken.
Vandaag is het zo ver. Een mijlpaal.
Op 9 maart 2003 ben ik begonnen met bezoekers te tellen en op 15 maart 2003 verscheen het eerste echte verhaal.

Vandaag 8 maart 2004 zag ik dit:

Allemaal hartelijk bedankt.
En even voor de bezoeker van Cabovisao SA, Portugal, die op 8 maart 2004 om 11.38 uur op de site was:
JIJ WAS DE 40.000ste BEZOEKER.

zondag 7 maart 2004 om 16:06 uur

Nieuw notificatiesysteem
Er is een nieuw systeem geinstalleerd om je aan te melden of af te melden voor de waarschuwingsmail bij een nieuw bericht. Het is nu bijna helemaal geautomatiseerd.

Het nieuwe notificatiesysteem vind je HIER.

Iedereen die zich al had aangemeld staat er al in.

Opmerkingen graag per e-mail.

donderdag 4 maart 2004 om 22:02 uur

40.000 bezoekers?
Zou het lukken?
Over 11 dagen bestaat dit weblog precies een jaar en ik verwacht dan de 40.000 bezoekers te passeren.
Dat zou een mooie mijlpaal zijn.

Dan nog even een huishoudelijke mededeling:
Door de recentelijke virusproblemen zijn bepaalde e-mailservers zo geconfigureerd dat het versturen van e-mail naar e-maillijsten niet meer mogelijk is.
Dat is bij mijn (internettoegangs)provider ook gebeurd. Daardoor kan ik (vaak) geen waarschuwingsmail sturen als ik een nieuw bericht heb geplaatst. Graag jullie begrip hiervoor.

donderdag 4 maart 2004 om 21:39 uur

Wat lucht dat op!
Heerlijk om af en toe je boosheid te kunnen ventileren.
Uit de reacties merk ik dat ik een gevoelige snaar heb geraakt. Dat kan af en toe geen kwaad.

Vandaag pbt-dienst gehad.
We waren met een heel grote groep en dan is het voordeel dat je mooi een of ander project kunt doen. We hebben binnen ons gebied een aantal knelpunten waar vaker problemen zijn. Daar wordt aan gewerkt, maar vaak wachten de vervelende reizigers dan gewoon op de volgende trein. En dan is het fijn als je bijvoorbeeld een keer alle treinen op een bepaald traject kunt controleren. Dat hebben we vandaag dus ook zo veel mogelijk gedaan.

Gisteren hadden we een ander project en dat was echt een knaller.
Op 1 dienst schreven we 24 kaartjes (incl. UvB's) en 1 mini-procesverbaal. Het is natuurlijk niet slim om een gesloten overwegboom te passeren als 6 personen van het PBT op het perron staan.
Wat gisteren ook leuk was: Ik ben Erdal tegengekomen. Dat is de conducteur uit Zutphen uit de serie "In het spoor van...". Gezellige kerel. Binnenkort toch eens een keer wat meer tijd maken om eens met hem te babbelen.

Vandaag hadden we een reiziger met een kaartje. Maar zonder datumstempel. Het betrof een kort traject en dus mocht meneer een kaartje kopen. Dat wilde hij echter niet. Hij weigerde iedere medewerking. Ok�. Dan maar politie gebeld. Nadat we een hele tijd op het perron hadden staan wachten, had de man besloten dat hij een dringende afspraak had. Hij wilde niet te laat komen. En ineens kwam er een legitmatiebewijs �n geld. Het UvB heb ik verder ingevuld. Hij wilde echter met korting reizen. Even naar zijn kortingskaart gevraagd. Blijkt dat ding niet van hem te zijn. Die was hij dus ook kwijt. Hij zei te denken dat je ��n kaart met 3 personen mag gebruiken. Die smoes had ik nog nooit gehoord. Dat was wel een mooie.
Wat nog mooier was: Had hij direct betaald, dan had ik geen UvB geschreven. Dan had ik zijn naam niet gezien en waarschijnlijk niet aan de kortingskaart getwijfeld. Die domme � 7,00, die hij aan mij contant kon betalen, koste hem nu: � 11,50 + � 4,50 + � 49,00= � 65,00

Niet slim, h�?

woensdag 3 maart 2004 om 19:51 uur

De doodstraf
Waarmee verdient iemand de doodstraf? Rare vraag voor op deze site. Ik weet het. Maar zoals jullie weten heb ik daar altijd een reden voor.
Deze week ben ik ineens ontzettend boos geworden op de zoveelste persoon die het nodig vind om te proberen mijn collega's te vermoorden. Gelukkig zijn de pogingen daartoe de afgelopen keren iedere keer mislukt.
Ik heb het natuurlijk over wat men in de pers 'vandalisme' noemt, maar eigenlijk gewoon een poging tot doodslag is: De tegelgooiers, buizenhangers, etc. Ik kan daar zo boos over worden.

Verdient iemand die mensen rondrijd door Nederland om een eerlijke boterham te verdienen de doodstraf?

Verdient iemand die vaak 's nachts nog in de weer is om de treinen op tijd klaar te zetten de doodstraf?

Verdient iemand die zijn eigen (geestelijke) gezondheid op het spel zet om mensen te vervoeren de doodstraf?

Antwoord: Nee, nee, nee!

Ik kan er zo boos over worden en het ergste aan deze voorvallen is dat ik het niet kan bevatten.
Als je graag ziet hoe iemand op een vreselijke manier doodgaat, huur dan een DVD van 'Faces of Death' of ��n of andere horrorfilm.
Daarvoor hoeft toch geen hardwerkende man of vrouw tijdens zijn of haar werk om het leven te komen.

Nederland!
Het wordt tijd voor ons om wakker te worden!
Stop met het sluiten van je ogen als je ergens getuige van bent!
Word alsjeblieft wakker voordat er een collega van mij doodgaat!

Geplaatst door |