Stroom op
Vanmorgen kregen we nog geen tijd om rustig te starten met een kopje koffie. Door een storing in een hoogspanningskast van de energieleverancier was er een sein en wisselstoring op het hele baanvak Eindhoven-Venlo. Dus, hup in het busje en naar Helmond en Deurne. In Venlo stonden al twee collega's. Er werden bussen besteld, maar tot onze verbazing bleken er echter bussen 'te verdwijnen'. Meestal ligt dat aan het verkeer. Als bussen vast komen te zitten in het verkeer, dan kun je natuurlijk lang wachten. Het werd een erg 'hete' situatie. En nu zijn we in het PBT best wel wat gewend, maar het blijft frustrerend als je ziet dat mensen al erg lang staan te wachten en je kunt niets voor hun betekenen.
Daarna nog supporters gespot. Dat doen we om een idee te krijgen van het aantal te verwachten supporters per trein. Het viel zo in het begin van de middag aardig mee. Het ging om Grieken. Fans van Panathinaikos, die bij PSV op bezoek zijn vanavond.
Kortom, het was een rare dienst. En dat vind ik het geweldige aan het PBT. Je weet nooit waar je aan begint.
Gratis reizen???
Vanavond had ik een 2e mansdienst, deze bestond voornamelijk uit extra controle en als extra conducteur mee op een beke-trein*.
Tijdens 1 van mijn ritten trof ik een man (stomdronken) aan zonder kaartje, zijn geld had ie "opgezopen" (waren zijn eigen woorden) en eigenlijk wilde hij alleen maar naar huis, naar bed om zijn roes uit te slapen. Ik heb voor deze reiziger een uitstel van betaling geschreven en dat leverde voor mij en mijn collega wat komische momenten op: Toen ik de reiziger vroeg of hij zijn gegevens wilde noteren, antwoorde hij "in deze toestand?" De reiziger was niet alleen dronken, maar ook onder invloed van de nodige medicijnen, maar de letters bij de postcode waren AA, hierop moest mijn collega al haar best doen om niet de slappe lach te krijgen. Toen ik daarna ook nog vroeg waarom hij geen kaartje had, antwoorde hij: "omdat ik dacht dat ik gratis mocht reizen". Zijn hele voorkomen was zo komisch dat ik snel zijn kaartje heb geschreven en ben doorgelopen, om een balkon verder eerst maar even onze lachbui kwijt te raken. Later op de avond kwam ik een collega tegen die ik al zeker 2 jaar niet meer gezien heb, we hebben samen de opleiding gevolgd, het was leuk om weer even te kunnen bijkletsen. Al met al heb ik een hele gezellige dienst gehad, ik vraag me wel af of Dumpy vanavond dienst had op Utrecht (toevallig uit de 870 om 20.30 uur in Utrecht een invalide reiziger uit de trein gehaald?).
Ik heb vast gespiekt naar mijn diensten van volgende week en daar zit weinig afwisseling in: Ik rijd de hele week naar Den Haag, maar gelukkig wel op verschillende tijdstippen.
* beke-trein = een trein waar veel agressie op wordt gemeld en waar voor de veiligheid een extra conducteur op aanwezig is.
Serviceronde? Hebben we bij de NS dan service?
Dat leek de gedachte van de meeste reizigers vandaag. Nadat ik al mijn voorgaande treinen goed had gecontroleerd had ik besloten om de stoptrein richting Den Bosch niet te controleren (het was niet zo druk), maar om een echte serviceronde te maken. Op het moment dat ik mijn neus liet zien (en die is niet klein), greep men direct naar de kaartjes. Daarop heb ik uitgelegd dat ik niet naar de kaartjes kwam kijken, maar een rondje liep om te kijken of alles naar wens was en om eventuele vragen te beantwoorden. De meeste blikken leken te zeggen: "Ok, waar staat de verborgen camera?" en andere blikken leken te zeggen: "Service bij NS. Sinds wanneer?"
Het leuke aan deze uitgebreide serviceronde was, dat ik tijd maakte voor een praatje met de reizigers en er toch vragen naar boven kwamen die ze bij een voorbijstormende of kaartjes controlerende conducteur misschien niet zouden stellen.
Wat leverde het op? Tevreden lachende klanten. Klanten die helemaal uit zichzelf je een prettige avond toewensten. En doen we het daar soms niet voor? Voor tevreden klanten?
Ik heb aan vanavond een geweldig gevoel overgehouden.
To bus or not to bus...
Dat was de vraag. Pak ik de bus of reis ik liever om via Utrecht om in Nijmegen te komen.
Met de bus was de reistijd 53 minuten (bus tot Oss en dan de trein naar Nijmegen). En veel mensen hebben die keuze dan ook gemaakt.
Het was gisteren wel geen ideaal weer om te verbussen. Het regende vaak en het werd steeds frisser. Gelukkig hadden wij ons erop gekleed, maar er waren zat reizigers die er niet op gekleed waren. Ze waren niet op de hoogte van de werkzaamheden. En dat is eigenlijk vreemd. De werkzaamheden staan al ruim van te voren gepland. Worden met folders en posters aangekondigd en de week voorafgaand aan de werkzaamheden wordt het ook nog omgeroepen. Verder staat het op ns.nl, in de Planner Plus, op teletekst en staat het in je reisadvies van bij het loket. En toch zijn de mensen niet op de hoogte. En dan worden ze boos op ons. Nu viel dat boos worden gisteren wel redelijk mee. Maar iedere reiziger die boos wordt is er in principe n te veel. Want een goed voorbereide reiziger is op de hoogte.
Vandaag voor mij geen verbussing, maar een dtp-dienst. Dus, Weert, Venlo en Den Bosch, here I come...
3 kwartier vertraging
Tja... als ik toen wist wat ik nu weet dan had ik geen vertraging gehad.
De vertraging heb ik namelijk opgelopen op Breda in afwachting van politie-assistentie voor 4 zwartrijders. Ik had 7 min. voor aankomst gebeld en aangezien ik niet werd teruggebeld ging ik ervan uit dat dat zou lukken (of in ieder geval redelijk snel). Ondertussen ben ik de gegevens van de zwartrijders gaan verzamelen en begonnen met het uitschrijven van de uitstellen van betaling. We stonden al een tijdje stil op Breda toen ik nog maar eens belde naar de meldkamer, deze nam contact op met de regiopolitie in Breda en ze verzekerden ons dat ze onderweg waren. Een half uur later nog maar eens gebeld en toen werd er tegen de meldkamer gezegd dat ze nog geen surveillancewagen vrij hadden... kijk... en daar ligt een verbeterpunt: hadden ze dat namelijk meteen gezegd dan had ik de 4 jongens laten lopen en dat had dan weer 3 kwartier vertraging gescheeld. Zwartrijders laten lopen is niet leuk, maar altijd beter dan zoveel betalende reizigers ervan de dupe te laten worden. Ik heb een rapport opgemaakt betreffende de communicatie tussen hc, meldkamer en politie en ik hoop dat dit in de toekomst niet meer gebeurd. Later op de avond een groep jongeren betrapt op roken in de trein, maar ik heb het gehouden bij een waarschuwing. Verder weinig bijzonderheden, wel veel geschreven: 11 kaartjes, waarvan 4 uitstellen. Overigens schreef ik in mijn vorige verhaal dat ik vandaag naar Zwolle zou gaan, maar ik heb op het verkeerde dienstkaartje gekeken
Sing, sing a song...
Vandaag had ik een dtp-dienst. Niet echt een drukke dienst. Eerst met een c-tje (controle) naar Dordrecht. Daarna treintje 'rijden' naar Venlo en terug naar Den Haag. En vervolgens met een c-tje naar Eindhoven terug. Toen we op weg naar Venlo waren belde bijsturing of we de trein met z'n tween naar Venlo en Eindhoven wilden brengen. Door vertraging had anders onze collega geen tijd om iets te eten. Natuurlijk hebben we dat gedaan. Volgens de planningsnorm (ideale situatie) ben je met z'n drien, maar het mag volgens de veiligheidsnorm ook met z'n tween. Dus heeft die collega een hapje kunnen eten.
Toen hij daarna bij ons instapte in Eindhoven viel mij op dat deze collega graag zong. Toen even gevraagd en inderdaad. Het was De Zingende Conducteur. Niet alleen heeft hij meegedaan aan de soundmixshow, maar ook heeft hij inmiddels twee cd's uitgebracht. Voor meer details moet je echt eens op z'n site gaan kijken. Dat is op www.dezingendeconducteur.com.
Op weg terug hebben we gezelschap gehad van een PBT-team in burger. Wat een geweldig werk doen die mensen. De zwartrijders kunnen niet meer weglopen, omdat ze de conducteurs en medewerkers mobiele controle niet meer herkennen aan hun uniform. Ideaal.
Morgen ga ik verbussen in Den Bosch. Tot morgen.
Slagje Hlm met Hcatb
Afgelopen woensdag was het dan zover. Voor de eerste keer de trein op met Hcatb. Ik had al een slagje Wt achter de rug en mocht daarna (eindelijk) weer eens naar Hlm. Daar was ik al een hele tijd niet meer geweest.
Bij het verlaten van de kantine liepen we pardoes Bert tegen het lijf en zo was kortstondig het hele Eindhovense aandeel van deze site compleet. Na een beknopt onderonsje vervolgde ik mijn weg alvast richting kiosk om nog snel een bekertje koffie te kopen voor onderweg. De 900 was inmiddels gearriveerd en de collega HC uit Hrl deelde mij mede dat de trein uit 12 bakken bestond. Nadat ik op de loc (1748) de stoel een tikkie lager, de verwarming een tikkie hoger en de ruitenwisser op volle toeren had gezet nam ik het vertrekbevel in ontvangst en kon een ontspannen ritje richting Randstad beginnen.
Tijdens de eerste stop in Ht kwam het sein niet optijd veilig. Even de TRDL bellen dus. Hij deelde mij mede dat de 3600 naar Zl +5 was en de regel luidt dat die treinserie bij een vertraging van maximaal +5 voorrang krijgt op de 800/900.
Nog geen half uur onderweg en alweer wat geleerd.
De vertraging van de 3600 bleek uiteindelijk iets groter en met 5 minuten vertraging konden wij onze weg weer vervolgen. Vanwege de regen en het daarmee trager op snelheid kunnen komen liepen we in Ut nog een paar minuutjes achter op schema, maar vanaf Dvd reden we weer mooi op tijd. Gelukkig maar, want daardoor had ik in Asd alle tijd om even een sigaretje op te steken. Bij het binnenrijden van Asa trof ik de tweede "grappenmaker" van de dag aan. Een jonge dame vond het nodig om vlak voor me opeens naar de rand van het perron te rennen en te doen alsof ze een duik ging nemen. Even daarvoor deed een automobilist iets soortgelijks bij een overweg: Heel hard aan komen rijden en op het laatste moment vol in de remmen. Sja.... Humor? NEE. Dom? JA! Het went zullen we maar zeggen.
Bij aankomst in Hlm kreeg ik de unieke portofoonoproep van Hcatb. Of ik ze (Hcatb en de collega uit Hrl) even uit hun benarde positie wilde komen bevrijden. Ik heb er stiekum even smakelijk om gelachen, maar beloofd om, na het afhangen van de loc, direct die kant op te snellen. "Helaas" hadden ze zichzelf al weten te redden voordat ik erbij was. Ik zeg helaas, omdat dit natuurlijk leuke 'fotomomenten' zijn en ik dit voorval graag met eigen ogen zou hebben gezien ;) Ik hou wel van een beetje humor!
De terugreis verliep lekker rustig. Wel met een paar minuutjes vertraging uit Hlm vertrokken, omdat er nog een kalktrein voor ons richting Asd vertrok. Tussen Hlm en Asd heb ik daardoor wat langzamer moeten rijden dan normaal. Wederom na de eerste stop +5. In Ut waren we weer mooi op tijd en de rit is verder zonder bijzonderheden en "grappenmakers" verlopen.
2 in 1
Gisteren had ik geen tijd meer om nog iets te schrijven, dus vandaag even 2 werkdagen in 1.
Gisteren (22-09) had ik een slag Haarlem met Iets_anderS en eigenlijk had ik verwacht dat hij mijn blunder al in het dagboek had gezet.
Wat er gebeurde? Ik en mijn collega hc zijn na Amsterdam in een 1e klas coup gaan zitten en kwamen er vlak voor aankomst in Haarlem achter dat we zaten opgesloten (de deur was in de vergrendeling gevallen). Aan de bovenkant zat de deur dus muurvast... er werd door verschillende mensen (incl. wijzelf natuurlijk) geprobeerd om de deur los te trekken, maar helaas. Toen heb ik Iets_anderS opgepiept met de vraag of hij ons na het afkoppelen van de loc kon komen bevrijden, op de een of andere manier is deze oproep ook gehoord door collega's in het verblijf en kon dus iedereen meegenieten van het feit dat we zaten opgesloten. Maar ja... het woord opgeven komt niet voor in mijn woordenboek en nog voor Iets_anderS was gearriveerd heb ik met tact en beleid de deur alsnog los gekregen.
Hier stond een tip over het openmaken van een deur als je per ongeluk wordt opgesloten, maar ik ga eerst overleggen met Bert of ik die er wel in moet zetten, omdat deze ook gebruikt kan worden door zakkenrollers (of eigenlijk tasjesdieven).
Na overleg met Bert heb ik besloten deze tip dus niet te plaatsen...
Vandaag (23-09) ben ik van Eindhoven naar Heerlen gegaan, van Heerlen naar Haarlem en van Haarlem weer terug naar Eindhoven. Tussen Haarlem en Eindhoven heb ik een tussenstop moeten maken in Utrecht om aangifte te doen van bedreiging en belediging: 2 Zwartrijders helemaal vooraan in de trein waarvan 1 niet wilde dat ik zijn kaartje schreef (tja... ik ben vrouw en dus hoor ik in de keuken thuis... NOT!) Helaas voor hem heeft hij niets te kiezen.
Zijn vriend wilde geen problemen en heeft (na nogal wat protesten van de jongen) zijn kaartje betaald, hoewel achteraf bleek dat de jongen zelf meer dan genoeg geld bij zich had en een legitimatie had hij niet of wilde hij niet tonen. Toen hij merkte dat zijn vriend toch zijn kaartje had betaald, werd hij boos... nee, niet op zijn vriend... op mij?! Ik kreeg de nodige beledigingen en scheldwoorden over me heen en hij bedreigde me.
Op dit moment was mijn collega het zat en wilde proces-verbaal schrijven voor belediging, maar ja... geen legitimatie h.
In zo'n geval geldt: Wie A zegt moet ook B zeggen. We hebben assistentie van de spoorwegpolitie ingeschakeld, dit was vlak voor we Utrecht binnenreden. Door de sluitenknop van de buitendeur ingedrukt te houden kon ik voorkomen dat de knul vluchtte en heb hem toen aan moeten houden en heb hem verschillende malen bij zijn jas moeten pakken en terug op zijn "plaats" moeten zetten, dit was niet zo moeilijk hoor: rechterhand op de sluitenknop en met linkerhand vastgrijpen en terugtrekken en hij was zo licht als een veertje. Na drie keer gaf hij het op en vlak daarna arriveerde de politie, toen maakte hij een fatale vergissing...
In het bijzijn van 2 agenten (waarvan 1 vrouwelijk) zei hij iets tegen mij dat zo schunnig was dat ik dat niet in dit dagboek kan herhalen, maar wat hem wel 2 hele boze agenten opleverde. Hij werd in de handboeien afgevoerd en ik heb aangifte gedaan.
Het enige waar ik nu van baal is dat ik 2 uur heb moeten bijleggen voor zo'n loser en dat ik de film die ik vanavond had willen kijken (lekker op de bank met een glas wijn) dus niet gezien heb... gelukkig dacht ik er op tijd aan om aan mijn moeder te vragen de film op te nemen, dus dat avondje hou ik dan nog maar tegoed. Morgen (vrijdag) ben ik vrij, zaterdag mag ik voor de verandering een keer naar Zwolle.....
Hoezo? Ik voer niets uit?
Dat zou je denken als je het lijstje van gisteren had bekeken. Ik had Roosendaalse dienst en normaal is dat best druk. Gisteren was er echter niet zoveel te doen. In de eerste trein troffen we twee Russen aan zonder vervoersbewijs en zonder paspoort. Het bleek dat, na tussenkomst van de politie, ze beide asielzoekers waren, maar de ene moest zijn W-document nog krijgen en de tweede moest het zelfs nog aanvragen. Schijnbaar kan dat. Je loopt dan dus zonder legitimatiebewijs door Nederland. Hoe doen ze dat vanaf 1 januari met de legitimatieplicht?
Daarna in Tilburg nog twee keer een korte aanvaring gehad met een zwerver. Iedere dag wordt hij meerdere keren verwijdert. Door ons nu al voor de derde keer in twee dagen. De aanhouder wint zullen we maar zeggen.
Verder zag ik gisteren dat Hcatb en Iets_anderS. Ze hadden samen dienst. Wat zullen daar voor verhalen uitkomen?
En we gaan nog niet naar huis...
Rustige dag was het gisteren.
We hadden twee teams. Ik maakte deel uit van een team van 2. Dat werkt op zich best prettig. Je kunt vlot doorwerken en je bent niet met een te grote groep. Eigenlijk is 2, 3 of 4 personen voor mij de ideale grootte van een PBT-team. Voor wat betreft extra controle op de trein. Voor ingangscontrole moet je toch met iets meer personen zijn.
Tijdens de hele dienst slechts 5 kaartjes geschreven en allemaal contact betaald. Dat komt niet vaak voor.
Maar dan is het bijna einde dienst. Je komt terug naar het verblijf voor de debriefing en dan is de teamleider aan het bellen. Hij wijst naar teletekst. Daarop staat een aanrijding tussen Helmond en Horst-Sevenum. Ineens is je werkdag niet meer 'bijna voorbij'. Ineens zit je 'halverwege je dienst'. Tenminste zo voelt het. Een goederentrein had een fietser aangereden. De prognose voor de vrijgave van de sporen was 1.00 uur. Dat werd 2.00 uur. Uiteindelijk hebben we de laatste trein richting Helmond afgewacht en toen konden wij naar huis. De collega's in Helmond waren niet zo gelukkig. Zij zijn nog langer gebleven. Hoe lang weet ik niet.
Maar ook dat hoort bij PBT. Soms kun je ietsje eerder naar huis en soms ietsje later.
Een slagje Enkhuizen
Dat was eigenlijk mijn hele dienst. Lekker relaxte dienst, alleen jammer dat ik te weinig materieel bij me had (6 x ICM i.p.v. 10 x IRM).
Ik had hierdoor eigenlijk al problemen verwacht bij Utrecht, maar het blijf redelijk rustig in de trein. Pas bij Sloterdijk liep de trein (over)vol, maar vanaf Hoorn voornamelijk uitstappers, dus dat probleem was van korte duur.
In Amsterdam had ik een half uurtje en in het verblijf daar zag ik dat we wederom zeer plotseling een collega hebben verloren.... ik kende deze collega goed en ben nog een beetje ontdaan over zijn dood. Ik wens zijn familie en de collega's uit Randstad Noord veel sterkte... het was een gewaardeerde collega en we zullen hem allemaal missen.
Wat een fout voorgevoel!
Ja, eerlijk is eerlijk. Mijn voorgevoel van gisteren klopte voor geen meter. Zo zie je maar dat je toch niet te vroeg conclusies moet trekken. Maar toen ik gisteren op pad ging en in de eerste trein vier kaartjes schreef zei mijn voorgevoel dat het een drukke dag met veel kaartjes zou worden. En dat klopte. Het totaal aan het einde van de dienst stond op 15!
Gisteren zo'n typisch puntje meegemaakt waar ik niet van snap dat de reizigers het niet begrijpen.
Het principe van de vouwfiets.
Een gewone fiets in de trein kost 6,--. Echter een vouwfiets is gratis. Maar als dan de vouwfiets niet opgevouwen in het fietsengedeelte staat? Wat dan? Die vouwfiets is dan gewoon 6,-- waard. Een vouwfiets hoort namelijk voor het gratis vervoer ingeklapt te zijn. De vouwfiets dient dan bij de zitplaats of in het bagagerek vervoert te worden en mag geen hinder veroorzaken. En iedere keer is daar weer discussie in de trein over dit onderwerp. "Ja, maar het is toch niet druk", "Hij staat toch niemand in de weg." of "Ik hoef maar n station. Dan ga ik hem echt niet meer inklappen." Dit zijn veelgehoorde reacties.
Weet je wat het is. Ik zeg er iets van, laat de fiets inklappen of verkoop een kaartje als de reiziger de fiets niet inklapt. Verder probeer ik me er niet te erg aan te storen. Maar het valt wel op dat men zelfs de kleinste regeltjes steeds vaker in z'n eigen voordeel probeert bij te buigen. En dan klink ik misschien als een 'moraalridder', maar is een dergelijke houding niet ook een beetje de oorzaak van de verloedering van de samenleving? De oorzaak van het gebrek aan respect voor regels en de handhavers van die regels?
Ik ga niet proberen de wereld te veranderen, want dat werkt toch niet. Maar zorgen maak ik me er wel over. Ons kikkerlandje loopt langzaam maar zeker de verkeerde kant op. Daar is geen stoppen meer aan.
Vandaag heb ik late dienst. Met de kermis in Weert wordt het erg moeilijk om mijn auto te parkeren. Maar dat zijn gelukkig maar een paar daagjes in het jaar.
Wie A zegt...
Maar ja... B koste me uiteindelijk 16 minuten vertrekvertraging.
Ik wilde op het station proces-verbaal schrijven voor een reiziger die al eerder die avond in mijn trein problemen had veroorzaakt en nu weer strafbaar gedrag vertoonde. Ik wist dat deze reiziger een abonnement had en ik had nog 10 min. voor het schrijven van het proces-verbaal. Als deze reiziger dus zijn gegevens had opgegeven had ik ook geen vertraging hoeven maken. Hij gaf wel zijn abonnement, maar weigerde gegevens te verstrekken die niet op de kaart stonden (maar die ik wel nodig had). Tja... lastig... politie bellen gaat ten koste van de punctualiteit, ik heb in dit geval ervoor gekozen om B te zeggen. Via de omroep de reizigers laten weten dat we vertraging op zouden lopen. De politie arriveerde vrij snel en we zijn met 16 min. vertraging vertrokken. Vlak voor vertrek hoorde ik dat de omroep defect was en dus waren de reizigers boos (en terecht). Ik heb snel een werkende omroep opgezocht en het hele verhaal uitgelegd, inclusief dat van die defecte omroep. Daarna ben ik een serviceronde gaan lopen, maar nu iedereen op de hoogte was, was er ook begrip en geen kwade gezichten meer. Aan het einde van de rit waren we onze vertraging overigens helemaal kwijt.
Ik had gisteren best een leuke dienst (al was ie wel lang), hopelijk gaat het vandaag weer zo, maar dan zonder proces-verbaal.
Er zijn zo van die dagen...
...waarop je, voordat je gaat werken, al het gevoel hebt dat het druk gaat worden. Op tv staan 4 pagina's verstoringen en ondanks het feit dat je late dienst hebt heb je toch het idee dat het weer zo'n dag gaat worden. Zo'n rampdag voor de treinreizigers. Hoe gek het ook klinkt maar wij krijgen een neus voor 'problemen'. En of het dan gaat over problemen in het treinverkeer of een dag waarop je erg veel gaat schrijven. Je voelt dat gewoon aan.
Ik heb dus het gevoel dat het een 'rampdag' wordt. Wat zijn de ingredienten? De verstoringen van vanochtend, maar ook de acties in de regio Rotterdam. Daarbij de acties bij Railion van vandaag en morgen. Door deze zaken krijg ik een onrustig gevoel. Op zich geen vervelend gevoel, maar toch...
We zullen zien of mijn voorgevoel klopt.
Alvast veel sterkte vandaag en vanaf een uur of vier zal ik proberen mee te helpen om de zaken in goede banen te leiden.

(c) NOS Teletekst
Oh, ja. Wist je dat we, als alles goed gaat, volgende maand de 100.000 bezoekers gaan passeren?
Kijk maar eens op de statistiekenpagina van NedStat.
Even voorstellen......
Beste mensen,
toen mij in eerste instantie gevraagd werd mee te werken aan deze site was ik niet direct enthousiast. Hoewel ik de site al en tijdje met veel plezier volg had ik zo mijn twijfels over mijn eventuele eigen inbreng: Zijn de belevenissen van een machinist niet te "saai"? De meeste dagen gebeurd er namelijk niet heel veel bijzonders. Weet ik mijn belevenissen op een leuke manier te verwoorden en wordt mijn enthousiasme aangaande het "hobby aspect" van mijn beroep door jullie opgepikt en gedeeld?
Tijd dus om met Bert rond de (virtuele) tafel te gaan zitten en eea te bespreken.
Via de site waren er inmiddels een heel aantal positieve reacties van jullie binnengekomen en ook Bert en anderen hebben mij meer en meer weten te overtuigen. Hoewel nog steeds ietwat huiverig heb ik besloten mijn medewerking te verlenen. Niet geschoten is altijd mis.
Als eerste moest er een nick-name voor mij verzonnen worden. Mcn_Ehv lag natuurlijk voor de hand, maar vanwege de orginaliteit en om eventuele associaties met een niet nader te benoemen grappenmaker te voorkomen wenste ik toch iets anders.... en voila de nick-name was geboren. Zo simpel gaat dat soms :)
Bert heeft me verder van alle voor mij benodigde wetenswaardigheden op de hoogte gebracht en vanaf heden kunnen jullie met enige regelmaat een bijdrage van mij verwachten. Ik hoop dat jullie er plezier aan zullen beleven.
Mijn naam is dus Iets_anderS en ik werk nu ongeveer 2,5 jaar bij NSR met standplaats Eindhoven. Zoals Bert reeds heeft gemeld heb ik op 30 april van dit jaar mijn eerste dienst gedraaid en vanaf die dag durf ik mijzelf ook zonder blozen machinist te noemen. Naast machinist ben ik ook zeer zeker een hobbyist. Ik rijd al met treinen sinds 1988 in schaal 1:87 en ik ben zeer verheugd dat daar 2,5 jaar geleden schaal 1:1 bij is gekomen. Vanaf dag 1 ben ik met veel plezier naar het Eindhovense station getogen en nog iedere dag ervaar ik het als voorrecht mijn werk op de trein te mogen doen.

Vooroordelen
Soms kloppen vooroordelen. Vannacht is in Heerenveen, in het IJsstadion, Masters of Hardcore. Vanmiddag en vanavond was er dus veel volk onderweg naar het hoge Noorden. We kregen gelijk al de melding dat het in de trein uit Maastricht erg gezellig was, dat er 80 man in zaten die naar Heerenveen gingen en die zich niet helemaal gedroegen. In Utrecht aangekomen waren het er nog maar 25, en die waren zo mak als een lammetje. Waar ze die andere 55 gelaten hebben, geen idee...
In ieder geval: erg slim kwamen deze mensen niet over. Eentje heeft me in 5 minuten 3 keer gevraagd waar de trein nou ook al weer ging, en een andere deed nog een poging om dat record te breken door het vier keer te vragen in 20 minuten. Een andere wist het eigenlijk zelf wel beter ("er gaat er toch ook een om xx.28 van spoor 7?" Nooit van gehoord...) en moest het dus ook twee keer vragen. De laatste heb ik tenslotte even uit moeten leggen dat 19.22 hetzelfde is als acht minuten voor half acht. Tsja...
Op roken in de stationshal na hebben deze mensen zich trouwens uitstekend gedragen, waarvan akte.
Overigens en voordat ik nu de halve wereld over me heen krijg: ik weet ook wel dat niet alle mensen die naar Masters of Hardcore gaan van dit niveau zijn...
Een dagje rustig aan doen?
Gisteren begon mijn dienst met een gesprekje met mijn vos (vakondersteuner), n.a.v. de bijna-aanrijding. Aan het einde van het gesprek beloofde ik hem het rustig aan te doen tijdens mijn dienst... maar ja, dat heb je dus niet altijd zelf in de hand.... Een slagje Den Haag:
Vlak voor Breda begonnen de problemen, de trein van een half uur eerder stond nog defect op spoor 6. Wij werden met enige vertraging binnengenomen op spoor 5 (nadat de trein naar Roosendaal was vertrokken). Na vertrek uit Breda werden we gebeld over de toestand in Den Haag en waarschijnlijk zouden we worden opgeheven in Rotterdam... dit hebben we nog maar even stilgehouden in de trein. In Dordrecht vertrekken we met 10 min. vertraging, maar helaas de brug stond open en de vertraging liep op tot 20 min. Tussen Dordrecht en Rotterdam werden we gebeld dat de situatie op Den Haag was beeindigd en we mochten dus toch door naar Den Haag (wij blij, dat we nog niets aan de reizigers hadden verteld). Op Rotterdam hadden we assistentie van de spoorwegpolitie verzocht (geen kaartje, geen geld, geen legitimatiebewijs en zijn postcode wist ie ook niet). In Den Haag "rennen" om mijn volgende slag te kunnen halen.... Hoezo, rustig aan doen??? Gelukkig verliep vanaf toen mijn dienst niet meer zo gehaast en kon ik het inderdaad rustig aan gaan doen... Vandaag ga ik weer eens in Haarlem kijken, daarna ben ik 4 dagen vrij...
112?
Vandaag moest ik priv naar Apeldoorn.
Op de opstelsporen van station Apeldoorn kwam ik deze trieste aanblik tegen:

Deze diesel-3 (Plan U) is helemaal 'uitgekleed'. Geen middelste frontsein, geen typhoonbak met front of sluitseinen, geen ramen, geen banken, verwijderde tussenwanden, etc.
En ik vind zo een treinstel een ontzettend trieste aanblik hebben. Het heeft jaren gezwoegd en komt dan zo roemloos aan het einde.
Voor de verzamelaars: het betreft hier stel 112.
Op terugweg met trein 3559 kwam ik op spoor 3 in Eindhoven binnen en zag ik hcatb met haar machinist en de wachtdienst naar binnen lopen. Snel nog even gebeld om te kijken of ze in orde was en gelukkig was het 'alleen' de schrik.
Hcatb en machinist, sterkte bij deze.
Met knikkende knien...
... schrijf ik dit verhaal...
De nachtmerrie van iedere conducteur (en machinist): Je controleert je trein en bent bijna vooraan, dan opeens voel je een snelremming en hoor je de typhoon (je weet dat je in de buurt van een overweg bent)... in een reflex zet je je schrap, je houdt je vast en wacht op de klap...
Deze keer ging dit moment voorbij zonder dat de klap kwam, ik liep naar mijn machinist en hij vertelde dat er op het laatste moment 2 brommers over de overweg heen "scheurden". Misschien denk je nu... "ach, het is goed afgelopen", maar voor ons zat de schrik er goed in. De machinist heeft nog niet zo lang geleden een aanrijding gehad waar kinderen bij betrokken waren en dan doet zo'n bijna-aanrijding heel wat narigheid naar boven brengen. Ik ben de rest van de rit bij hem blijven zitten en op de terugweg ook (o ja... ook een reden waarom niet elke trein gecontroleerd wordt). We zijn daarna opgevangen door de wachtdienst en we hebben de dienst niet afgemaakt. Ik heb nu knallende koppijn en ik vrees dat de machinist ook niet "lekker voor de buis" zit.
In mijn hoofd maalt steeds de gedachte "Eikels... weet je wel wat je ons aandoet", maar ik denk dat als ze dat al weten, het ze niet eens interesseert.
Gepakt en verbust
Vandaag was een dag van uitersten. Het eerste wat ik jullie ga vertellen is wel spectaculair, maar ik wil niet in details treden. Ik ben niet van plan om ook maar op enige wijze de rechtsgang te gaan verstoren.
We hebben vandaag een zakkenroller gepakt. Hij was door het slachtoffer op heterdaad betrapt en wij waren toevallig op de goede plaats op de juiste tijd. En in dit geval was het fijn dat onze trein niet op de juiste tijd op de goede plaats was. Anders waren we te laat bij de verdachte geweest. Snap je het nog? Onze trein op spoor 6 had vertraging en daardoor zagen we de hulproep van het slachtoffer op spoor 5. Achtervolging, staandehouding, overdragen aan de politie, getuigenverklaring afleggen en toen op naar ons eigenlijke klusje. Het geeft nog steeds een erg voldaan gevoel.
En toen gingen we naar Roosendaal.

Valt het op dat op deze foto geen spoor te zien is? Goed, want we moesten met de bus naar Roosendaal. Reden waren de werkzaamheden tussen Roosendaal en Breda en Roosendaal en Lage Zwaluwe. We kwamen te laat aan door ons uitstapje naar de Spoorwegpolitie. Maar uiteindelijk stonden we toch voor het station in Roosendaal. En het was er erg druk. Vooral ook omdat de internationale trein van Brussel naar Amsterdam ook niet reed.

Vanuit Amsterdam reed de 600-serie naar Breda en dan moet de bus naar Roosendaal om dan verder met de trein naar Belgi te reizen. Bij werkzaamheden komen normaal altijd minder reizigers op het werktraject. Maar je kunt natuurlijk niet van internationale reizigers verwachten dat ze hier vanaf wisten. En dus waren op die lijn de normale reizigers komen opzetten.
Erg druk, maar wel fijn gewerkt.
Daar is ze weer...
De vakantie zit er weer op... Door allerlei werkzaamheden in het land heb ik vanavond voornamelijk servicerondjes gelopen i.p.v. gecontroleerd en dat was maar goed ook, anders hadden vele reizigers in de verkeerde trein gezeten. Mijn dag is verder rustig verlopen, hopelijk gaat het morgen weer zo... tot dan...
Gestrikt en aangehouden
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de reacties op mijn verzoek om te laten merken dat jullie machinistenverhalen willen lezen. De betreffende machinist heeft besloten om mee te gaan werken aan deze site. Sinds 30 april van dit jaar rijdt deze machinist zelfstandig en doet dat met erg veel plezier. Dat kan ook niet anders, want hij is een treinhobbyist in hart en nieren. Hij heeft mij zelfs verteld bijna altijd een camera bij zich te hebben en het wel leuk te vinden om ook foto's te gaan plaatsen. Kortom, maak jullie borst maar nat. Het is een echte aanwinst. En... Ik ken hem. Hij is dus echt een machinist. Hou de site in de gaten voor zijn eerste berichten. Deze berichten zullen herkenbaar zijn aan de donkergroene kleur en zijn naam: Iets_anderS.
Vandaag troffen we in de trein een Somalische man aan. Hij verklaarde net door een collega te zijn gecontroleerd en maakte een nogal macho indruk. De betreffende collega, die voorop liep, had deze man niet gezien. Bij het zien van deze collega werd het macho gedrag al iets minder. Toen bleek dat er geen kaartje was bij deze meneer moest ik erbij komen. Toen was het machogedrag helemaal verdwenen. Hij kon niet meer schrijven, sprak geen Nederlands meer en werkte nergens aan mee. In Helmond hebben we met deze meneer de trein verlaten. Toen we ongeveer 10 minuten later nog niets opgeschoten waren en meneer inmiddels al twee keer valse gegevens had opgegeven besloten we om toch maar de politie te laten komen. We doen dat niet zo snel, omdat we weten dat de regiopolitie erbij moet komen en deze collega's hebben nu eenmaal niet de expertise van de spoorwegpolitie in dit soort zaken. De politie is uiteindelijk gekomen en heeft hem aangehouden en meegenomen.
Vreemd was wel dat toen de politie arriveerde hij omkeek, shit zei en ineens weer gebrekkig Nederlands begon te praten. Hoe het verder is gegaan weet ik niet.
Dit was de eerste dag in mijn conducteurstijd waarop ik twee keer heb moeten afrekenen.
Murphy
Vandaag was zo'n dag waarop het niet lekker wil lopen, leek het. Ik kwam binnen in het rustieke Weesp, en kreeg gelijk de hele lading over me heen. Eerst vloog Zwolle eruit. Op dat moment kom je er pas achter hoeveel mensen er eigenlijk nog die kant op moeten. Toen waren de kaartjes op en mocht er dus een nieuwe rol in. Dat lukte natuurlijk ook pas na een aantal mislukte kaartjes en een keertje opnieuw inzetten.
Ondertussen nog post en Geldnet, glazenwassers die ook het rolluik even moesten doen, en daarna de sleutel vergeten terug te geven zodat je daar weer achteraan kunt bellen, een defect aan het spoor bij Lage Zwaluwe, een seinstoring tussen Rotterdam en Gouda, een printer die af en toe de geest geeft en dan even aan en uitgezet moet worden.
Toen was het een uurtje of 3, en dan ga je wachten op de tweede dienst (in Weesp gevormd door iemand van Securitas). Die kwam niet. Bellen. Bandje. Muziekje. Doorverbonden met afdeling x. Muziekje. Doorverbonden met afdeling y. Die zeggen dat je toch x moet hebben. Maar gingen er achteraan. Telefoon van Securitas: of de beveiliger er al was. NEE DIE IS ER NIET, DAAR HEB IK NET OVER GEBELD! En twee minuten later staat ie er...
Verder bleef het gelukkig rustig, op de brand in Ede na maar daar heb ik weinig over gehoord. En natuurlijk vloog het kopieerapparaat in de storing (uit-aan doet wonderen, blijkt...). En kwam er weer zo'n figuur of ik ff 100 Euro wilde wisselen. Nee, dat wil ik niet, staat hier ook op de sticker. O, echt? Echt niet wisselen? Nee!
Ach, zo was de dienst eigenlijk ook wel weer snel afgelopen
Druk en ik heb hulp nodig
Het was met 18 kaartjes (inclusief UvB's) een drukke dienst. Aan het einde van de dienst moest ik nog zo veel administratie, dat ik besloten heb om dat nog maar even thuis te doen. Ik weet ook dat ik mijn werk niet mee naar huis moet nemen, maar ik moest nog drie processen-verbaal schrijven en alle bijpassende papierrommel invullen en dat kun je niet laten liggen als je tussendoor een dag vrij hebt. Dan vergeet je details. En dat is niet goed.
De processen-verbaal waren voor valse vervoersbewijzen. Ik had een collega bij me met een neus voor vervalsingen. Geweldig vindt ik dat. Hij pikt ze er echt zo uit. En ik snap niet hoe hij dat doet. Dat moet ik toch nog maar eens vragen.
Ik heb jullie hulp nodig. Ik heb een nieuwe machinist gevonden, die verhalen wil vertellen. Hij is nog niet zo erg lang machinist. Hij rijdt pas zelfstandig, maar omdat hij ook spoorhobbyist en erg enthousiast over zijn werk is, lijkt hij me de ideale persoon om zijn verhalen te vertellen. En ik ken hem. Hij is echt machinist.
Echter, hij twijfelt eraan of jullie wel op zijn verhalen zitten te wachten. Ik wil jullie dan ook vragen om jullie commentaarmogelijkheid bij dit artikel te gebruiken om hem te vertellen of jullie zijn verhalen willen lezen, wat jullie verwachten of gewoon hem overtuigen dat zijn verhalen graag gelezen worden.
Leef jullie uit en help mee om weer een machinist in ons team te krijgen.
Machinist weg.
Ik kreeg gisteren te horen dat een collega overleden is. Een machinist uit Venlo waar ik heel veel gezellige en leuke uren mee heb doorgebracht op de trein. Echt een topper. Altijd netjes in het uniform. Altijd vriendelijk. En altijd wel een leuk woordje voor me klaar. Hij is niet meer. Op 52 jarige leeftijd is hij overleden tijdens het uitoefenen van zijn hobby. Hij kreeg een hartstilstand tijdens een voetbalwedstrijd. Ik zal hem heel erg gaan missen. Wat is het leven toch oneerlijk!
Je gelooft het niet!
Ik was niet eens aan het werk vandaag. En ik heb nog niet eens gebeld. Kwam ik toch vanmiddag door de hal lopen in Utrecht, op weg naar spoor 3. Zag ik op de CTA wat staan. Ik loop verder. Toen dacht ik: 'He, staat daar...?' En ja hoor. Sinds vandaag kan de CTA op spoor 3 in de hal Almere Buiten tonen!
Opdringerige mensen...
Het is vast het weer en de hormonen die opspelen, want de mensen waren wat opdringerig vandaag. Nouja, de mensen, niet allemaal natuurlijk, maar wel een aantal. Dat begon al ergens vanochtend, met een man die een strippenkaart kwam kopen. 'Dag leuke meneer.' En dat op een toon die ik liever niet hoor van mannen van achter in de 40 terwijl ik aan het werk ben. Daarna was hij poeslief en heel erg vriendelijk, ook terwijl ik hem redelijk snel weer de rij uit hielp. Geen behoefte aan, sorry...
Daarna nog een tijdje door de hal rondgelopen en een vijftal invalides de trein in en uit geholpen. Wat opviel was dat de mensen, en dan in dit geval met name de ouderen, kennelijk ook niet meer het geduld op kunnen brengen om even te wachten terwijl jij met je invalidebrug bij een deur staat om er een invalide in of uit te helpen. Een mevrouw liep nog even tussen invalidenbrug en trein door (toch wel 10 centimeter ruimte) en ging daarna binnen staan foeteren omdat haar vriendin nog niet binnen was en wij haar ook niet naar binnen lieten omdat we met de brug bezig waren (die ook nog een kwartslag gedraaid moest worden omdat er weer eens een abri in de weg stond.
Daarna nog iemand die over de invalidenbrug naar binnen wilde (de trein ging inderdaad al over 10 minuten, ik zou maar haast maken ja) maar die we daar nog van konden weerhouden. Bij de volgende lukte dat niet meer helemaal, die man struikelde half omdat we de brug inklapten en viel dus bijna de trein in. Jammer joh, volgende keer maar ff wachten tot we klaar zijn.
Waar ik me ook weer over verbaasd heb is dat een trein kennelijk maar een deur heeft, en dat is die waar ik met de brug bezig ben. Altijd staat er een man of 10 omheen te kijken, en die weten niet hoe snel ze de trein in moeten komen als de brug ingeklapt wordt...
Als laatste: Omroep Utrecht heeft de hoop opgegeven dat het ooit nog goed komt met de CTA van spoor 3. Maandag ga ik maar eens wat hoger de organisatie in bellen. Kijken of dat helpt...
Tas kwijt?
Gisteravond was een drukke avond. Met 6 kaartjes en 6 UvB's hebben we ons wel bezig gehouden. Af en toe sta ik verbaasd te kijken over de oneerlijkheid van mensen. Er kwamen drie jongens naar ons toe met de mededeling dat een van de jongens zijn tas in de trein was vergeten. Je doet dan je best om te helpen de tas te traceren en geeft hem nog informatie over de trein mee op een briefje. Vijf minuten later ga je je trein controleren en blijkt dat alle drie heren zonder kaartje zijn ingestapt. Konden ze dat er niet bij vertellen? Ik had er echt niet moeilijk over gedaan. Hij was zijn tas echt kwijt. Maar zo maar gaan zitten? Je zou wensen dat je er nog een proces-verbaal bovenop kon doen, maar oneerlijkheid is niet bij wet verboden.
Op station Tilburg zag ik een poster hangen van 'Het Rijk'. Het onderwerp was: "Hoe veel informatie wil je hebben over het vlees wat je eet.' Daarbij stonden afbeeldingen zoals deze:

Sommige mensen zullen het gruwelijk vinden, maar ik moest er in ieder geval ontzettend om lachen.
Video voor breedband
Hallo Mensen,
Met dank aan Treinspotters.nl heb ik de film over de excursie van de Stichting Mat 54-Hondekop 4 naar de materieelshow van de Stibans in een breedbandversie online gezet.
Hier kun je de film bekijken.
Als je hem wilt downloaden, klik dan met rechts op de link en kies voor "Doel opslaan als...".
Het bestand is ongeveer 100 mb groot.
Veel plezier ermee.
Naar de bioscoop.
Gisteren was een dag met erg veel onbegrijpende studenten. Het was 31 augustus. En dat is nu eenmaal niet hetzelfde als 1 september.

Meerdere studenten mochten met hun kaart reizen zonder dat de kaart geldig was. "Aan het loket zeiden ze dat het mocht." En als je dan even later opnieuw vraagt, dan zegt dezelfde persoon dat emand met een rode pet op het perron" het had gezegd. Dumpy is weer bezig geweest zo te horen.
In ieder geval heb ik de meesten toch overtuigd met het voorbeeld van het bioscoopkaartje. Als ik vandaag een bioscoopkaartje koop voor overmorgen. Mag ik daar dan morgen mee naar de film? Nee? Ok. Dat geldt dus ook voor de OV. Hij is gewoon nog niet geldig. Ook niet voor korting.
Eigenlijk vind ik het best jammer dat men dat niet wil/kan begrijpen. Het is toch zo duidelijk aangegeven.
In ieder geval hebben we ervoor gezorgd dat iedere student zonder kaartje met een OV van september alsnog een kaartje heeft gekregen (of eigenlijk gekocht!).
Kortom, een drukke dag. Vandaag mag ik uitrusten en mogen alle studenten met hun nieuwe kaart reizen.
Op naar de kaarten van oktober.


















