Opeens had ik het... - De community!

Zondag 30 April 2006 om 13:10
Koninginnedag

Na KoninginneNach(t) volgde natuurlijk Koninginnedag. Voor het eerst mocht ik deze dag werken, in de late dienst. Ik had zoiets van 'we zien wel': nou, ik heb genoeg gezien ;-)

.

De eerste uren waren redelijk rustig. Ik liep wat rond, maar erg druk was het nog niet. Er liep wel behoorlijk wat volk al, maar dat stelde allemaal geen vragen. Ook bij de informatiebalie was het erg rustig wat dat betreft, het viel echt op. Vanwege Koninginnedag hadden we alle treinen naar Amsterdam vanaf een perron gepland, en dat leverde dus wat spoorwijzigingen op. Die werden natuurlijk weer niet door iedereen opgevangen, wat wel eens tot wat geharrewar leidde. Maar eigenlijk viel dat allemaal nog wel mee.
De meest gestelde vraag die ik heb beantwoord: 'Meneer, is dit de Sprinter naar Maarssen (of Breukelen, Abcoude, Amsterdam Centraal)?' Kennelijk werkt het toch, dat die Sprinter bijna altijd met Sprinters rijdt, want veel mensen vroegen zich vandaag af of die IRM-zes de Sprinter was. Maar dat was hem dus inderdaad, met een extra verdieping om wat meer mensen weg te kunnen brengen.

Het treinverkeer bleef redelijk lopen. Enkele treintjes met meer dan 'enkele minuten' vertraging, in de meeste gevallen door noodremtrekkers of overlast door reizigers. Blijft toch een leuke hobby kennelijk.

Naarmate de avond vorderde kwamen er steeds meer mensen op de been, en was het ook duidelijk dat die mensen ook wat meer alcohol in hun bloed hadden zitten. Enkele mensen zijn over hun nek gegaan, en van een aantal anderen was goed te ruiken dat ze genoeg op hadden. Of je kon het zien aan de manier waarop ze langswaggelden, al dan niet ondersteund door vrienden. Erg luidruchtig volk dus, wel gezellig op zich, maar je moet toch continu alert zijn, wat best vermoeiend is.
Ergens in de avond kwam ook HC_Ut even langswaaien, onderweg naar zn treintje toe. Die mocht fijn een slagje Tiel doen, met de luidruchtige mensen in zn trein :-)

.

Even na tienen ging het mis: een trein had bij Bussum Zuid een persoon aangereden, waarop daar het treinverkeer stil kwam te liggen. Op zich heeft die stremming voor ons niet zo veel gevolgen, voor ons zijn er omreisadviezen die maximaal 15 minuten extra reistijd kosten (naar Naarden-Bussum). Maar in de afvoer van Amsterdam was het natuurlijk wel lastig, en zo werden de treintjes uit Amsterdam, die toch al vol waren, nog wat voller. En zo werden ook de treintjes naar Amersfoort, die niet versterkt waren omdat ze toch nauwelijks meedoen in de afvoer van reizigers, overvol. Echt zo overvol dat er mensen achter moesten blijven. Dat is op zich niet zo'n ramp (het volk dat hier op de been was had toch geen haast) maar als het om een laatste trein gaat is het toch lastig. Uiteindelijk is, na veel heen-en-weer gebel, geregeld dat er extra treinen hebben gereden vanaf Amersfoort naar het Noorden en het Oosten, dus als het goed is is iedereen thuisgekomen.

Dat heb ik allemaal niet meer meegekregen: om half een was ik ook weer thuis. Volgend jaar mogen ze me voor de afwisseling wel eens een vroege geven ;-)

Geplaatst door |vijf reacties al

Zaterdag 29 April 2006 om 07:49
Koninginnennacht...

Het is vrijdagavond, 21.36 uur. Mijn dienst begint, zoals gewoonlijk in Utrecht. De hal van het station is erg druk, met mensen die willen genieten van de koninginnennacht in Utrecht. Vanaf 6 uur 's avonds is de vrijmarkt namelijk al open, en dat trekt heel wat volk aan.

Om 21.46 moet ik met trein 3074 mee naar Amsterdam. De cheftrein weet mij te melden dat hij net klaar is met de controleronde en dat ik een rustig plekje op mag zoeken.

In de eerste klas aangekomen, kies ik een stoel uit en installeer me daar. Gewapend met de railpocket in de hand, lekker rustig beginnen aan mijn dienst. Nou ja... lekker rustig...

Schuin tegen over mij zit een man. Blijkbaar had hij er helemaal geen zin in, om een conducteur tegenover zich te hebben. Dat liet de man in eerste instantie met een afkeurende blik merken. Tja, helaas voor de man laat dat me helemaal koud. Om zijn blikken kracht bij te zetten, pakte de man een extreme hoeveelheid kauwgum. Luid smakkend, alsof er een herkauwende koe tegenover me zat, probeerde de man op deze manier mij te irriteren, waarschijnlijk in de hoop dat ik een andere zitplaats zou gaan zoeken. Tja... Daar heeft ie toch een zwakke plek gevonden. Als ik ergens een hekel aan heb, in het wel het geluid van een smakkende koe. Maarja, in zo'n geval laat ik me niet kennen. Ik heb me maar verdiept in mijn railpocket en net gedaan of ik de man niet hoorde. Ter hoogte van Abcoude heeft de man de hoop maar opgegeven.

Na een slagje Amsterdam - Almere Oostvaarders, waar overigens niets bijzonders gebeurde, is het tijd voor mijn schaft. In het personeelsverblijf ontmoet ik de cheftrein voor het nachtnet, waarmee ik vannacht op pad ga.

Rond 00.50 lopen we richting onze trein. De 1401 staat gereed op spoor 2. We staan even vreemd te kijken, omdat we in plaats van ICM een V-IRM 6 mee krijgen. PBT Amsterdam houdt bij onze trein ingangscontrole en een collega uit Amersfoort meldt zich bij ons als extra HC tot Den Haag.

00.58... Met een vrij volle trein vertrekken we richting Schiphol. Het is gezellig druk in de trein. Enkelen moeten het doen met een staanplaats.

Op het moment dat we in Schiphol aankomen, laat ik de mensen weten op welk station we aankomen. De trein komt tot stilstand, de deuren worden ontgrendeld, en direkt horen we een hoeveelheid lucht ontsnappen. In eerste instantie dacht ik dat de meester te laat was met reageren op de intermiterende dodeman. Maar de meester piept ons op: "HC, er is aan de noodrem getrokken. In de derde bak van voren." Toch wel mooi, dat computersysteem. De meester kan gelijk zien waar er aan de noodrem getrokken is. Dat scheelt een hoop tijd.

Nadat de noodrem weer uitgeschakelt is, kunnen we onze weg vervolgen naar Leiden en Den Haag.

We rijden Den Haag Centraal binnen.... Mijn hemel... Ik heb nog nooit zoveel volk op een perron gezien! Er is geen stoeptegel meer te zien. De deuren worden ontgrendeld, en gelijk probeert iedereen in te stappen. Niemand die even wil wachten tot de uitstappers uitgestapt zijn. Met zijn allen staan ze te dringen voor de deuren van de eerste twee bakken. Die bakken zitten binnen no-time helemaal vol. Ook de balkons staan propvol. Tijd om maar even om te roepen dat er voor in de trein ruimte genoeg is. Door een enkeling wordt daar gehoor aan gegeven. Ondertussen staan er enkele collega's de nog toestromende mensen door te verwijzen naar het voorste deel van de trein, welke op zijn beurt ook langzaam vol begint te raken. Een derde stroom met mensen komt naar de trein rennen. De PLP geeft via de porto aan dat de rest van de mensen tegen gehouden moet worden. De trein zit voller dan vol met feestgangers, waarvan de meesten de wereld voor een doedelzak aanzien. Hemeltje lief... Wat kan drank toch stinken... De laatste drankorgels zijn ingestapt. De deuren kunnen gesloten worden. Met de meester wordt afgesproken dat we 'buitenom' sleutelen. Buitenom sleutelen betekend niets meer dan dat de deuren gesloten worden, de deur waar gesleutelt wordt gesloten wordt, en het personeel via de cabine deur naar binnen gaat. Via de portofoon laten we dan weten aan de machinist dat we veilig binnen zijn en dat hij kan vertrekken.

In Delft aangekomen begint het hele ritueel weer.... maar nu omgekeert. Bijna iedereen die in Den Haag ingestapt is, stapt in Delft weer uit. Het is werkelijk een Heineken parade. De ��n is nog zatter dan de ander. Als iedereen het perron heeft verlaten, krijgen we sein veilig en kunnen we verder naar Rotterdam.

Precies op tijd komen we in Rotterdam aan. We vragen iedereen hier uit te stappen. Zoals gewoonlijk lopen we de trein even na of er niemand meer inzit en kunnen we een globale schatting maken van de van deze rit. Het resultaat: ��n gesloopte 1e klas zitting en op diverse plekken de maaginhoud van een reiziger.

Na een pauze van ongeveer 30 minuten is het weer tijd om terug te gaan richting Utrecht. Het is vrij rustig in de trein. Wel constateren we dat de trein niet gereinigd is. Omdat het vaker gebeurt dat een treinstel uit het nachtnet direkt bij aankomst in Utrecht ingezet wordt voor een andere trein, neem ik contakt op met de bijsturing. Je kan een volgekotste trein niet inzetten in een volgende dienst, is mijn mening. Volgens de bijsturing gaat het treinstel na aankomst in Utrecht verder de dienst in als stoptrein naar Amsterdam. Via het medewerkers kontakt centrum regel ik vervolgens een aantal schoonmakers in Utrecht, om in ieder geval de kotsplekken op te laten ruimen.

Na een vrij rustige rit komen we in Utrecht aan. Daar staat inderdaad de schoonmakers klaar om hun werk te doen.

En wij? Wij nemen nog een bak koffie en gaan naar huis...

Geplaatst door |20 reacties al

Donderdag 27 April 2006 om 16:48
Agressie

Ik ben vandaag weer eens ouderwets uitgescholden. De situatie was als volgt:

Er komen 3 meiden aan mijn balie. Eentje met telefoon aan haar oor, twee anderen er giechelend omheen.
'Drie retourtjes Amsterdam'
Ik reageerde pas even later: 'Ow, heb je het tegen mij of tegen je telefoon?'
'Tegen jou natuurlijk'
'Hoe moet ik dat weten als je aan het bellen bent?'
'Ik kijk jou toch aan!'
'Nou, dat heb ik niet gemerkt'
'Nou, ik heb het tegen jou'
'Ik heb liever niet dat je belt als je aan mijn balie staat'
'En wie ben jij om te bepalen of ik wel of niet mag bellen aan de balie'
'Nou, ik ben degene die jou kaartjes moet verkopen, en dat doe ik niet op deze manier'
'Zal ik jou eens in je gezicht rochelen'
'Nee, liever niet, en als je zo gaat beginnen verkoop ik helemaal niks meer'
'Wat ben jij nou voor [scheldwoord vergeten]'
'Oke. Ik ben weg.'
'Ja, loop maar weg, vuile kankerhomo!'

En toen heb ik het niet meer meegekregen, ik ben inderdaad weggelopen en heb hiervan melding gemaakt. Toen ik na een minuut of 10 weer terugkwam, nadat een collega al heel lief kwam zeggen dat ze weg waren, vertelde de collega in de balie naast me dat ze hem ook nog voor alle ziektes hadden uitgemaakt, omdat hij ze natuurlijk ook geen kaartje wilde verkopen. Hij had het allemaal wel gehoord, hoe ze tegen mij deden. Ik ben erna gewoon weer aan het werk gegaan, met mij is alles ok� verder.

Morgen weer een dag, hopen op wat gezelliger mensen dan deze 3 (hoewel de andere mensen vandaag ook prima te doen waren hoor)!

Geplaatst door |18 reacties al

Donderdag 20 April 2006 om 22:42
Supportbeurs #2

Pffff... Vandaag eigenlijk alleen maar aan de telefoon gehangen. Dingen die ik gisteren tussendoor nog wel eens kon (turven van wat er geweest was aan gehandicapte mensen) lukte nu pas aan het einde van mn dienst, zelfs zo aan het einde dat ik toen eigenlijk al naar huis had moeten zijn. Achja, ik was ook wel nieuwsgierig wat de score was, dus ik ben maar even doorgegaan.

Het aantal kwam op 171 uit, als ik goed geteld heb. Meer dus dan gisteren. Maar die 4 maakten het niet echt drukker voor me, dat was de pl**ris die uitbrak toen de wisseltjes in Abcoude besloten in de storing te vliegen. Het was een uurtje of half 5, en daar gingen we. Een meneer naar Duivendrecht (die mocht via Hilversum), een mevrouw die in de trein zat van 16.16 (en die trein kwam weer terug naar Utrecht) en dus om 17.02 weer doormocht, twee man naar Den Helder (dat ging niet, die trein reed niet) en iemand uit Arnhem naar Amsterdam die keurig in de rechtstreekse trein zat, maar die trein was dus ff niet meer rechtstreeks. Kortom: ik had een hotline met Bureau Assistentieverlening Gehandicapten, die op hun beurt weer een hotline hadden met Amsterdam Centraal want die zaten natuurlijk aan de andere kant van de chaos. En daar kon wat minder dan bij ons, en dus hebben we wat mensen moeten laten wachten. Handig, maar een servicemedewerker beschikbaar voor gehandicapten op Amsterdam Centraal, da's natuurlijk behoorlijk aan de krappe kant...

Uiteindelijk hebben we iedereen die kant op toch nog redelijk op tijd weggekregen (het maximum was +60 voor die mensen naar Den Helder). Maar ondertussen was de chaos ook uitgebroken richting het Zuiden, want de treintjes die kant op kwamen natuurlijk ook uit de hoek van Abcoude. Eentje opgeheven, eentje met +36, eentje opgeheven en eentje met +17 ofzo. Die ene van +36, die dus de eerste was die reed na een uur, was behoorlijk gezellig heb ik zo de indruk. En Den Bosch had het weer gezellig met de plaatsingen van ons af...

Bureau Assistentieverlening had het ook behoorlijk met mij gehad, omdat ik natuurlijk met de meest idiote dingen aan kwam zetten en ik er ook nogal veel had. Gesprekken gingen ongeveer als volgt:

'Met Dumpy, Utrecht!'
'O jee, heb je hem ook weer, we kunnen beter een hotline beginnen!'
'Ja, ik dacht, ik bel weer eens, was al weer zo lang geleden...'
'Ja inderdaad. Hee, nu ik je toch spreek, heb jij al de plaatsing van die-en-die naar Heerlen?'
'Wacht even hoor, even zoeken, hoe laat moest die vertrekken?'
'Uhm, een half uur geleden ongeveer'
'Ow, dan moet ik even zoeken' (16 pagina's terugbladeren ongeveer) 'Ja, ik heb ze gevonden, even vragen hoor'

Ondertussen door de portofoon:
'Servicemedewerker op spoor 12, komt er eens in!'
'Ja, met (...) op spoor 12!'
'Jaaaa, jij hebt vast nog wel de plaatsing van die-en-die naar Heerlen'
'Naar Heerlen? Wacht even hoor, even zoeken. Uhm.... Oja, heb ik, derde rijtuig van achteren, eerste deur!'
'Derde rijtuig van achteren, eerste deur. Dank je wel!'

Gaan we weer in de telefoon:
'Derde deur van achteren dus, ik heb al meegeluisterd'
'Jep, klopt, maar waar ik eigenlijk voor belde, heb jij al wat over weer-iemand-anders gehoord?'
'Weer-iemand-anders? Hoe laat moest die dan?'
'Nou, die moet over 10 minuten hier aankomen!'
'Oja, ik zie het, nee, weet ik nog niks van, ik ga even bellen, ik bel je er zo over terug!'
'Okee, dank je wel, tot straks!'
'Ja, tot straks he!'

Heerlijke gesprekken dus ;-)

. De avond werd nog afgesloten met iemand die bij hoog en bij laag beweerde dat ze geboekt had, maar die wij niet konden vinden (die is uiteindelijk door conducteurs in de trein gezet, hoe het met de overstap en uitstap is afgelopen in Purmerend heb ik niet meer meegekregen, wil ik eigenlijk ook niet weten. En dan nog een autistisch meisje dat achtergebleven was (moeder ingestapt, kind nog niet, dus kind gestrand), die uiteindelijk met de volgende trein richting zuiden is gegaan. Ook weer opgelost dus.

Bij deze wil ik ook nog even een station met name bedanken voor hun geweldige samenwerking. Mensen op 's-Hertogenbosch, zowel gisteren als vandaag: TOP!

Morgen weer, morgen mag ik eerder beginnen ook nog, dus dat wordt vast weer feest!

Geplaatst door |Er is een reactie

Donderdag 20 April 2006 om 00:29
Supportbeurs #1

Ik had het op het forum en hier in de reacties geloof ik al eens laten vallen, maar vandaag begon het dan echt. In de Jaarbeurs (hal 7, 8 en 9, begreep ik uit mn aanschrijving) begon de tweejaarlijkse Supportbeurs, een beurs gericht op gehandicapte mensen. Verwacht aantal bezoekers: 6000, verwacht aantal per trein: 1000, verwacht aantal assistentieverleningen: 700. De beurs is van woensdag t/m zaterdag, dus tel uit je winst. Dan kom je op ongeveer 200 assistentieverleningen per dag. Normaal doen we er 40 op Utrecht Centraal, en dan hebben wij er meer dan op de andere stations (misschien met uitzondering van Amsterdam Centraal, maar zelfs dat denk ik niet).

Het was dus alle zeilen bijzetten om het gehandicaptenvervoer een beetje in goede banen te leiden. Er waren dus ook al voorzorgsmaatregelen genomen. We hadden mensen lopen van het Evenemententeam, dit is tenslotte ook een evenement. We kregen zelfs nog hulp van mensen van Hoofdgebouw II, die op zich natuurlijk geen kaas hebben gegeten van het gehandicaptenvervoer maar toch wel eens willen helpen, en die je best nuttig kan inzetten bij het vrijmaken van treindeuren om er een brug in te kunnen leggen, en voor het rijden met bruggen tussen de menigte door. En er werd een 'extra zware' backofficedienst gezet, die het geheel moest coordineren. En of ik dat dus even voor mn rekening wilde nemen in de late dienst. Ach welja... ;-)

Het aantal assistentieverleningen (een assistentieverlening is het in of uit de trein zetten van 1 persoon) lag vandaag op 167, als ik goed geteld heb. Ik kan er best eentje naast zitten natuurlijk ;-)

. Ongeveer zoveel als verwacht dus. Het vervoer liep gelukkig ook soepel, op een paar kleine dingetjes na. De trein naar Roosendaal (Utrecht 17.17) bleek in zn geheel naar Eindhoven te rijden, voor Roosendaal moest in Den Bosch worden overgestapt. Had ik net een meneer gelukkig gemaakt die een kleine 3 uur te vroeg op het station was door hem met die trein mee te sturen (met nog een collega gehandicapte), kregen we dit... Achja. Dat betekende nog wat extra werk voor Den Bosch, die toch ook al druk waren. Die hadden namelijk geen extra mensen, maar wel alle overstappende mensen naar Tilburg en Oss enzo...
Dan nog telefoon: de HC van de 967 (of doe een ander treinnummer, ben het alweer half vergeten), of we de gehandicapten achterin wilden zetten. Voorin was het al vol. En zo zaten er in die 967 ongeveer 8 mensen in een rolstoel, past prima met wat duw- en trekwerk denk ik...

Voordat ik wegging kwamen de faxen binnen voor de donderdag. Het aantal assistentieaanvragen lag -- toen al -- op 169, en men kan zich tot 3 uur vantevoren aanmelden. De donderdag wordt dus nog een tikkie drukker, de piek gaat wat later liggen, kortom, voldoende werk te doen. En wie is er weer aanwezig in de backoffice? Juist, ik. Ik bereid me voor op een dienst die wat gaat uitlopen. Morgen meer dus...

Geplaatst door |drie reacties al

Dinsdag 18 April 2006 om 13:59
Gastschrijver Nikolai: Paasdienstje

Maandag, had ik weer dienst. In verband met de te verwachten paasdrukte was mijn favoriete rijtuig de stam in gerangeerd, de B132. ( Blokkendoos-B, schitterend gerestaureerd).

Op het ochtendprogramma stond ook vandaag weer het traditionele dweilen, poetsen enzovoorts, plus een extra verassing in de vorm van een leerling-conductrice, die vandaag haar allereerste dienst had. Behalve een heel scala aan normaal treinpersoneel hebben we bij de SGB ook nog de "ontspoorde" club. Een groepje vrijwilligers die voor het amusement zorgen. Vandaag uiteraard verkleed als� paashaas� met een grote mand vol chocolade-eitjes. De eerste slag was vrij druk, en erg gezellig. Onze haasjes brachten de stemming er goed in, en al snel arriveerden we op het tussenstation Kwadendamme (Kdm). Nu moet je je niet meteen een "Klarenbeek-formaat-station" voorstellen, ;-)

nee, het is gewoon een stoepje, van 50 cm breed. Aan de andere kant ligt echter een zeer uitnodigende laad en losweg van zo�n 10 meter breed. Passagiers hebben dan ook over het algemeen de behoefte om op de losweg te stappen, wat helaas niet de bedoeling is. Bij het omroepen attenderen we daar dus ook op.

Blijkbaar hebben we veel doven, want het uitstappen was een drama. 50% nam de losweg, 50% het echte "perron. " Daarnaast moest er een rolstoel uit, waardoor je sowieso al verzekerd bent van +10. ( De rolstoel moet overigens wel de losweg op, het perron biedt geen plaats aan de lift).

Na een hoop heen en weer geloop en ander gedoe vertrokken we dan toch naar HKK. De terugrit was een stuk rustiger, geen rolstoelen en geen eigenwijze reizigers. Wel werd de MCN in Goes weer gewisseld, iets wat we normaal niet doen, maar de beste man had zijn agenda niet goed in de gaten gehouden ;-)

.

Gelukkig kwam hij er een dag van te voren achter, anders hadden we waarschijnlijk een probleempje gehad.

De 2e slag bestond uit opvallend veel SGB-ers die van hun vrije-reizen gebruikmaakten, en van het lekkere weer kwamen genieten. Ook hun fietsen mochten mee, wat tot gevolg had dat "de D" binnen mum van tijd een fietsenwinkel leek. Hoewel het alleszins meeviel vergeleken met vorige zomer, toen er welgeteld 40 fietsen in stonden gepropt.

Het laatste slagje mocht de rolstoel er in Kwadendamme weer in worden gehesen, maar door perfect verloop was de vertraging niet meer dan +5 bij aankomst in Goes.

Daar aangekomen , vandaag echt een rotwerk, want waar gooien die "lieve kindjes" hun paasei-papiertjes. Juist ja, op de grond�Uiteindelijk toch klaar om 6 uur, waarna ik richting huis vertrok.

Geplaatst door een gastschrijver |vijf reacties al

Donderdag 13 April 2006 om 17:15
Wonderkaart blijft verwonderen

Oké dan. Je kunt nu dan eindelijk via de NS-site een ‘Wonderkaart’ bestellen… Maar ik zou aanraden toch nog maar even te wachten met bestellen!

Om te beginnen is het erg omslachtig en lastig dat je van alle reizigers het kaartnummer van het desbetreffende abonnement opgeven. Ik ben heel benieuwd hoeveel mensen zullen weten dat het kaartnummer heel klein achterop de kaart boven de streepjescode staat… . Het is dus in elk geval niet het nummer op de voorzijde van de kaart (want dit is het klantnummer), maar welke klant weet dit? Dit roept zeker weten heel veel vragen op!

En dan de prijzen… Ik heb even de proef op som genomen. Ik vulde in als vertrekstation Utrecht. 2 personen, allebei een Voordeelurenabonnement. Kaartnummers ingevuld voor beide personen... poe... je moet er wel wat voor doen... en dan: Ut-Ht kost normaal met korting voor 2 personen 8,30×2 = 16,60; dat klopt toch? Met de Wonderkaart zou je nog eens 20% extra korting krijgen… volgens de berekening die je te zien krijgt kost de treinreis echter 18,20?! Dit is 10 % duurder! Ik heb maar snel afgebroken.

Als je overigens vervolgens wél doorgaat moet je weer eerst gaan inloggen bij 'mijn NS' om van daaruit dan weer alles te kunnen betalen (en als je je hiervoor dus nog nooit hebt aangemeld, moet je dát dus ook nog eerst gaan doen...). Wat een procedure zeg! En waarom vragen ze dan in eerste instantie naar het kaartnummer?

Nu is de start van de verkoop van die Wonderkaart al een paar keer uitgesteld, maar als ze slim zijn stellen ze het toch nog maar eens een keer uit en kijken ze eerst alles goed na want dit gaat niet goed zo! Het is erg wonderlijk allemaal!

Misschien moeten de medewerkers van NS Commercie eerst maar eens zelf naar de Efteling gaan om wat wonderen op te doen! ;-)

Links bij dit artikel:
De NS Wonderkaart-site
De site van de Efteling

Geplaatst door |twee reacties al

Woensdag 12 April 2006 om 22:11
Gastschrijver Richard Plokhaar: Dieselloc rijden bij NS (1987)

Loc 600
Natuurlijk een van de eerste dingen die je leert bij NS in 1986. Na een DERL kursus (DieselElektrischeRangeerLoc) mocht je natuurlijk alleen maar een beetje rangeren met de locs 500/600, 2200 en 2400.

Het 600tje was altijd een uitzondering in de bijt. Een echt engels produkt (de �class 08� shunter) en dat was te merken ook. Degelijk spul.

In Arnhem werd ie de �kikker� genoemd. (In de rest van het land ook wel de �Hippel�). Die bijnaam dankt de loc aan het effect dat optreedt als je bij het inschakelen van de tractie in standje 1 niet wacht op het daadwerklijk inschakelen van het relais. Dit duurde toch gauw bijna 1 seconde. Haastige nieuwelingen kenden dan een grote ruk naar �vol gas�. Het enigste wat dan gebeurde, was een geweldige toerentalverhoging en geen beweging. De nieuweling merkte dan natuurlijk dat het ding niet reed en schakelde terug naar standje 1. Daar echter door het hoge toerental van de generator er een geweldige spanningsopbouw had plaatsgevonden, was er veel energie voorhanden. Kortom het effect was dat in standje 1 een grote tractiestroom onstond met als gevolg een sprong voorwaarts. Door die hoge stroom vloog ook direkt de overstroom relais eruit, tractie weg natuurlijk. Dan weer geen hoge stroom meer en schakelde de tractie weer in natuurlijk. Het uiteindelijk effect was een geweldig geknal in de cabine en een hoop gehuppel van de lok. En een rode kop van de leerling met een hoofdschuddende mentor.

Niet leuk van de 600 was de overspeed beveiliging. Ging je sneller dan de toegelaten 30 km/h (over de 32 km/h) dan werd stootsgewijs (wegens de stangenaandrijving) de treinleiding ontlucht. Geweldig spannend rijden heuveltje af �s morgens vroeg van Arnhem naar Arnhem-Goederen met een 1500 tons treintje of zo. Remmen was ook een kunst. Doordat het een oude Knorr-remkraan was, kende vele machinisten maar 2 standjes: lossen of snelremming. Met een beetje vakkundig gegoochel kon je best wel goed remmen met je trein. Hoofdzaak was het luisteren naar de weglopende lucht. Rangeren kun je er fantastisch mee. Maar als werkplek voor de machinist een onding.

Elke 6 weken werd de �Arnhemse� 600 met de �Nijmeegse� 600 uitgewisseld. Dit betekende dat ��n machinist (de dieselreserve �s nachts) opstapte en de 45 minuten naar Nijmegen tufte (19 km met 30 km/h) om daar op de �tegentrein� te stappen en weer 45 minuten terugtufte. Een geweldig gehaat klusje. Kortom werd er vaak een dealtje gemaakt met de Nijmeegse reserve die de �terugtrein� de arnhemmer tegemoet bracht. Ergens in de buurt van Elst was het dan gewoon overstappen op de vrije baan. Ieder ging zijn eigen weg terug en was het leed verdeeld. Totdat een Arnhemmer zo slim dacht te zijn om heel laat te vertrekken en dus niet halverwege wisselde van loc maar ergens op een kwart (net over de Rijnbrug). De Nijmegenaar was dan de klos met het langste stuk gereden te hebben. Het was ook de laatste keer dat Nijmegen �meewerkte� dus..

Loc 2200
Mijn lievelingslocje. Helaas een beetje veel herrie en te weinig vermogen, maar prachtige werkpaardjes. Heel amerikaans ontwerp en bediening. De leukste ritjes met deze kist waren de graantreinen van Arnhem-Goederen naar Aalten. Lekker �s ochtends na de spits door de kleine stationnetjes hobbelen met 5 of 6 graan wagentjes. Lekker tussen de reizigerstreinen door. Even snel doorwisselen in Aalten en weer terug naar Arnhem-Goederen.

Ongelukkig op de loc was het ontwerp met de cabine aan een kant... met neusje voorop en een linker bocht... levensgevaarlijk om mee te rijden. Dus altijd opstaan en op de linker stoel gaan zitten. (En die mensen bij Arnhem-Velperpoort in de linkerbocht altijd maar denken: he... er zit niemand op de trein.

De loc starten bij zeer winterse temperaturen (< -15 graad C) was altijd heel spannend. De eerste keer zal ik nooit vergeten. Op het tractieterrein in Arnhem. Koude morgen. Net van de cursus. Geleerd daar dat bij onregelmatig toerental de diesel motor weer gestopt moet worden. Kortom met bibberende vingers startknopje drukken en een geweldig gerommel en gerammel van de machineruimte. Kortom motor gestopt en de storingsmonteur via de portofoon gevraagd om hulp. Antwoord van Max: starten en 100 meter verder weg gaan staan! Ik: oh? Waarom? Max: gewoon doen! Max had (en heeft!) altijd gelijk en dus raad opgevolgt. Die honderd meter werden al gauw 200 meter... een koude start bij een 2200 is een dodelijk gebeuren. Geweldige rookontwikkeling (water in de cilinders), een geweldig hoge vlam uit de uitlaat (diesel die ontbrandt in de uitlaat!) en een geweldig dof geknal (de combinatie van beide...) de eerste 15 minuten rijden kun je vergeten want: geen zicht door de rook...

Ook leuk was experimenteren met de heuvelschakeling. Seintje groen en de treindienstleider wilde dat je extra vlot wegkwam? Dan loc in �heuvelen� zetten. Zodra wissel omloopt vol gas geven (lok blijft staan), wachten op seintje groen en dan de heuvelregelweerstand in een keer voluit draaien. Acceleratie als een formule 1... (werkt alleen met losse loc natuurlijk)

Interessant is dat, nu ik hier in Canada woon en oudere amerikaanse diesellocs zie van binnen en van buiten, ik leuke overeenkomsten zie met de oude 2200. Ik heb al een mcn verbaasd hier met een paar vragen..

Loc 2400
De franse herrieschopper. Echt frans ontwerp dus. Veel poeha en er gebeurt niks. De bediening was allerbelabberst en het zitten was nog slechter dan gewoon op de grond zitten. En een geweldig geschommel bij 80 km/h. Dit was ook de maximum snelheid van de loc. Als het teveel schommelde een beetje langzamer rijden? Werd ook niet echt beter en je komt later thuis... Ik heb me ooit door een amsterdammer laten vertellen dat bij 98 km/h het geschommel ophield. (of die daarmee doelde dat dan de rotatie van de loc opgeheven was, of dat de loc dan ontspoort en weer stil staat, heeft ie er niet bijgezegd.

Starten was een fantastische operatie: batterij in, naar machineruimte lopen, olie voorpompen, naar cabine lopen, dodeman indrukken (lelijke bal onder de voet), rijrichting in een richting zetten, handeltje omleggen, leegloop kiezen, start schot met alcohol in de cilinders geven, links achter je de startknop omleggen en vasthouden en diep voorover bukken (terwijl je de startknop vasthoudt) en dan als een idioot de brandstof handpomp zwengelen. Met een langzaam gerommel kwam dan dat ding tot leven.

Niet leuk aan het ding was de verwarming. Werkte gegarandeerd NIET. En omdat ie zo zwak was, tochtte de warmte er toch weer uit.

Natuurlijk was er de Bisschop (loc 2530). (een stoot-je-hoofd locomotief). Leuk ontwerp, echter onpraktisch omdat die zijruiten in de kabine altijd lekten of opengelaten werden en dan was dus de hele loc van binnen nat. (zomers onweersbuitje...)

Ongelukkig waren de laatste ritten met de locs. Die waren echt �op�. Veel kortsluiting in de hoofdgenerator. Wat tot geweldig vuurwerk en geknal in de cabine leidde. En soms tot ook een buil op je hoofd. (bij een kortsluiting en langzaam rijden met losse loc, stond de loc opeens stil. Auw op de remkraan met je hoofd natuurlijk omdat je niet verwacht dat die loc zo snel stilstaat.

Geinig was met 3 locs en zware trein van Arnhem Velperpoort naar Arnhem hoog te tuffen bergje op. Net geen volgas geven, wachten totdat je ter hoogte van de perrons bent en DAN vol gas! Jij hebt oorkleppen op, maar de reizigers grijpen allemaal naar de oortjes... Wat een gebrul...

With kind regards,

Richard Plokhaar

Geplaatst door een gastschrijver |tien reacties al

Woensdag 12 April 2006 om 18:36
Gesloopt...

Jahoor, dat had ik weer. Ik was koud 10 minuten aan het werk (mn dienst begon om 08.00; en ik moest eerst even tellen of alles nog klopte, dus om 08.15 begon ik echt te werken), en toen begaf mijn printer het. Ik eerst maar geprobeerd hem weer aan de praat te krijgen (even aan- en uitzetten helpt vaak wel, en even opnieuw de kaartjes erin zetten ook) maar dat mocht niet baten. Dus maar even de helpdesk gebeld:

Ik: "Mijn printer doet het niet meer!"
Helpdesk: "Oke, wat voor foutmelding geeft ie?"
Ik: "25-8"
Helpdesk: "Dat is duidelijk, die is overleden, ik stuur wel een monteur!"
Ik: "Oke, dank je wel!"

De monteur kwam redelijk snel (na een halfuurtje ofzo). Hij heeft nog geprobeerd om hem te reanimeren, maar veel meer dan wat stuiptrekkingen gaf ie niet meer. Toen hebben we dus helaas afscheid moeten nemen van de printer, hij is afgevoerd naar ons printerkerkhof waar ie waarschijnlijk nog wat organen mag doneren voor nog levende printers. Voor ons was er een nieuw, nouja, opgelapt exemplaar.

Ik wil trouwens bij deze, bij wijze van afscheid, de reizigers nog even bedanken die me gecondoleerd hebben met het verlies van deze printer. Dat heeft me erg veel steun gegeven.

Met mij gaat het gelukkig wel weer. Ik ben de klap wel weer te boven gekomen. Gelukkig had ik aflosdienst, dus in plaats van aflossen-in-een-eigen-balie ben ik maar gaan aflossen-in-de-balie-van-degene-die-afgelost-moet-worden. Ook een manier, maar meestal doen we dat niet meer zo omdat je dan natuurlijk wel bezig bent met het geld van een ander.

Om 10.10 was mn nieuwe printer geinstalleerd, en om 10.15 mocht ik weer aan de slag, en ik ben alweer gewend aan mn nieuwe printertje hoor! ;-)

Geplaatst door |negen reacties al

Dinsdag 11 April 2006 om 17:09
Vroege diensten...

Eigenlijk roep ik altijd dat ik liever late diensten dan vroege diensten draai. Maar deze week kwam het zo uit dat ik weer eens de vroege diensten in mocht. Nouja, ik klaag niet, dan doen we eens een weekje vroeg. Ik mocht nog wat extra uurtjes komen ook, dus geen probleem.
Maandag was de eerste (van 4). En dan heb je dus de bekende eerste-keer-vroege-dienst problemen: op tijd naar bed gaan maar niet kunnen slapen, veel te vroeg wakker worden omdat je denkt dat je door de wekker heen geslapen hebt, etcetera. Gelukkig maar een kort dienstje dat ook relaxed verliep, geen problemen dus.
Vanochtend een nog vroeger dienstje. Om 05.15 stond ik naast mn bed; en om 05.55 liep ik naar de trein. Heerlijk. De maan nog zichtbaar aan de ene kant, mooi oranje schijnend. Aan de andere kant zie je het steeds lichter worden, zonder dat de zon nog op is. Schitterende luchten dus. Verschillende kleuren blauw met tekening door wolken.
Verder helemaal niemand op de weg, geen verkeerslawaai. Al het geluid kwam van de vogels, die duidelijk lieten merken dat ze al wakker waren. Luid kwetterend kondigden zij de nieuwe dag aan. Geweldig. Op deze manier zijn vroege diensten echt geweldig.
Op het station trouwens nog steeds een aantal bekende vaste mensen van toen ik nog dienstjes in Geldermalsen had (da's ook alweer een dik jaar geleden ondertussen). Dat is het mooie van eerste treinen, steeds dezelfde koppen zien. Leuk hoor.

De dienst zelf was nogal chaotisch. Ik was nog niet goed en wel binnen, of Zwolle besloot een voedingsstoring te krijgen. Geen treinen daarheen dus. De storing was na een dik half uur weer verholpen, maar de gevolgen waren merkbaar tot na achten (treintjes uit Zwolle die te laat komen enzo). Verder in de ochtendspits een paar uitvallende treintjes (eentje naar Tiel en 's-Hertogenbosch, eentje naar Amersfoort en nog zo wat) en vertragingen op diverse treinseries. Heel onrustig werken dus.
Een van mijn eerste klanten was weer zo'n figuur die met een briefje van 100 wilde afrekenen voor zn retourtje Deventer. Ik vind het prima, maar ik heb niet meer wisselgeld dan een euro of 50, zeker niet als ik pas 10 minuten open ben. Hij bleef maar doorbrabbelen in een onverstaanbaar taaltje, dat wel wat trekken van Nederlands in zich had af en toe. Dat het toch een geldig betaalmiddel is. Ja, dat is het, maar ik heb geen wisselgeld. En dat dan een tijdje door, in dat onbegrijpelijke taaltje. Totdat hij het zat was: 'Ach, donderstraal toch op' in vloeiend Nederlands. En weg was ie.... Juist, en dan opeens wel Nederlands kunnen dus?

Daarna mocht ik naar buiten. Eventjes rondlopen dan, was het plan. Helaas, ook dat weer niet. Ik ben gewoon weer een half uur bezig geweest om mn Railpocket up-to-date te krijgen. Tussendoor was ie mn gegevens weer kwijt enzo, mocht ik weer naar de balie, nog een tweede keer updaten, verbinding met telefoon kwijt, die weer opnieuw inschakelen, alle voorkeuren er weer in zetten, hopeloos. En na dat half uur mocht ik gelijk de infobalie in. Meestal zit je daar een uurtje totdat je afgelost wordt. Ook hier weer helaas: net op het moment dat ik ongeveer toe was aan een aflos ging een collega van me ziek naar huis, en moest er dus een collega naar binnen, de andere ging eten omdat die na mij de infobalie in moest, en twee anderen waren net druk met het gehandicaptenvervoer. Nouja, dan blijven we nog wel een 45 minuten zitten, dat lukt dan ook wel weer.
Toen ik dan afgelost werd eerst maar even de keel smeren met een bakkie chocomel. Even naar binnen ook om te vragen hoe het afgelopen was met de collega die ziek naar huis is gegaan. Degene die naar binnen was geroepen voor haar even gepolst, die zei dat ze eigenlijk wel naar buiten wilde omdat ze last had van hoofdpijn. Nouja, ook goed, ga dan maar, dan draai ik wel even dat binnenstukje. Dat werd dus nog een half uurtje balie, toen afsluiten en de balie weer openen, en daarna was ik het ook zat en ging ik dus weer naar buiten. Dat laatste uur regelen ze het maar zonder mij hoor. En zo kon ik nog net een half uurtje buitenlopen....

Morgen weer een herhaling van het dienstje van maandag, en zaterdag weer een hele vroege. Ik ga dus maar weer op tijd naar bed vanavond!

Geplaatst door |tien reacties al

Maandag 10 April 2006 om 07:14
Gastschrijver Nikolai: Museumweekend

Zoals jullie inmiddels waarschijnlijk wel weten, werk ik bij de Stoomtrein Goes-Borselle (SGB) als conducteur. Na overleg met Dumpy heb ik besloten om deze rubriek te verblijden met mijn verhaaltjes, om het tekort een beetje terug te dringen, zegmaar ;-)

.

Vandaag, zondag 9 april, viel in de laatste dag van het "museumweekend." Dat houdt in dat veel musea in Nederland iets extra�s doen. Het NSM gaf bij voorbeeld gratis entree na 4 uur ( als ik me niet vergis). Bij ons hield dat museumweekend vooral in dat er extra locomotieven reden, een tentoonstelling in een bagagewagen was ingericht, en er extra rondleiders aanwezig waren. Ik had dus dienst op de trein. ( Tevens mijn eerste cdt-dienst dit jaar) Van tevoren hadden we een bijzonder opwindend papier gekregen, waarop extra info stond voor het museumweekend. ( Antwoorden op een quiz, die vragen had als: "Waarom heten de 262 en 264 van de SGB "Sik"� pfff)

Dan de dienst zelf, vandaag hadden wij een schijn-HC. Een tweetal cdt�s bij ons gaat nl. de overstap naar HC maken, en moeten dus oefenen. Dat hield dus in dat mijn HC werd gedegradeerd tot Cdt. ( Iets waar hij erg blij mee was, want de schijn-HC moest ook de toiletten leren schoonmaken, de vaste HC-taak bij ons).
Om kwart over tien werd begonnen met rangeren, en werd de remproef genomen. Ik bleef alleen achter op het perron om de reizigers te informeren. Helaas waren dat er niet erg veel, en ik kreeg het behoorlijk koud van al dat stilstaan op een winderig perron, wat tot gevolg had dat mijn beide middelvingers "dood" waren. (Dan krijgen ze zo�n NS-kleurtje zegmaar). Om 11.00 vertrokken we ( zoals gebruikelijk) richting Hoedekenskerke ( Hkk) en kwamen ik en mijn "originele" HC erachter, dat er heel handig, maar 1 kniptang aanwezig was. Besloten werd dat ik de verkoop in de trein deed ( Nee, geen 35 euro boete, hebben wij niet nodig ;-)

) en m�n collega mocht knippen.

Onderweg gebeurden er niet noemenswaardige dingen. We hadden wel een journalist mee aan boord, ivm museumweekend, die daarom ook ruim de tijd had om ons van boven tot onder uit te horen. In Hoedekenskerke aangekomen verwisselde ik de sluitseinen en koersborden, en ging daarna wat drinken en eten bij "de Buffer," ons restaurantje in Hkk. Het ontdooien van mijn vingers in de trein was niet gelukt, maar het kopje waarin mijn thee zat deed wonderen. Het vertrek wilde niet helemaal lukken, ��n van de injecteurs van de loc ( Borselle) was een beetje te heet geworden, en moest afgekoeld worden, wat ons +5 opleverde, die er in Goes overigens weer keurig was uitgereden.

Op het emplacement was het inmiddels vrij druk, 2 Sikken en een stoomloc waren actief. Dat lijkt weinig, maar ons emplacement zit vrij vreemd in elkaar: om bij de kolen"bunker" te komen moet de loc twee keer "kopmaken" ( hoe noem je dat bij een enkele loc), en langs het perron zelf is ook geen omloopspoor.

De tweede slag was een stuk drukker, de uitslapers waren er inmiddels ook. We hadden fransen, duitsers en engelsen aan boord, wat dus 4-talig omroepen werd. Had ik niet verwacht voor de eerste dienst. Tijdens de terugrit heb ik mijn conducteursstaat opgemaakt ( inkomsten van kaartverkoop opmaken etc.) en gingen mijn collega�s op kniptangen-expeditie. Na wat heen en weer gebel waren we erachter gekomen dat de tweede tang in de D "zou moeten liggen." Nou, niets gevonden, helaas.

Na aankomst in Goes volgde het gebruikelijke vegen, waarmee ik rond half zes klaar was. Daarna nog even nagepraat en omgekleed. Om half zeven was ik dan eindelijk weer moe maar voldaan thuis.

Een geslaagde 1e dienst van dit jaar! Volgende week weer meer,

Groeten ,
Nikolai

Geplaatst door een gastschrijver |zeven reacties al

Woensdag 05 April 2006 om 23:14
Spiegeltje spiegeltje aan de wand...

Op 16 maart stond onder andere het volgende in de NS Nieuwsbrief:
Nieuw! Het NS-Wonderkaartje naar de Efteling. Het wordt komend seizoen n�g leuker om naar de Efteling te gaan! Met het NS-Wonderkaartje krijgt u maar liefst 20% korting op de combinatie van trein, bus en toegang. En kinderen t/m 11 jaar reizen zelfs gratis! Vanaf 25 maart kunt u online bestellen via www.ns.nl/Efteling

25 maart op deze site:
De komende drie jaar zullen Efteling en NS intensief de mogelijkheden bekijken om elkaar aan te vullen en te versterken. Het eerste concrete resultaat van de samenwerking van NS met de Efteling is het 'Wonderkaartje' reis en toegang met flinke korting. Hiermee krijgen klanten 20% korting op trein, bus en toegang, te boeken vanaf 5 april via www.ns.nl/Efteling.

5 april op dezelfde site:
Vanaf woensdag 12 april te koop op deze site: de NS-Wonderkaart! De nieuwe NS-Wonderkaart geeft 20% korting op de combinatie van trein, bus en toegang tot de Efteling. Kinderen tot 12 jaar reizen zelfs gratis naar de Efteling (maximaal 3 per betalende volwassene). De Efteling is tot en met 29 oktober geopend. NS-Wonderkaarten kunnen vanaf woensdag 12 april besteld worden, alleen via deze site.

Volgens mij moet er zo te zien een wondertje gebeuren wil dat kaartje ooit te koop zijn ;-)

. Ben nu al nieuwsgierig naar wat er op 12 april zal staan! Hoe dan ook, NS staat op deze manier wel mooi voor paal met z'n Wonderkaartje.

Wordt vervolgd...

Geplaatst door |vier reacties al

Maandag 03 April 2006 om 23:39
rondje stopperen

Zo, vandaag weer een verhaaltje van mijn kant. Ik mocht een rondje stopperen buitenom, dat houdt in dat je treinseries rijdt op het traject van de stoptreinen van Dordrecht via Den Haag - Leiden - Schiphol - Weesp naar Utrecht. Deze treinen kennen 2 nummers: 5000 voor het stuk Dordrecht - Leiden en 5700 voor het stuk Leiden - Schiphol - Weesp - Utrecht(*).

Het begon vandaag met de stoptrein naar Dordrecht; in plaats van de gebruikelijk om .27 vertrokken we vandaag om .29; geen idee of dat inmiddels een structurele aanpassing is of dat dat slechts voor vandaag gold. Ik vermoed dat e.e.a. te maken heeft met de spoorschouwingen. Deze vinden op het emplacement van Den Haag elke maandag en woensdag plaats. Dat schouwen gebeurt trouwens overal op het spoor, en het is vaak de reden dat sommige treinen op ��n tijdstip en ��n dag per week van een ander spoor vertrekken dan normaal. Op die manier worden bepaalde spoorgedeelten vrijgehouden en ook bepaalde wissels, die gedurende die tijd buiten dienst zijn en gecontroleerd worden op beschadigingen en slijtage. Mocht je je dus afvragen waarom de intercity naar Lutjeflupveen van station Labbegat altijd van spoor vier vertrekt, maar maandagmiddag om kwart over drie vertrekt hij van spoor 5 (en alleen op dat tijdstip, zo staat het ook op de vertrekstaten): grote kans dat dat is gedaan om sporen vrij te kunnen houden voor de schouwing, die wekelijks plaatsvindt. Ik vermoed dus dat de vertrektijd van mijn trein ook daarom met 2 minuten verlegd is. Te Den Haag zijn er elke maandag en woensdag schouwingen.

Maargoed, op naar Dordrecht. Dat verliep allemaal voorspoedig, maar na Rijswijk moesten we even een Thalys voor laten gaan, zodat we een minuutje later waren. In Delft was dat overigens allemaal weer goed gemaakt, en we gingen door naar Dordrecht. Vanuit Dordrecht gingen we het grote stuk rijden: Dordrecht - Rotterdam - Den Haag HS - Leiden - Schiphol - Duivendrecht - Weesp - Hilversum - Utrecht. Dat als stoptrein, waarbij je in Leiden tien minuten wachttijd hebt en van treinnummer wisselt. In totaal is dat een rit van dik 2,5 uur, en Utrecht is het 33ste station waar je aan het eindpunt stopt... Tijd voor een bakkie dacht ik zo. De conducteur dacht er net zo over, dus we zijn even naar het verblijf gelopen voor een broodje en een bakkie.

Na de pauze door met het laatste deel: Wederom als stoptrein maar dan de andere richting op, tot aan Hollands Spoor. Bij aankomst te Hilversum Sportpark werd ik netjes opgebeld door de treindienstleider dat er in Hilversum een kapotte trein op spoor drie stond: wij gingen via spoor 2 en hij vertelde/vroeg er bij of ik de reizigers mee wilde nemen. En dat het daarmee dus druk in mijn trein kon worden. Hij hoopte dat ik genoeg materieel bij me zou hebben... Ik heb hem bedankt voor de informatie, zodat ik de reizigers in de trein vast kon inlichten, wat hun te wachten stond. Nadat ik had omgeroepen kregen we veilig naar Hilversum en we kwamen binnen. Op spoor drie stond een Koploper waarvan alle reizigers al waren uitgestapt. De conducteur van die trein piepte al op en vroeg of we hun reizigers mee wilden nemen naar Schiphol Het was ��n treinstel, overdreven druk was het ook niet, de spits was voorbij. Iedereen paste prima in de trein, zitplaatsen genoeg al werd het wel knus.

De reis verliep voorspoedig, tevens de reden dat we drie minuten te vroeg in Leiden waren waardoor reizigers nog de sneltrein naar Den Haag Laan van NOI en Den Haag CS konden halen. Normaal gesproken let ik scherp op de overstapmarge, voor zover aanwezig, alvorens ik er een omroepbericht aan waag. Deze keer hadden we echter zoveel tijd over dat dat prima kon, wat voor een aantal reizigers ongetwijfeld een prettige reistijdverkorting met zich mee bracht. Er zit een groot gevaar aan het cree�ren vanaansluitingen die normaal gesproken niet bestaan: de kans is groot dat je ofwel de aansluitende trein, of je eigen trein of beide treinen een vertraging geeft doordat overstappen nou eenmaal tijd kost. In dit geval was er echter tijd genoeg.

Hierna zijn we doorgereden naar Hollands Spoor, waar het actieve deel van mijn dienst eindigde.

Groeten,
Mcn_Gvc
(*) Er bestaat ook een andere stoptrein Leiden-Utrecht: via Alphen a.d. Rijn en Woerden. Reizigers naar Utrecht kunnen sneller met deze trein mee vanuit Leiden. De andere noemen we op het werk "Utrecht Buitenom", en is (denk ik) ontstaan door het aaneenkoppelen van een aantal treinseries. De treinseries 5000 en 5700 geven ook nergens aan dat er overgestapt moet worden in Leiden, het wordt als doorgaande trein gezien (en dat is het ook). Deze treinseries zijn dus ook gekoppeld, maar hebben hun eigen treinnummer gehouden.

Geplaatst door |vier reacties al

Maandag 03 April 2006 om 18:42
Twee dagen later....

Vanuit Utrecht begin ik mijn dienst met trein 8880 naar Leiden Centraal. Zonder noemenswaardige problemen komen we met die trein in Leiden aan om als trein 8891 terug naar Utrecht te gaan..

Bij aankomst spreek ik mijn machinist aan en zeg hem dat ik ingangscontrole ga houden. Zo gezegd zo gedaan. Iedereen is uitgestapt, een aantal reizigers zijn al ingestapt, en ik doe de deuren dicht.

Omdat er al een aantal reizigers ingestapt zijn, sluit ik de hele trein even af en loop, zoals gewoonlijk, even bij de ingestapte reizigers langs om hun vervoersbewijs te bekijken. De eerste de beste reiziger die ik tegenkom is een jonge Afrikaanse man. Ik vraag hem naar zijn vervoersbewijs. "Nee, die krijg je nog niet, we rijden niet eens" krijg ik van hem met een zeer arrogante toon te horen. "Meneer, u zit nu al in de trein, dus bent u verplicht een vervoersbewijs te hebben. Die wil ik nu even bekijken. "Nee.." zegt de man, "Waarom ik als eerste? Ga eerst maar bij die anderen langs. Kom maar terug als we vertrokken zijn!". Nogmaals probeer ik de man duidelijk te maken dat hij zijn vervoersbewijs toch echt even moet tonen, maar de man blijft volhouden en krijgt een enigzins agressieve toon in zijn stem. Voor de zekerheid roep ik mijn machinist op via de portofoon en vraag hem er even bij te komen. Vaak wil dat toch wel helpen, om een persoon tot handelen te krijgen. Mijn machinist komt erbij en ik vraag nog een paar keer om zijn vervoersbewijs. Na in totaal acht keer om zijn vervoersbewijs gevraagd te hebben, deel ik hem mee, dat ik zijn vervoersbewijs vorder. Ook nu weigerd de man mee te werken. Op dat moment is voor mij de maat vol. Ik zeg de man een proces-verbaal aan en vraag hem om zijn legitimatiebewijs. De man zegt die niet bij zich te hebben. In overleg met mijn machinist besluit ik om er politie bij te roepen.

Ik bel de centrale meldkamer op en geef aan wat er aan de hand is. Van de centrale meldkamer krijg ik te horen dat er geen spoorwegpolitie aanwezig is op Leiden Centraal. Er wordt een beroep gedaan op de gemeentepolitie, echter kan dat iets langer gaan duren. Mij wordt dan ook verzocht om te blijven wachten tot de agenten ter plaatse zijn. Zowel mijn machinist als ik hebben daar geen probleem mee.

Nadat ik de overige ingestapte reizigers heb gecontroleerd, komen er na zo'n 10 minuten twee agenten het perron op lopen. Wij begroeten de agenten en leggen uit wat er aan de hand is.

De agenten stappen de trein binnen en spreken de jonge man aan. Na een paar minuten praten krijgen zij hem dan eindelijk zover dat hij zijn vervoersbewijs laat zien. De agenten vragen ook naar zijn kortingkaart. Op dat moment zien we ook een legitimatiebewijs in zijn portemonee zitten. De agenten vragen naar het legitimatiebewijs, maar de man weigerd deze af te geven. De agenten proberen de man duidelijk te maken dat hij beter nu zijn legitimatiebewijs kan laten zien, anders moet hij mee naar het buro. De jonge man blijft weigeren, waardoor de agenten besluiten hem mee te nemen. Omdat de man enigzins agressief over kwam, kreeg deze van ��n van de agenten een stel roestvrij stalen armbanden aangemeten, en ze proberen hem mee te nemen naar buiten. Op dat moment draait de man zich weg richting mij en probeert zijn agressie op mij te botvieren. Hij vergat alleen dat ��n van de agenten hem nog vast had. Deze trok hem weg en liet hem kennis maken met ��n van de wanden van de trein. De man wist zich echter nog een keer om te draaien en de agent besloot daarop dat de eerste kennismaking met de wand nog maar een keer over moest.

Na wat gegevens uitgewisselt te hebben met ��n van de agenten, nemen zij onze vriend mee en kan ik eindelijk verder met mijn werk.

Buiten stonden er nog een aantal reizigers te wachten (ik had ze vriendelijk gevraagd om daar even te blijven wachten). Ik controleer hun vervoersbewijs en ik geef aan de procesleider perron aan, die ondertussen ook was komen kijken wat er aan de hand was, dat we kunnen vertrekken.

Met een vertraging van 3 minuten rijden we uiteindelijk Leiden Centraal uit.

In Utrecht aan gekomen, heb ik even tijd om een bak koffie te pakken, een sanitaire pitstop te houden en een sigaretje te roken om vervolgens naar de 1405 te wandelen met mijn machinst.

Zondag 's nachts is er eigenlijk weinig te beleven op het nachtnet. Het is over het algemeen vrij rustig en er gebeurt maar zelden wat. Onze rit naar Rotterdam Centraal is dan ook rustig verlopen.

De terugrit, met trein 1418, ging ook vrij soepel... Tot dat we in Amsterdam Centraal aankwamen....

Bij aankomst bleek dat we nog een stukje in een wissel stonden. Gelukkig is er niemand naast de trein gevallen. Ik heb de deuren weer even dicht gedaan en mijn machinist heeft de trein een stukje verder geparkeerd.

Ik loop langs mijn trein heen, en kom een man tegen. "Conducteur! Ik ben mijn portemonee kwijt!"
Ik vraag de man waar hij gezeten heeft, maar blijk niet goed tot hem door te dringen. De man blijft maar herhalen dat hij bij mij in de trein gezeten heeft en dat hij nu zijn portemonee kwijt is. Uiteindelijk maakt de man duidelijk waar hij gezeten heeft. We lopen naar zijn voormalige zitplaats toe, maar daar hebben we niks meer gevonden. Ondertussen bleef de man maar herhalen dat al zijn pasjes en zijn treinkaartje in zijn portemonee zat en dat hij naar Castricum moet. Nadat ik voor de zekerheid de hele trein doorgelopen ben, op zoek naar de portemonee, kom ik terug bij de man. Ondertussen was hij weer gaan zitten in de trein en had hij al zijn zakken leeg gehaald en de spullen over een andere zitting verspreidt. Aangezien het reeds tijd was om te vertrekken, probeer ik deman duidelijk te maken dat ik weg moet. Maar de man blijft zitten. Ik vraag hem nog maals duidelijk of hij nu uit wil stappen of dat hij dan mee gaat naar Utrecht. "Ik ga dan wel mee naar Utrecht!" zegt de man.

Nadat we vetrokken waren uit Amsterdam Centraal, begint de man zenuwachtig door de trein te lopen. De man gaf steeds meer de indruk dat hij in een verwarde toestand verkeerde. Ik spreek de man aan en vraag hem of hij medicijnen gebruikt heeft. "Ja"zegt hij. Ik vraag de man ook of hij eventueel ook alcohol genuttigd heeft. Daarop begint de man vrij agressief te worden. "AANGIFTE! IK WIL AANGIFTE DOEN! NU!"
Ik probeer de man tot bedaren te brengen, maar dat lukt niet echt. Op gegeven moment begint de man op een noodglas van de nooddeurbediening te slaan. Op dat moment kan ik niet meer vriendelijk blijven. Hij brengtr zichzelf en anderen op die manier in gevaar. Ik heb de man h��l duidelijk en op een strenge manier duidelijk gemaakt dat hij moest gaan zitten en dat ik hem niet meer van zijn plek af wou zien. Wonder boven wonder bleek dit te helpen en de man bedaarde en ging zitten.

Om de man niet het idee te geven dat ik constant hem in de gaten bleef houden liep ik naar een ander balkon toe, waar vandaan ik hem wel kon zien zitten, maar hij niet zo snel doorhad dat ik daar stond. Voor de zekerheid heb ik de spoorwegpolitie ingelicht over wat er gaande was en dat ik de indruk had dat de man erg verward is.

Bij aankomst in Utrecht kwamen er twee agenten om de man op te vangen. De man, die aan de agenten aangaf dat hij wel gedronken had, werd door de agenten meegenomen. Eenmaal bij de politie kon hij gelijk zijn aangifte doen. Ondertussen heb ik een Uitstel van Betaling geschreven voor de reis van Amsterdam Centraal naar Utrecht Centraal, omdat het de man zijn eigen keuze was om mee te gaan naar Utrecht. Omdat ik de gegevens van de man nog niet heb, heb ik de Uitstel van Betaling zo volledig mogelijk ingevuld en samen met een overgave bewijs (bewijsje voor onze eigen administratie dat het UvB bij de politie ligt) aan ��n van de agenten mee gegeven.

Ik ben benieuwd wat komende nacht zal gaan brengen...

Geplaatst door |zes reacties al

Zaterdag 01 April 2006 om 16:59
Je hebt van die dagen...

...dat echt alles fout lijkt te gaan.

Het is vrijdag. Ik moet mijn dienst beginnen om 20.52 uur. Het is de bedoeling dat ik de trein van 20.21 neem vanuit Hilversum om naar Utrecht te gaan. Ik neem een douche, ik ga me aankleden, porto pakken, railpocket in de jaszak stoppen, telefoon van de oplader afhalen en ik ben klaar... dacht ik...

Mooi niet dus. Ik sta klaar om de deur uit te gaan. Op dat moment vind ��n van mijn katten het nodig om haar avondmaaltijd te delen met mijn vloerbedekking.Tja... dat moet je opruimen, want anders gaat het stinken en krijg je het haast niet meer uit de vloerbedekking. Snel dus een rol wc papier gepakt, rotzooi weggegooid en de vloer schoongemaakt. Op dat moment kijk ik op mijn klokje.. Verdorie! 20.26! Ik heb mijn trein gemist. Dan maar snel de 4900 proberen te halen. Oh nee! Die rijdt 's avonds maar 1 keer in het uur. Verdikkeme... Met de auto red ik het ook niet meer.

Aangezien het begin van mijn dienst bestaat uit passagieren van Utrecht naar Amsterdam, bel ik de knoop in Utrecht op. "Jongens, ik heb mijn trein gemist... Is het een idee om vanuit Hilversum direkt naar Amsterdam te gaan?" - "Dat is goed, maar vraag eerst de bijsturing of ook zij dat goed vinden."

Zo gezegd zo gedaan. Ik bel de bijsturing op en krijg van hun ook groen licht om direkt van huis uit naar Amsterdam af te reizen. Bijkomend voordeel is wel, dat ik nu nog even thuis kan blijven, omdat mijn eerst volgende trein pas om 22.17 uit Amsterdam vertrekt.

Het is 21.13 uur... Ik vertrek met de 5700 naar Weesp om daar over te stappen op de 4600 naar Amsterdam.

In Amsterdam aangekomen, moest ik eerst een slagje Uitgeest (via Haarlem) doen. We zijn net vertrokken uit Amsterdam. Ik pak mijn rugzak om mijn boekje eruit te halen. Nee h�... Heb ik mijn boekje thuis laten liggen. Dat schiet niet op. Controleren zat er dus niet in vandaag, Na een rustige slag komen we weer terug in Amsterdam.

Ik heb nu mijn schaft. Bijna 5 kwartier, op zich niet zo slecht. In het personeelverblijf aangekomen, kom ik er achter dat de frisdranken automaat helemaal leeg is. Net als alle overige automaten. Zou dat een slechte 1 april grap zijn? Geen idee... Ik heb het in ieder geval moeten doen met een bak automaten koffie (iets dat het toch lang niet haalt bij vers gezette koffie, maar dat terzijde ;-)

)

In het verblijf ontmoet ik mijn machinist. Een lekker vrolijke vent. Dat gaat voor vannacht in ieder geval goed komen. Het gebeurt nog wel eens dat je een chagrijnige machinist mee krijgt, die zijn mond niet open doet en waar dus ook geen lol mee te beleven valt. Even later komt mijn regio HC (eer erg lieve en leuk collegaatje ;-)

) binnen. De nachttreinen op vrijdag vallen namelijk onder de agressietreinen.

Het is bijna tijd om te vertrekken. Met zijn drie�n lopen wij richting spoor 2 waar onze trein klaar staat. PBT Amsterdam houdt ingangscontrole bij het achterste treinstel. Helaas hebben zij te weinig personeel om bij beide treinstellen (2x ICM 3) te voorzien van een ingangcontrole. Het drietje werd als maar voller en voller. Het is 1 uur.. We hebben nog even gewacht op een dame die nog snel een kaartje zou gaan halen. De dame komt de roltrap op gerend, stapt in, ik sluit mijn deur en we vertrekken.

Tijdens de rit hebben we de reizigers in het achterste treinstel vertelt dat ze in Schiphol de tijd hebben om eventueel over te stappen naar het voorste treinstel, waar het zo goed als leeg was.

Aangekomen in Schiphol, lopen wij met z'n twee�n ook naar het voorste treinstel. Het valt ons op dat de verlichting in dat treinstel maar op enkele plaatsen aan is. Het had wel een erg appart sfeertje moet ik zeggen ;-)

Ik heb de machinist opgeroepen, met de vraag of hij eventueel zou weten wat het zou kunnen zijn. Hij geeft ons aan dat we even alle schakelaars na moeten lopen in het treinstel. Na vertrek gaan we dat dan ook maar doen. Maar wat we ook deden, niets hielp.
Op gegeven moment roept de machinist ons op: "Stop maar met zoeken, ik weet de oorzaak al."
Het blijkt dat de motorgenerator defect is. Met halve verlichting en een niet werkende snelheidsmeter zijn we doorgereden naar Den Haag Centraal.

In Den Haag Centraal zou er een monteur bij onze trein komen. Echter, blijkt dat die monteur niet op tijd bij onze trein te kunnen zijn. Er wordt besloten om het defecte treinstel af te koppelen en verder te gaan met ��n ICM 3.

Bij binnenkomst in Den Haag Centraal roep ik om dat reizigers die in het defecte stel zitten over moeten stappen naar het andere treinstel. Omdat dat stel erg vol zou worden, heb ik besloten dat de eerste klas gedegradeerd wordt naar tweede klas.

Onze machinist loopt naar ��n van de tussencabines om het stel af te trappen. Helaas... Dat lukt niet. Dan maar in de andere tussencabine een poging wagen. Ook dat lukt niet. Uiteindelijk probeer ik samen met hem vanuit beide tussencabines de stellen af te trappen. Ook dat lukt niet. Wat een pech! Samen met de machinist besluiten we om het defecte stel in opzending mee te nemen. Nadat het stel in de stand 'opzending' gezet was, loopt onze machinist naar zijn cabine toe en bouwt het treinstel op. We hebben veilig, we fluiten en sluiten de deuren. Maar... De trein blijft stilstaan. Ik roep mijn machinist weer op via de portofoon: "Meester, waarom gaan we niet rijden?" - "Ik heb geen groene lamp, HC... Ik denk dat er toch nog iets niet goed staat in het achterste stel." Ok... dan maar weer de deuren ontgrendelen en op onderzoek uit gaan. Mijn uiterst charmante collegaatje laat ondertussen de reizigers weten wat er aan de hand is.

Samen met een PLP loop ik het achterste treinstel helemaal na, of er nog een schakelaar verkeerd staat en of alle cabine deuren dicht zijn. Na inderdaad een aantal schakelaars gevonden te hebben die niet goed stonden, kunnen we opnieuw onze vertrekprocedure beginnen.

Op het moment dat ik de deuren sluit, roept mijn machinist mij op: "HC, wij mogen met dit treinstel niet vertrekken. Er komt een ander treinstel op spoor 1."

Verdorie.... Weer een omroep plaatsen... Iedereen stapt uit en loopt naar spoor 10 toe. Enkele studenten vroegen aan ons of dit onze manier was voor een 1 april grap. Helaas jongen... Echt grappig vonden wij dit ook niet.

Op spoor 10 hebben we nog 10 minuten moeten wachten op ons treinstel. Die moest namelijk nog van het rangeerterrein af komen.

Na 10 minuten komt inderdaad het treinstel binnen rijden. Helaas weer een ICM 3. Dat wordt weer proppen. Maargoed... we kunnen in ieder geval verder.

Iedereen is ingestapt en we vertrekken. Omdat het niet mogelijk is om vanaf spoor 10 direkt naar Hollandsspoor te rijden moeten we eerst een stukje terug naar Laan van NOI. Daar aangekomen, moeten we keren. Onze machinist komt naar de andere kant van de trein gelopen en bouwt de trein weer op. Na een belletje via de telerail met de treindienstleider gaan we weer rijden. Vlak voor Hollandsspoor komen we echter weer voor een rood sein te staan. Opnieuw neemt de machinist contakt op met de treindienstleider. "Meester, sorry, maar we hebben net een wisselstoring gekregen direkt voor u. Wilt u uw trein ombouwen en terug rijden naar de Laan? Daar kunt u weer keren en sturen we u over een ander spoor." Zo gezegd zo gedaan. Onze machinist loopt weer naar de andere zijde van de trein, bouwt daar de trein weer op, rijdt ons naar de laan, om vervolgens weer naar de andere kant van de trein te lopen om daar weer de trein op te bouwen en eindelijk via diverse omwegen weer op het juiste spoor naar Rotterdam te komen.

Om 2.55 komen we dan uiteindelijk Rotterdam binnen rijden. Daar staat een tweede treinstel voor ons klaar, zodat voor de terugreis onze trein weer op volle sterkte is.

Na een sanitaire stop en even wat te drinken halen zijn we terug gegaan naar onze trein. Met een vertraging van ongeveer 7 minuten zijn we weer vertrokken met de 21414 naar Den Haag.

Geplaatst door |zeven reacties al