Zondag 26 Juni 2005 om 22:48
Alweer?
Alweer?
Jep, ik heb alweer een week vrij... ik ben nog steeds bezig om verlofdagen van vorig jaar op te maken. Na een paar dagen gewerkt te hebben, ben ik nu dus weer een week vrij.
De dag na de bijna-aanrijding is rustig verlopen en ook de rest van de week waren er weinig bijzonderheden.
Vrijdag waren er wel veel vertragingen en ook onze trein werd omgeleid, maar met duidelijke omroepberichten was iedereen toch tevreden toen we op de eindbestemming aankwamen.
Vandaag moest ik voor het eerst weer over hetzelfde traject heen als maandag en dat was wel even raar, gelukkig verliep de rit voorspoedig.
Volgende week dus weer geen verhalen van mij, ik ga een weekje genieten van de zon in eigen land.
Groetjes,
HCATB
Dinsdag 21 Juni 2005 om 01:20
Bijna-aanrijding
Bijna-aanrijding
Vandaag hebben we iemand uit het spoor gehaald die het niet meer zag zitten........ We hebben de persoon meegenomen naar het eerstvolgende station en daar overgedragen aan de hulpdiensten........ onderweg vertelde de persoon het verhaal....... het was heel erg triest....... om alle betrokkenen in bescherming te nemen doe ik geen verdere uitlatingen over het gebeuren.
Ik voel me ok en ga morgen ook werken, maar het was echt heel erg triest allemaal..........
Zondag 19 Juni 2005 om 16:47
Wat is een conducteur?
Wat is een conducteur?
Een conducteur in Nederland, dat weten jullie allemaal ongetwijfeld. Maar in Frankrijk kennen ze de term ook, en daar is het de persoon die de trein bestuurt, de machinist dus. De Franse conducteur zit dus voorin, en voor de volledigheid: een Nederlandse conducteur heet in Frankrijk een controleur. Dit even voor de begripsomschrijving.
Vanwaar dit intro? Dit weekend ben ik teruggekomen van een vakantie in Zuid-Frankrijk. Het leek me aldaar wel eens leuk een dag te gaan treinen, dus daarvan heb ik dan ook maar gebruik gemaakt. Samen met een reisgenoot besloot ik vanuit Frejus naar Monaco te gaan, met de trein. Dat is een tocht van ongeveer 1,5 uur, grotendeels langs de Middellandse Zee-kust, enerzijds omdat dat een mooie tocht is om te maken, anderzijds omdat Monaco ook een leuke plek is om rond te kijken en te wandelen. Het beloofde mooi weer te worden, in ieder geval erg warm en zonnig. Goede omstandigheden, rijp voor een korte broek, die ik de andere dagen van de vakantie trouwens ook hard nodig heb gehad. Maargoed, een stukje treinrijden dus.
Met een reisgenoot gewapend met camera togen we naar het station van Frejus. In Frejus bij het loket nagevraagd of we een TGV naar Monaco konden hebben, maar rond de tijd dat wij daar stonden zouden er alleen 'normale' sneltreinen rijden, treinen getrokken door een locomotief. Niets aan te doen, maar evengoed een gokje waard. Bij binnenkomst van de trein gelijk mijn Franse collega aangesproken, verteld dat ik een collega was uit Nederland en toen ging de deur wagenwijd open. We konden instappen, geen enkel probleem. Na een kort verhaal over enkele verschillen tussen de Franse en Nederlandse spoorwegen, en na het maken van wat foto's en videobeelden, kwamen we aan bij het volgende station. De locomotief waar wij in zaten was een Franse tweespanningsversie van de 1600/1800 zoals we die in Nederland hebben, met nagenoeg dezelfde bediening. Ik kom zo nog terug op wat meer verschillen. Het ging om een locomotief van het type BB 22200, in de in Frankrijk veel voorkomende grijs/oranje kleurstelling. Deze locomotieven kunnen rijden onder 1500 Volt gelijkspanning (zoals we die in Nederland kennen, en delen van Frankrijk ook), of onder 25000 Volt wisselspanning, zoals die heel veel voorkomt in Frankrijk. Elke spanningssoort gebruikt zijn eigen stroomafnemer op de loc. De locomotiefserie stamt uit eind jaren '70-begin '80 en is een samengevoegd ontwerp van de serie BB 7200 (het evenbeeld van onze 1600/1800, alleen voor 1500 volt gelijkspanning) en de BB 15000 (idem, maar dan alleen geschikt voor 25000 volt wisselspanning). En je raadt het al: 15000 + 7200 = 22200. Hoe zouden ze aan die nummering van die locomotieven komen....
Dat hield voor mij een ding in: ik moest en zou de brutale vraag stellen of ik heel misschien, ik durfde het bijna niet te vragen, maar: "Mag ik even?" De reactie van de Franse machinist: "Ik dacht dat je het nooit zou vragen....". Goed, vanaf Antibes mocht ik dus plaatsnemen op de mij in Nederland welbekende stoel, en de trein verder rijden tot aan Monaco, ons einddoel voor die dag. De lijn slingert zich daar door een prachtig landschap (dat zie je niet op een rondje Zoetermeer.....) en een groot gedeelte langs de Mediterrane kust. Met allerlei verschillende snelheden varierend van 90 tot 140 km/h slingert de lijn langs Cannes, Nice naar Monaco, om voor de SNCF te eindigen in Ventimiglia, Itali. Vanaf daar is het Italiaans, ongeveer net zoals de Nederlandse treinen tot aan Emmerich de grens over komen. Maargoed, een leuk stukje sturen, wat ook leuke bewegende beelden en foto's opleverde. In ieder geval een dag om niet gauw te vergeten. Vooral de complimenten omtrent mijn rij- en remgedrag (het is me ook gelukt ergens 2 minuten vertraging weg te rijden) maakten het een ervaring om niet gauw te vergeten. Eigenroem stinkt maar voor deze ene keer durf ik dat nog wel aan....
Nu nog wat opvallende verschillen:
- Franse machinisten hebben geen uniform, alleen conducteurs en perronpersoneel. Machinisten lopen gewoon in eigen kleding.
- Een dienst in Frankrijk duurt in het algemeen veel langer dan bij ons, waarbij er door personeel elders overnacht wordt. NS kent dat voor binnenlands personeel niet, voor de ICE bijvoorbeeld wel. (Voor de Thalys ken ik de situatie hier niet).
- Franse treinen rijden normaal gesproken op het linker spoor in plaats van het rechter. In Belgi wordt ook links gereden, en Duitsland weer rechts. Op een klein gedeelte van het Franse spoorwegnet wordt rechts gereden, als ik me niet vergis in de Elzas.
- Door de onregelmatigheid en het vaak van huis verwijderd zijn voor overnachtingen elders, liggen de lonen wat hoger dan bij ons. Maar je bent dan ook gemiddeld 35-40 uur van huis. En die situatie kan ook twee keer per week plaatsvinden. Daardoor loop je ook altijd met een flinke hoeveelheid bagage te zeulen, want je moet natuurlijk ook met je overnachtingen rekening houden.
- Een grote tas voor alle boekwerken die je bij je moet hebben is een vereiste. Een dienstregeling voor een Franse machinist geeft uitgebreid info over alle punten waar je welke snelheid moet rijden, uiteraard de bijbehorende tijden, het aantal minuten wat je eventueel kunt inlopen tussen twee stopplaatsen, de plaatsen waar je ondersteuning van bijvoorbeeld politie of beveiliging kunt krijgen, en dat alles afgedrukt in een flink boekwerk op A4-formaat, wat je dus altijd loopt mee te sjouwen. Veel van de info die daarin staat moeten wij in Nederland kennen uit onze wegbekendheid (snelheid bijv.) en ervaring (vertraging inlopen). Ze kennen daar overigens wel het begrip wegbekendheid, en die moet je ook hebben om daar een bepaald traject te mogen rijden.
- TGV-machinisten worden dat aan het einde van hun carriere. De laatste 2-3 jaar van je diensttijd bijvoorbeeld. Afhankelijk van het feit of je standplaats veel TV-trajecten kent, in Parijs zal het eerder zijn dan in bijvoorbeeld Marseille.
- Huilen ging ik van het volgende: Een machinist met ruim aantal dienstjaren (25-30) kan met zijn 50ste met pensioen. Een conducteur wanneer hij/zij 55 wordt. De redenatie hierachter is dat er ook gewerkt wordt op zaterdagen, zon- en feestdagen, nachtwerk, en je elke dag op een ander tijdstip begint en eindigt. Deze vorm van werken wordt als slopend ervaren, en daarom is de pensioenleeftijd als gevolg daarvan gecompenseerd.
Maargoed, al met al een leuke ervaring rijker geworden en gezellig geconverseerd met mijn Franse collega.
Woensdag 15 Juni 2005 om 21:24
Gastschrijver Michiel: dienst 16 en terugblik op de meeting
Gastschrijver Michiel: dienst 16 en terugblik op de meeting
Zondag had ik een korte dienst van 13.30u tot 17.00u waarvan het laatste uur reserve. Een hele korte dienst dus. De dag begon vrij rustig voor mij. Er waren wel redelijk wat scholen, maar dat leek in eerste instantie goed geregeld. De groepen die ik in de tram kreeg werden goed begeleid.
Alles was rustig tot dat er een groep in de tram zat waar ik opstapte, die nog al druk was. Het was een groep 8 van een basisschool. Die groep trok zich van niets en niemand wat aan en na een paar waarschuwingen vond er eentje het nodig een grote mond op te zetten. Daar ben ik niet van gediend en ik heb 'm in de kraag gepakt en uit de tram gezet. De rest van de groep verliet een halte en een paar waarschuwingen later "vrijwillig" de tram. De betreffende groep vond het later ook nodig om met z'n allen midden op het spoor te gaan ziten, waarna ik ze er weer af moest sturen.
Later toen het weer rustiger was constateerde ik in de tram waar ik toen stond twee sneen van zo'n 10 cm per stuk in een rugleuning van een stoel. Schijnbaar vond iemand het nodig om de stoel maar te vernielen.
Zoals gewoonlijk hing er geen naamkaartje bij, maar goed naar de eventuele dader wordt nog gezocht. En na m'n verhaal verteld te hebben bij cordinator, die het verder moet (laten) regelen, ben ik naar huis gegaan.
Tot zover mijn dienst van zondag. Ik wist niet dat ik van zo'n korte dienst zo moe kon worden.
Nu ff terug naar zaterdag: zaterdag was de meeting. Ik ben vanaf Nijmegen met de trein richting Utrecht gegaan, waarbij Ronzol in Arnhem bij mij in stapte.
In Utrecht aangekomen zag ik nog geen bekenden, zodat we maar naar het spoor zijn gegaan waar Merlijn en Marco aan zouden komen.
De deur van het balkon waar ze stonden stopte bijna recht voor ons, dus dat kwam goed uit. Toen zijn we naar de stationshal gegaan en ben ik voor de mensen die er toen waren drinken gaan halen.
Toen bijna iedereen er was zijn we naar het vertrekspoor van de trein gegaan en hebben we maar een eerste klas-coup ingenomen, zodat we allemaal ruim konden zitten. Toen we bij het NSM aankwamen zat Wheely met z'n vriendin al op ons te wachten. Ook Aking hadden we snel gevonden, want die kwam vanaf de overweg achter ons aan gelopen. Nadat we allemaal binnen waren splitsten we eigenlijk al heel snel op in verschillende groepjes. Het leuke daarvan was eigenlijk dat je wat persoonlijker contact krijgt met iedereen, omdat de groepjes ook weer bij elkaar kwamen en dan in andere samenstellingen weer uit elkaar gingen. Ik heb het erg gezellig gehad zaterdag en ik vind het erg jammer dat Wheely zo vroeg weg moest door zijn lekke band.
Deze meeting vond ik veel leuker als de eerste en dat komt voor een groot deel door de locatie.
Kortom, zaterdag was zeer geslaagt en om het af te maken zijn Ron, Marco, Aking en ik met de ICE naar Arnhem gereden.
Dinsdag 14 Juni 2005 om 23:30
De foto van de meeting
De foto van de meeting
Bij deze de foto van de meeting.
Met dank aan Frankst is dit de 'line-up':
Bagagedrager, MdJ, Badeend, Raoul, Frankst (achter), Spookje (voor), Aking, Merlijn, Marco007, Michiel, Ronzol (voor), Stoker (achter), Gilles, Wheely in rolstoel met zijn vriendin.
Klik op de foto voor de vergroting.
Zondag 12 Juni 2005 om 18:25
Gastschrijver Marco: Het verslag van 'mijn' meeting
Gastschrijver Marco: Het verslag van 'mijn' meeting
Vandaag werd Utrecht door aantal gekken van opeenshadikhet onveilig gemaakt.
Hun reisdoel was het NSM (Nederlands Spoorweg Museum) aan het Utrechtse Maliebaans-spoortje.
Rond 10:15 waren Merlijn en ik op Utrecht Centraal waar we onze plek zochten waar we hadden afgesproken.
Nog voordat we daar waren, stonden Michiel en Ron al op ons te wachten bij de roltrappen.
Rond 10:45 was de groep compleet en ging Merlijn de kaartjes kopen bij de Ticket en
Service.
Dat ging zo: Merlijn gaat bij balie 3 staan en hoort dat hij de laatste klant is, omdat de man achter de balie een koffiepauze zou gaan houden, maar die kwam bedrogen uit toen Merlijn aan de balie kwam voor 18 kaartjes naar het Spoorwegmuseum.
Die conversatie aan de balie ging zo:
Merlijn: Staat in de rij bij balie 3
Baliemedewerker: (tegen collega) Zegt ie dat ie gaat sluiten omdat ie gaat genieten van een koffiepauze en zegt: lekker nog 2 mensen, binnen een minuut zit ik achter mijn koffie
M: Was de laatste in de rij en wachtte geduldig af en is uiteindelijk aan de beurt en zegt met een vrolijk gezicht tegen die baliemedewerker, dat hij graag 18 kaartjes wil naar het NSM.
B: (reageert van: Nee, je maakt een grapje)
M: Helaas niet!!!!!
B: Humeur gelijk omgeslagen, maar kan er uiteindelijk wel om lachen
(een kaartje uitprinten duurt zon 8 seconden)
M: En dan 2,5 minuut verder en dan nog afrekenen!
Nadat we flink gelachen hadden om de baliemedewerker gingen we richting de trein en toen was het ook nog eens zoeken naar Bert en Maurits.
Maar na een telefoontje kwamen zij ook bij ons zitten en begon het feest en werd het heel gezellig in de 1e klas van de Vla-flip sprinter die ons naar het NSM zou brengen.
Na een ritje van bijna 20 minuutjes kwamen we aan op NSM.
Waar we in de rij gingen met zn allen.
Daarna het museum in en dat was echt even de ogen uitwrijven.
Wat een oud materieel stond daar (en ik was er nog nooit geweest, dus ik keek me ogen extra uit)
Nadat ik de SGM-simulator was gegaan, kon mijn dag niet meer stuk, omdat ik volgens de computer een voortreffelijke machinist zou zijn.
Daarna met een groepje naar de dieseltreinstellen gegaan en opnieuw mij verbaasd over wat voor een mooi materieel er heeft rondgereden vroegh. (De NS zou de T-tjes enV-tjes eens moeten vervangen door zulk materieel)
Daarna ook het mooie materieel van de ZHESM bewonderd (dit waren de 1e electrische treinen die in Nederland gingen rijden)
Na een rondgang door het museum lekker wat gegeten en even met een groepje naar de Albert Heijn geweest. (ik geef je 1 tip: Als Aking mee is naar een excursie, neem hem dan niet mee, want hij zet geheid de boel op stelten )
Daarna met de groep iets besproken in het kader van het organiseren van meetings.
Maar daar krijgen jullie over een tijdje informatie over vanuit mijn richting.
Daarna naar het allereerste begin van de spoorwegen gegaan.
Begin 19e eeuw met de uitvinding van de stoommachine en de inbouw in een rijdend voertuig wat zich op 2 ijzeren staven voortbeweegt en de naam locomotief draagt.
Na even langs de making off van het NSM gelopen te zijn, moesten we langzaam weer terug om de laatste pendeltrein te halen die ons naar het centrale station van Utrecht bracht.
Onderweg naar de trein kwamen we de machinist van de pendeltrein tegen (het was een V-IRM) en we hadden die vriendelijk gevraagd of wij voorin in de cabine mee konden meekijken.
Dat was geen probleem en uiteindelijk stonden we met 7 man bij de machinist in de cabine en de machinist legde wat uit aan de mensen die nog nooit een V-IRM cabine hadden gezien.
Bij Lunetten moest er worden gekeerd omdat er geen rechtstreekse boog naar Utrecht Centraal was.
Dus wij met 7 man naar de andere kant gelopen en netjes gewacht, maar toen deed de HC open en die keek niet zo vrolijk. Die vond het ook wat minder dat we met 7 man bijna de cabine instormden, maar volgens mij had de meester de HC omgepraat, want uiteindelijk ging de deur open en konden we weer meekijken en ging de HC maar een stukkie naar achter, want die schrok denk ik van zon grote groep belangstelleneden.
Vlak voor Utrecht stroomde de cabine weer leeg, want er kon wel eens een controleur van de IVW staan en dan kon de meester een fikse boete verwachten.
Daarna met een hele groep de Burger King onveilig gemaakt en vanaf daar waaierde de groep zich uit over Nederland
Marco's eigen weblog is te vinden op: marcowubben.web-log.nl
Zondag 12 Juni 2005 om 01:19
Allemaal hetzelfde
Allemaal hetzelfde
Ik was weer eens twee dagen aan de slag. Vrijdag een dagje loket, zaterdag een dagje buiten. En het viel op: iedereen wilde hetzelfde.
Vrijdag was het de 'grijze garde' die massaal een vrije reisdag had afgestempeld terwijl dat op vrijdag niet mag, en allemaal werden ze er door de HC op gewezen, kregen ze een nieuw kaartje en mocht ik de vrije reisdag weer bruikbaar maken.
Verder was de vraag wanneer het weekendretour ging natuurlijk nog hip: men vond het maar stom dat die niet om 16.00 al begon. Tsja, ze zoeken het maar uit
Zaterdag was het natuurlijk hip om te vragen hoe het met de trein naar Maarssen, Breukelen, Duivendrecht, Amsterdam Amstel en Amsterdam Centraal was. Een mevrouw vond t maar niks dat ze moest overstappen in Weesp naar Amsterdam Muiderpoort ('zo'n omweg'), eentje wilde via Amersfoort naar Amsterdam Centraal (van mij mag het, bent u wel langer onderweg...), twee wilden echt niet in de bus (maandagochtend zijn ze de eerste weer voor een treintje) en dan mocht je natuurlijk nog een bandje afdraaien met de reisadviezen naar Amsterdam Centraal, Amsterdam Amstel, Duivendrecht en Schiphol. De golf mensen kwam altijd precies na het omroepbericht...
Verder ook hip vandaag:
- 'Vertrekt de trein boven of beneden?'
- 'Waar is spoor 17 / spoor 6?'
- Treinpersoneel dat kwam vragen waar hun trein vertrok
En dan had ik nog een akkefietje met een man die alleen maar Frans kon praten, en dat versta ik wel (een beetje) maar ik kan het absoluut niet terugpraten. Kwam er op neer dat ie zijn Eurolines bus naar Parijs had gemist en dat ik er maar even een Thalyskaartje van moest maken. Ja nee dus, jammer joh. Gewoon volhouden dat je geen Frans kan doet wonderen
Tot slot nog 'ge-meet' met een aantal personen: als eerste kwam ik Sjaantje tegen (of meer zij mij eigenlijk) en net toen ik die in de trein naar Eindhoven had gezet kwam de trein uit de Maliebaan aan, met het al eerder genoemde zootje ongeregeld (en de trein waar ze uitkwamen werd door reizigers gelijk tot intercity naar Eindhoven gebombardeerd, alleen was ik het daar niet mee eens). De omroep van de extra trein naar de Maliebaan heeft het tot 6 uur volgehouden, toen was ik hem zat en heb ik de omroep maar eens gebeld, en die hebben hem er toen maar eens uitgehaald. Fijn
Dat was het wel zo'n beetje. Ik heb nu 3 weken zomerverlof, dus ik ben er een tijdje niet. Meer verhalen van mij in juli!
Zaterdag 11 Juni 2005 om 22:20
Meeting 2? Moeten we vaker doen!
Meeting 2? Moeten we vaker doen!
Vandaag was het zover.
De tweede meeting van Opeens had ik het.
We gingen naar het Nederlands Spoorwegmuseum. Het walhalla voor iedere spoorliefhebber. Er staan heel veel verschillende treinen.
De eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat de collectie in het museum erg uitgedunt is ten opzichte van voor de verbouwing.
Zo was er helaas geen 1200-loc te vinden, maar de sfeer is er wel beter op geworden.
En de bereikbaarheid ook. Je gaat gewoon met de trein. Met de meest verschillende materieeltypes.
Wij gingen met de 'vlaflip-sprinter', maar we zagen ook Mat-'24 en een VIRM.
Kortom voor elk wat wils. En dat kaartje koop je gewoon bij de automaat of aan het loket.
Merlijn kocht ze aan het loket en bedorf zo de koffiepauze van de loketmedewerker.
"18 kaartjes naar het Spoorwegmuseum alstublieft." Hoeveel??? 18!
En verder waren er de meest verschillende, maar oh zo bekende Opeenshadikhet-bezoekers.
Van Jablan tot Aking, en van Wheely tot Stoker. Allemaal waren ze aanwezig.
Helaas moest Wheely al vrij vroeg afhaken door een platte band, maar de volgende keer doen we dat dubbel en dik over.
MdJ werd door zijn priv-bewaker, ik dus, opgehaald in Voorschoten.
Het kost dan wel wat extra tijd, maar je hebt dan ook wat.
Nee, even alle gekheid op een stokje.
Het was reuze gezellig en nog 1e klasse ook.
En, er is een groepsfoto gemaakt. En binnenkort, zodra ik hem van Spookje ontvangen heb, zal ik hem hier plaatsen.
Ik kan nog wel heel erg veel vertellen, maar eigenlijk wil ik jullie verhalen horen.
Stuur je verhaal over de meeting naar gastschrijver@opeenshadikhet.nl.
En... Oh ja, ik heb de poffertjesbakker beloofd om jullie te vertellen dat de poffertjes heerlijk zijn. En dat doe ik bij deze dan.
En ze zijn ook echt lekker. Die moet je proeven. En als je toch naar het museum gaat...
Dinsdag 07 Juni 2005 om 16:48
Hollen of stilstaan
Hollen of stilstaan
Zo kan ik mijn drie dagen werken wel beschrijven. Maar het verhaal begint eigenlijk al op woensdag, toen KaasKop opeens aankondigde dat ie weer eens in Utrecht was. Die kans liet ik natuurlijk niet op me zitten, en zo heb ik ff zitten babbelen met hem over van alles en nog wat, totdat hij weer met zijn treintje terug moest. Gelukkig werd er nog ff wat gespoorwijzigd op het allerlaatste moment, zo bleef hij nog wat langer in Utrecht...
Vrijdag had ik weer eens backoffice, maar vrijdag begon met een meeting met Michiel die ff in de stad was en wat kwam afgeven. Daarna heb ik de eerste tijd wat zitten babbelen, om toen toch maar eens gevonden goed in te gaan voeren. Toen werd het ook lichtelijk hectisch omdat twee treinen richting Eindhoven besloten om stuk te gaan en de derde natuurlijk 20 minuten vertraging kreeg: toen hadden we opeens ruim 45 minuten niks meer die kant op. Een poging om dan maar een trein uit Eindhoven te keren en terug te sturen mislukte helaas. Ik probeerde mijn collega's op de hoogte te houden en te voorzien van adviezen, daar was ook wel vraag naar toen Almere getroffen werd door de bliksem en er daar een seinstoring was, waardoor onze stoppertjes naar Almere niet reden en een stopper naar Hilversum-Weesp-Leiden ook uitviel.
Zaterdag was ik er alweer, maar nu als aflosdienst. Die dienst verliep ook wat raar: doordat een printer besloten had er maar de geest aan te geven hadden we een balie minder, en daardoor kon ik tussen het aflossen door niet in de balie waar ik in moest. Daarom ben ik ook maar gaan aflossen in de backoffice en buiten in de infobalie, en zo werd het dus een dienst binnen - buiten - binnen - buiten. Ook leuk
Maar met een balie minder in de zaterdagochtendspits was het wel wat drukjes. Ik zou het bijna ontwend zijn....
Zondag alweer dienst, en ook nu was het druk toen ik begon. Vanwege veel einde diensten rond dezelfde tijd waren er steeds maar twee balies bezet, en dan ben je dus wel aardig bezig ja. Toen iedereen er weer was was natuurlijk ook de drukte weg, en konden we weer uitgebreid met elkaar kletsen.
Op het perron was het toen nog rustiger dan binnen, dus kon ik me weer eens bezighouden met CTA's die niet deden wat wij wilden (spoor 5a richting Den Haag dit keer), en zo kon ik me ook wel weer vermaken!
Woensdag 01 Juni 2005 om 07:44
Gastschrijver Michiel: Vrijdag de dertiende
Gastschrijver Michiel: Vrijdag de dertiende
Vandaag was het vrijdag de 13e en omdat het hele jaar in het teken staat van het geloof en bijgelooof in nederland, had het nederlands openlucht museum besloten dat, als mensen een krant van die dag mee brachten ze er gratis in mochten.
Nou dat hebben we geweten het park gaat om 10.00u los maar om 10.20u stond de parkeerplaats al helemaal vol en, moesten mensen op andere parkeerplaatsen in de buurt parkeren. Ook bij de tram moesten we alle zeilen bijzetten om het aan te kunnen. De derde dienstwagen die normaal om 12.00u op de baan komt reed om half 11 al rond. Ook ik moest meteen na aankomst al aan de slag. Ik had een late dienst en moest om 13.30u beginnen maar, omdat ik eerst met m'n moeder ff in het museum wilde rond kijken was ik er om 10.15u al. De dienstdoende tramcordinator was al druk bezig om alles in goede banen te leiden. Hij vroeg mij om meteen aan de slag te gaan en, me met een conducteurstas te melden op de derde wagen die net de baan op kwam. De conducteur die eigenlijk op die derde wagen moest staan was ook eerder gekomen en deed al perrondienst.
op de derde wagen aangekomen heb ik meteen de achterdeur aangezet want bij eenmans bediening word deze uitgeschakeld. Toen kon ik ook achter mensen in laten stappen en, meteen was de tram ook vol. Er gaan schat ik zo'n 140 mensen in die tram en die waren er ook bijna iedere rit. M'n bestuurder en ik hebben zo een tijd rond gereden en het werd maar drukker en drukker in het museum. Kaartjes verkopen werd steeds moeilijker door de drukte maar het ging nog net.
Uit eindelijk ben ik rond 13.00u afgelost door een andere colega die ook eerder begon. Toen kon ik ff pauzeren en rond 13.30u ben ik aan m'n eigen dienst begonnen. Die dienst( 14) houd in dat je de hele middag op de 2e motorwagen staat maar, daar zit ook altijd nog een aanhangwagen achter aan. Die aanhangwagen is aangepast voor rolstoel vervoer en, er waren ook redelijk wat rolstoelers. Verder waren er ook heeeel veel mensen met kinderwagens en ja die moeten daar ook bij in zoveel mogelijk en dat houdt erg op. Volgens dienstregeling rijden was nauwelijks mogelijk en de kaartverkoop ging eigelijk ook niet meer. Als tramconducteur in het NOM moet je je ook in dit soort situaties zoveel mogelijk richten op het veilig en zo snel mogelijk vertrekken. We kwamen vanmiddag toch in de problemen door de zeer grote drukte en, we moesten helaas ieder rondje wel mensen op het perron achter laten. Iets wat je niet graag doet maar vol=vol en de veiligheid staat voorop dus we konden niet anders.
Waar wij rekening mee moeten houden is dat we met oude trams rijden die nog grotendeels met de handrem worden stilgezet. Die handrem bestaat voor een deel uit kettingen onder de wagenbak. Deze zouden ooit weleens kunnen knappen dus daar worden we op getraind. We moeten dan ook zorgen dat we bij de tweede handrem kunnen ingeval van nood, en dat we daarmee dan de tram kunnen remmen. Daardoor kunnen er dus minder mensen in de tram staan dan je graag zou willen.
Zo rond 4 uur zag je dat mensen richting de uitgang begonnen te gaan en, werd het rustigger. Eindelijk kon ik ook weer wat kaartjes verkopen aan mensen die nog geen kaartje hadden kunnen kopen. Tegen 5en toen het museum z'n gebouwen sloot gingen veel mensen naar huis. Maar toch waren er mensen die nog naar de achterkant van het museum wilden. Dit heb ik ze afgeraden omdat
we ze niet terug gingen brengen naar de uitgang want, de tram stopt ook na 5en. En we willen best een keer een rondje extra rijden maar maar geen uur lang.
Ps; we hadden ook nog problemen met n tram deze stond met vierkante wielen buitendienst en was niet inzetbaar daardoor was het ook niet mogelijk een vierde wagen intezetten.
Het was een heel gezellige en zeer drukke dag en begin van de avond hoorde ik dat we naar schatting zo'n 6000 bezoekers gehad hebben. En wat me opvalt ieder keer weer is dat de reizigers/bezoekers slecht luisteren naar de instructies die het personeel geeft.
groetjes Michiel tramconducteur.