Donderdag 31 Augustus 2006 om 03:37
Als er iets tegen zit, zit ook alles tegen..
Als er iets tegen zit, zit ook alles tegen..
Het begint bij het verlaten van mijn woning. Ik loop richting het station om naar mijn werk te gaan. Voor de zekerheid kijk ik nog eens op mijn horloge. Yep! Ik heb nog een paar minuten. Ik kom bij het station aan en wat zie ik? Rijdt mijn trein net weg! Verdikkemme! Ik kijk nog eens op mijn horloge. Ik moet nog een paar minuten hebben. Vervolgens kijk ik op de grote stationsklok. Oeps... Volgens mij loopt mijn horloge achter...
Goed... Ik loop snel maar weer terug richting huis en ga op zoek naar mijn auto. Aangezien we een groot parkeerprobleem bij ons hebben, wil het wel eens gebeuren dat de auto 4 straten verder staat. Ik heb gelukkig niet lang moeten zoeken. Ik stap in de auto, start de motor, haal de radio uit mijn tas, plug het frontje op zijn plek en zoek een lekker stevig muziekje. Hmm Rammstein! Altijd lekker!
Behendig stuur in mijn wrak op wielen richting de A27. Behendig.... En langzaam... Mijn hemel! Het lijkt wel of ik de enige met haast ben. Met een slakke gangetje rij ik van stoplicht tot stoplicht, die uiteraard allemaal voor mijn neus op rood springen. Tot overmaat van ramp gaat de spoorweg overgang dicht. Ook dat nog...
Uiteindelijk weet ik de A27 te bereiken. Ik trap het gaspedaal in en versnel richting de 120. Tot dat er een omaatje een vrachtwagen in gaat halen... Met 81 kilometer per uur...
Nadat oma eindelijk weer naar rechts verhuist is, kan ik mijn snelheid weer opvoeren. Ik kijk nog maar eens op mijn horloge, welke ik ondertussen weer op de juiste tijd gezet heb. Als ik nu een beetje stevig doorrijdt, moet ik nog op tijd kunnen komen op het station.
Éénmaal weer van de snelweg afrijdend kom ik Utrecht binnen gereden, waar vervolgens de rood-licht parade zich begint te herhalen.
Na een hoop ergernis, een openstaande brug en een overstekende sneltram, kwam ik eindelijk aan op de parkeerplaats van Utrecht Centraal. Ik kijk nog eens op mijn klokje en zie dat ik officieel te laat ben. Ik pak snel mijn spullen, prop ze in mijn tas en stap de auto uit. Aan de hand van mijn begintijd heb ik het idee dat ik met de stoptrein naar Geldermalsen mee moet. Echter helemaal zeker ben ik daar niet van. Snel loop ik richting spoor 14 waar de trein staat. Ondertussen probeer ik me met mijn railpocket in dienst te melden. JA! Dat lukt zowaar! Maar mijn railpocket liet het daarna even afweten en sloeg vast. Shit! Nu weet ik nog niet welke trein ik moet hebben. Snel de Knoop bellen dan maar... "Met Arno, knoop Utrecht" - "Hoi, met (zeg ik lekker niet
)... Ik heb dienst 144. Kan jij me vertellen met welke trein ik als eerste mee moet?" - "Euh..." KLIK "TUUT-TUUT-TUUT-TUUT". Ja dat schiet ook niet op. Ondertussen wordt ik aangesproken door de cheftrein met de vraag of ik met hem mee ga. "Ik weet het niet, daar probeer ik nu achter te komen". Direkt daarna gaat mijn telefoon. Het is de bijsturing met de vraag of ik het nog red om met mijn trein mee te gaan. "Welke trein?" vraag ik? "Trein 6049". Eindelijk! Ik wist waar ik heen moest! Ik geef aan de cheftrein aan dat ik met hem mee ga, en dat ik eerst even mijn spullen op orde ga maken. Daar had hij gelukkig geen probleem mee.Eenmaal in de trein gestapt haal ik mijn railpocket weer tevoorschijn. Ik start het ding weer op en wil mijn dienstkaartje bekijken. Nou ja... Wat mijn dienstkaartje voor moest stellen. Het enige dat erin vermeldt staat is dat ik met de 6049 met een C-tje mee moet naar Geldermalsen. Verder helemaal niets! Maar weer naar de bijsturing bellen met de vraag of ze mij een nieuw dienstkaartje toe konden sturen. In de tussentijd staan we stil voor een goederentrein die voor ons uit rijdt..
Niet veel later krijg ik een sms op mijn mobieltje met de mededeling dat er een nieuw dienstkaartje voor mij is. Ik open mijn railpocket en wacht tot ik de mededeling ook in het scherm van dat ding zie staan. Na een aantal minuten krijg ik eindelijk mijn volledige dienstkaartje in de railpocket. Pfff... Eindelijk... Alle ellende is voorbij...
Vlak voor Geldermalsen komen we weer voor een rood sein te staan. Onze machinist weet ons mede te delen dat we weer staan te wachten achter dezelfde goederentrein.
Het duurt een paar minuten voordat we weer verder kunnen rijden. Met een vertraging van ongeveer 10 minuten komen we dan eindelijk stil te staan langs het perron. Het gedeelte voor Den Bosch wordt afgestrapt en het Tielse gedeelte vertrekt richting (hoe kan het ook anders) Tiel.
Ik zelf moet verder als cheftrein naar Den Bosch en Deurne.
In afwachting op de intercity, die ons in Geldermalsen altijd voorbij rijdt, sta ik met mijn machinist even te kletsen en de diensten te vergelijken. Samen gaan we naar Deurne en weer terug naar Den Bosch, waar onze wegen zullen scheiden.
Ondertussen komt de intercity eraan. Langzaam.... Errug langzaam... En komt voor een rood sein te staan. Gelukkig, het is niet voor lang. De trein krijg een geel sein en trek weer langzaam op. Echter staan mijn machinist en ik verbaast te kijken dat die trein een geel sein krijgt. Zou het nog steeds die goederentrein zijn?
De intercity verdwijnt uit ons zichtveld. Langzamerhand beginnen we ons to af te vragen waarom we nog niet mogen vertrekken. De vertraging loopt op deze manier alleen maar op. Mijn machinist pakt uiteindelijk de GSM-R en belt de treindienstleider. Van hem krijgt m'n machinist te horen dat er een sein/wissel storing is bij Meeteren en dat we nog even moeten wachten.
Ondertussen komt er ook een 3500 naast ons staan. Helemaal in de verwachting dat ook deze trein eerder zal vertrekken dan onze stoptrein werden wij verblijdt met een geel sein. We mogen weg! Ja ja... Tot het volgende rode sein. Eerlijk gezegd begon ik langzamerhand een soort van deja-fu gevoel te krijgen. Iets te veel rode lampjes gehad die dag denk ik
Bij dit rode sein krijgt mijn machinist een aanwijzing doorgegeven. Al rijdend op zicht bereiken we langzaam maar zeker het volgende sein, waarna we eindelijk weer op volle snelheid verder kunnen rijden.Eenmaal in Den Bosch is onze vertraging, bij vertrek, terug gebracht naar 10 minuten. Normaal gesproken staan we daar zo'n 10 minuten stil. Nu kunnen we direkt doorrijden.
Met nog steeds een vertraging van 10 minuten komen we vervolgens aan in Eindhoven. Ook daar stond er weer een paal met rood lampje op ons te wachten. We mogen het station nog niet verlaten... Op gegeven moment besluit mijn machinist toch maar weer eens contakt op te nemen met de treindiensleider. Van hem krijgt hij te horen dat er eerst een intercity voor ons uit moet en we daarna mogen vertrekken. Zo gezegd zo gedaan... Met een vertraging van ongeveer 15 minuten vertrekken we uit Eindhoven.
We rijden naar station Helmond, Helmond 't Hout net achter ons latend... Vlak voor we het station van Helmond 'centraal' binnen rijden gaat mijn gsm. Het is de bijsturing. "Ja, ik weet dat ik een beetje laat ben, maar jullie worden in verband met de vertraging in Helmond opgeheven en keren daar op de trein uit jullie dienst". Euh ja, bedankt zeg... Ik hang direkt op, pak de omroep en vlak voor aankomst weet ik de reizigers hierover in te lichten. Wonder boven wonder heb ik weinig mopperende mensen gehoord. Zou dat komen omdat ik in mijn omroep bericht duidelijk heb gezegd dat ik het zelf net pas gehoord heb? Misschien is de manier waarop ik het omroep ook wel een helpende faktor hierin... Ik weet het niet...
Mijn machinist makat de trein weer gereed voor vertrek. Ik rook nog even snel een sigaretje voor we mogen vertrekken richting Eindhoven.
Het is tijd om te gaan. Ik blaas op mijn fluit, sluit de deuren en de trein zet zich in beweging.
We komen op het eerste station aan: Hemond 't Hout. De machinist ontgrendelt de deuren. Ik druk op de openen knop, de deuren gaan open en ik stap uit. Op dat moment begon ik te twijfelen... Heel hard te twijfelen. In mijn veronderstelling dacht ik altijd dat mat '64 elektrisch materieel was. Echter kreeg ik een hele andere indruk toen ik naast mijn trein stond. Het leek wel een stoomtrein! Een flinke blauwe rookwolk kwam onder het voorste treinstel vandaan. Eerst maar eens kijken waar de rook vandaan komt. Tot mijn schrik zie ik dat er uit een van de hoogspanningskasten vlammen kwamen. Direkt heb ik mijn machinst erbij geroepen. NAdat ook hij heeft gezien wat er aan de hand was, heeft hij de trein afgebroken en de stroomafnemers laten zakken. Gelijk heeft hij de brandblusser meegenomen. Terwijl mijn machinist het brandje te lijf ging, heb ik de trein geëvacueerd en de reizigers uitleg gegeven over wat er aan de hand was. Tegen de tijd dat ik daarnee klaar was, had de machinist het brandje geblust.
Nu werd het tijd om kontakt op te nemen met de technische dienst en hun om advies te vragen. Hierdoor staan we nog een aantal minuten te wachten voordat ik de reizigers weer informatie kan geven.
Op advies van de technische dienst schakelt mijn machinist het één en ander uit. Het idee is om het defekte treinstel door het tweede treinstel te laten duwen tot in Eindhoven. Gelukkig kan de bediening gewoon gebeuren in de voorste cabine.
Ik adviseer mijn reizigers om in het achterste treinstel plaats te nemen. Voor hun is dat op dit moment het veiligste.
Met aangepaste snelheid rijden we nu richting Eindhoven. Ondertussen worden zowel mijn machinist als ik ingelicht over wat er verder gaat gebeuren met onze trein en onze diensten.
In Eindhoven aangekomen, vertel ik de reizigers dat deze trein definitief opgeheven is. De reizigers stappen vol begrip uit en gaan op zoek naar de vervangende trein.
Na nog een aantal telefoongespekken met de wachtdienst en bijsturing, kunnen wij onze dienst eindelijk op een normale manier, en dus zonder problemen, afmaken.
Maandag 28 Augustus 2006 om 16:13
Vreemde nacht
Vreemde nacht
Het is zaterdag avond. Ik begin aan mijn derde nachtdienst van een reeks van vier. Het zal een rare nacht worden, aangezien het nachtnet vannacht alleen maar rijdt tussen Utrecht en Schiphol.
Na eerst met de stoptrein buitenom naar Leiden en binnendoor terug gereden te zijn heb ik eerst anderhalf uur met een aantal collega's zitten kletsen in het personeelsverblijf. Op gegeven moment gaat mijn telefoon. Het is de Knoop met de vraag of ik kans zie om zelf ingangscontrole te houden bij mijn trein. HEt PBT team was druk bezig met taxi's regelen voor diverse reizigers. Aangezien ik het niet echt zag zitten om op een zaterdag avond in mijn eentje ingangscontrole te houden vroeg ik of er anders niet één collega van het PBT team kon komen helpen. Dat zou geen probleem zijn.
Ik pak mijn spullen bij elkaar en wandel naar mijn trein. Daar staan ondertussen toch twee collega's die mij komen helpen.
Vlak voor vertrek komen er 4 Engelstalige meisjes naar ons toe. Zij laten ons een viertal kaartjes van het GVB zien. Tja, die zijn niet geldig... De dames beginnen te smeken of ze alsjeblieft niet mee mogen. Helaas... De kaartjes zijn nu eenmaal niet geldig, hoe leuk lief of zielig ze ook doen. We hebben hun duidelijk gemaakt dat, als ze snel zijn, ze nog kaartjes kunnen kopen en alsnog mee kunnen. De dames zetten het op een rennen richting de loketten. Na een paar minuten is het tijd om te vertrekken. De dames zijn nog altijd niet terug. Één van mijn collega's gaat even kijken of de dames al in aantocht zijn. Helaas... Ze zijn in geen velde of wegen meer te bekennen.
Volgens onze dienst moeten we ongeveer 10 minuten in Abcoude wachten. Er is tussen Utrecht en Amsterdam maar één spoor beschikbaar, waardoor wij en de tegentrein in Abcoude moeten kruizen. Omdat de gemiddelde reiziger liever het idee heeft dat de trein rijdt dan dat deze stil staat (qua tijd maakt dat in dit geval niet uit, maar gevoelsmatig wel) rijden we tot Abcoude met een snelheid van rond de 80 kilometer per uur. Bij aankomst in Abcoude moeten we nu maar een minuutje of twee wachten op de tegentrein.
Nadat we Amsterdam Centraal achter ons gelaten hebben rijden we richting Schiphol. In de trein krijg ik veelvuldig de vraag hoe er verder gereist moet worden naar Leiden, Den Haag en Rotterdam.
Bij aankomst in Schiphol roep ik in het Nederlands en Engels om dat deze trein niet verder zal rijden en dat de reizigers die verder moeten gebruik kunnen maken van vervangende bussen. De trein komt tot stilstand. De deuren gaan open en de reizigers stappen uit. Ook nu weer krijg ik dezelfde vragen: "Hoe kom ik in Leiden?" "Hoe kom ik in Rotterdam?" Soms vraag je je wel eens af waarom je nog omroept in de trein en krijg je het idee dat de mensen alleen maar aandacht voor je hebben als het hun uitkomt. Zucht...
Ik loop langs mijn trein om eventuele slapers wakker te maken en ze duidelijk te maken dat ze het eindpunt van deze trein bereikt hebben. Zo'n 10 mensen lagen in diepe coma. Het heeft me dan ook een klein kwartiertje gekost om ze allemaal wakker te maken en ze duidelijk te maken dat ze er hier uit moesten.
Aangezien wij ongeveer 55 minuten over moeten staan in Schiphol, en in nog een minuut of 40 over heb, loop ik even naar boven. Altijd leuk om gewoon mensen te kijken. Samen met een paar medewerkers van de beveiliging heb ik even een sigaretje staan roken en een babbeltje gemaakt.
Op gegeven moment komen er twee collega's van PBT Lelystad aanlopen. Zij begeleiden de busregeling op Schiphol. Ik loop met deze collega's mee naar binnen richting de NS loketten om daar een bakkie koffie te halen. Het is er erg druk. We besluiten dan maar verder te lopen naar de welbekende hamburgertent aldaar. Nadat ik daar een broodje en wat te drinken gekocht heb, neem ik weer afscheid van mijn collega's en loop ik weer terug naar de trein om even op mijn gemak in de achterste cabine te kunnen eten.
Het is tijd om terug te gaan naar Utrecht. Ik sluit de deuren en we beginnen onze reis richting Amsterdam Centraal.
In Amsterdam Centraal moeten we om duistere redenen ongeveer 13 minuten staan voordat we onze weg mogen vervolgen. Uiteindelijk krijgen we sein veilig. Ik sluit de deuren weer en we beginnen te rijden... Maar niet voor lang...
Vlak voor Amsterdam Muiderpoort staan we weer voor een rood sein. Van mijn machinist krijg ik te horen dat we hier moeten wachten op de tegentrein. De minuten tikken langzaam door... En wij staan nog altijd stil. Mijn machinist neemt nogmaals contakt op met de treindienstleider. "Ze zitten nu bij Muiderpoort meester!" krijgt hij te horen. En ja hoor... Niet veel later komt eindelijk onze tegentrein voor bij. Eindelijk! 10 minuten stil gestaan... We kunnen weer verder...
Eindelijk is het dan zover... Met bijna 30 minuten vertraging komen we aan in Utrecht Centraal. Ik vraag iedereen of ze de trein willen verlaten en wens ze nog een fijne dag toe. In het personeels verblijf neem ik nog een kop koffie en praat even met mijn collega's.. En dan... Is het toch echt tijd om weer op pad te gaan naar huis.
Zondag 20 Augustus 2006 om 21:06
Gastschrijver Trainplanet: Slap excuus deel 1 en 2
Gastschrijver Trainplanet: Slap excuus deel 1 en 2
> Goedemiddag, is dat de Esta in uw handen?
Ja
> Zou u hem willen kopen als u erin gaat lezen?
Ik lees niet, ik kijk alleen
Jaa, jaa. En dan vervolgens toch snel wegleggen en nog sneller de hoek omlopen. Deze excuses kan ik dus niet tegen. Maargoed het kan raarder. Een meneer en een mevrouw staan met hun kleine kind bij zon nieuwe prullenbak, voor mn kiosk. Het leuke aan die prullenbakken is, dat er nog wat bovenop staat. Een icoontje, jeweetwel, met de betekenis NIET ROKEN. Ok, dan kun je je waarschijnlijk ook voorstellen hoe verbaasd ik ben als die vrouw daar nog geen 1 meter van de paal gaat staan roken!
Dus:
> Mevrouw, zou u misschien bij de rookpaal aan de achterkant van de kiosk of anders niet onder de perronkap willen roken? Het staat zelfs nog op de prullenbak waar u naast staat.
Antwoord van de man: Maar als je nu eens niet kunt lezen?
Belachelijk gewoon. Het is een icoon! En dan sta je er nog wel met je gezicht naar toe Wanneer zullen mensen eens uit hun doppen gaan kijken? Of tenminste niet van dit soort slappe smoezen gebruiken...
Donderdag 17 Augustus 2006 om 12:00
Gastschrijver Trainplanet: Waarom op een station?!?
Gastschrijver Trainplanet: Waarom op een station?!?
Dag 3 in de Kiosk in Hilversum. De dag begon goed. Vrij aan het begin een DH2’tje zie langskomen naar Amersfoort, maakte mijn dag meteen al goed… dacht ik.
Het was de Sneltrein naar Amersfoort Vathorst van 14.36. Loc voorop, DDM1 erachter. Trein stopt natuurlijk op Hilversum, dus reed nog 40 ofzo. Vervolgens springt er een of andere idioot vóór die trein! Gelukkig heb ik het niet gezien, maar wel gehoord. Ik niet. Maar de machinist, een oude vrouw en een moeder met 5 kinderen wel. Hier kan ik dus niet tegen! Ik bedoel maar: springen tegen een trein moet je al niet doen, zeker niet op een station, en al helemaal niet als er kinderen bij staan!
Maar het kon nog erger. De man overleefde, hij kwam op het spoor ernaast terecht. Veel omstanders hebben dat dus ook gezien. Vervolgens is perron 1 afgezet en is er een wit scherm geplaatst. Na een tijd is de man met traumahelikopter afgevoerd neer het ziekenhuis. En ik mag hopen daarna naar een psychiatrisch centrum!!!
Rest van de dienst ging ok, eerst erg geschrokken en even dicht geweest. Daarna toch de grootste omzet van mij tot nu toe gemaakt. Vertragingen doen de Kiosk wel goed!
Woensdag 16 Augustus 2006 om 21:47
Gastschrijver Trainplanet: Is het nou echt zo moeilijk?
Gastschrijver Trainplanet: Is het nou echt zo moeilijk?
Zaterdag 9.00 uur. Voor mij de eerste echte werkdag in de Kiosk op het perron op station Hilversum. ’t Hok stamt denk ik uit de oertijd, want ik met mijn 1,90 meter kan niet door het luikje kijken als ik rechtop sta… Maargoed, daar komen we ook wel weer overheen, euh, ik bedoel onderdoor ;). Het liep nog niet perfect, maar ik werd geholpen met opstarten, dus kon ik aan de slag. Na de vriendelijke stationsschoonmaker gedag te hebben gezegd (2x geloof ik), kwamen er langzamerhand steeds meer mensen wat kopen. Natuurlijk, dat doen de meeste mensen, maar er zijn ook wat uitzonderingen!
Ik had al gemerkt dat er iets was veranderd op het perron. Wat het zou moeten zijn, wist ik niet in een keer. Natuurlijk weet ik dat ze daar bezig zijn met het aanleggen van een 3e perron. Ik kwam er niet op wat er nou precies zo anders was. Maar rond een uurtje of halfelf kwam er een man naar me toe, met een vragende blik op zijn gezicht. ‘Goedemorgen, wat kan ik voor u doen?’, is natuurlijk het eerste wat ik vraag. Volgens de Servex-regels moet je tenslotte altijd doen alsof je erg gastvrij bent. Als Gast dan wat te eten besteld heeft, moet er natuurlijk bij: ‘wilt u nog wat erbij drinken?’ en andersom. Maar deze Gast was anders dan de doorsnee Gast. Hij wilde niets bestellen. Het enige wat hij vroeg was: ‘Wat is er hier nou toch veranderd?’ en hij keek naar het trapgat. Ik volgde zijn ogen, naar de snel opgehangen luidsprekers en de bungelende snoeren van de vertrekseinen. Daarna naar de afgezaagde balken. Er was een stuk perronkap verdwenen! Deze Gast was slimmer dan de doorsnee Gast :D . Dus: ‘Er is een stuk perronkap verdwenen, meneer!’
Natuurlijk, dat had ik moeten kunnen weten. Tenslotte was me al lang verteld dat ze een nieuwe tunnel aan het graven zijn. Waarschijnlijk is het me gewoon niet opgevallen door dat het bouwvakvakantie is. Het blijft toch een raar gezicht, opeens een stuk perronkap verdwenen, en mensen die door de regen snel naar het overdekte stuk perron lopen :P .
De rest van de dag verliep redelijk rustig. Toch blijf ik één ding vrij raar vinden. Moet je je het middenperron in Hilversum voorstellen, vanaf de trap tot de Kiosk. Als je vanaf de trap naar de Kiosk loopt, kom je eerst langs van die leuke, felgele vertrekstaten, met zwarte en rode lettertjes. Ja, er staat zelfs nog boven vermeld welke staten voor welke richtingen zijn. Verder staat er voor de richtingen Amsterdam/Schiphol:
“Bestemming in het rood:
- De trein naar Amsterdam geeft in Weesp aansluiting naar Duivendrecht/Schiphol
- De trein naar Duivendrecht – Schiphol – Leiden Centraal geeft in Weesp aansluiting naar Amsterdam”
Toch is dit blijkbaar niet duidelijk genoeg. Tot drie keer toe komen er mensen naar mijn Kiosk (en da’s geen informatiepunt, maarja de klantvriendelijkheid…) om te vragen of ze met de volgende trein óók naar Amsterdam (of Leiden) konden. Wist ik veel, ik werk daar net een dag. Er stoppen wel meer treinen daar, en ik wist niet welke trein nou waarheen zou gaan. Ik vraag me af hoe je, terwijl je aan het zoeken bent naar de goede trein, de vertrekstaten voorbij kunt lopen. Het staat er nog wel in het felrood op! Dus ik, zo vriendelijk mogelijk: ‘Ziet u de gele borden daar? Daar staat het precies op’ Ondertussen denk ik, kom bij mij om iets te kopen, vraag toch bij het loket of kijk eens een beetje rond! Is het dan echt zo moeilijk? Maargoed dat mag je natuurlijk niet zeggen als behulpzame Servex-medewerker ;) .
Zo, komende 2 weken nog veel vakantiewerk, daarna elke zondag. We zullen zie wat de dagjesreizigers me dan gaan vragen. Vanaf nu neem ik wel een a4’tje met daarop de belangrijkste vertrekstaten mee!
Maandag 14 Augustus 2006 om 12:14
Gastschrijver Michiel:
Donderdag 10-08-2006: 'Shit m'n kind'
Gastschrijver Michiel:
Donderdag 10-08-2006: 'Shit m'n kind'
Vandaag had ik weer eens een vroege dienst op de aanhangwagen. Dit betekend altijd veel kinderwagens en rolstoelen, want daar is deze wagen voor aangepast.
Het was redelijk druk en we hadden alle 3 de trams wel nodig. Ik had een rolstoel aan boord en deze ging er bij halte remise uit. Bij die halte stonden ook al een rolstoel en een kinderwagen te wachten. Verder stonden er ook veel mensen die allemaal als eerste er in wilden. Het koste even wat moeite om de mensen aan de kant te houden, zodat ik de rolstoelbrug kon uitklappen. Nog voordat iedereen er uit was probeerden er al mensen de rolstoelbrug op te klimmen om er in te komen. Deze mensen heb ik daarop dringend verzocht netjes te wachten tot iedereen er uit was. Nadat de andere rolstoel en de eerste kinderwagen ingeladen waren kwamen er direct weer 2 kinderwagens aan, waarop ik die er ook meteen heb in gelaten. Direct achter de kinderwagens aan kwam er ook een mensenmassa over de brug de tram in, waardoor ik deze nog niet op kon klappen.
Toen die mensen er in waren en ik de rolstoelbrug opklapte konden de voorkruipers er eindelijk bij in onder het motto de eerste zullen de laatste zijn.
Nu was ik klaar om te gaan vertrekken. Ik volg netjes met m'n collega's de vertrekprocedure en we gaan. Direct toen de tram zich in beweging zette komt er een man naar het balkon gestormt. Hij moest er snel nog uit. Ik hou hem tegen en vertel hem dat dit niet meer kan omdat we al rijden, waarna hij zegt en wijst dat z'n dochtertje van 2 a 3 jaar nog buiten staat.
Dit kind stond voor de remise achter uitgestapte mensen en hadden wij dus niet gezien. Ik hou de man toch tegen en zeg hem even te wachten. Ik bedenk mij vlug wat ik nu moet doen en dan schiet mij te binnen dat deze wagen een noodrem heeft en trek deze dan ook direct waarbij ik ook die man nog tegen moet houden. De wagen waar ik op stond rijd namelijk normaal gesproken met open deuren. Direct toen wij onder loopsnelheid waren liet ik de man gaan en kan hij z'n kind gaan halen. Na een paar seconde duw ik de noodrem terug zodat deze weer uit is. De bestuurster had namelijk tijd genoeg gehad om de handrem er op te zetten. Toen ben ik uitgestapt en heb nog even met m'n collega van de motorwagen(de cheftram) doorgesproken wat er aan de hand was.
Nadat de man met kind en al weer terug was ingestapt zijn we weer verder gereden. Dit alles ging eigenlijk allemaal zo snel, dat je pas later gaat nadenken wat er gebeurde en wat je allemaal hebt gedaan.
Deze vervelende situatie(die helaas kan ontstaan in de drukte) is uiteindelijk goed opgelost en goed afgelopen. Ik ben heel erg blij dat de gereviseerde motorwagen er voor stond anders had ik geen noodrem gehad! Dan had ik het met fluitsignalen moeten doen en ik weet niet of dat wel werkt.
Verder was het een leuke en gezellige dienst.
Groetjes Michiel
Dinsdag 08 Augustus 2006 om 16:33
Fiets en Trein
Fiets en Trein
Omdat mijn collega zo lief was om met mij te ruilen, hoefde ik vandaag niet naar het altijd drukke en gezellige Houten, maar mocht ik in het saaie Utrecht blijven
.Ik begon mijn dienst met het ruzie maken met roltrappen. De roltrap op spoor 11/12 A-zijde zijn al een tijdje stuk, en vandaag waren ze hem helemaal uit elkaar aan het halen. De roltrap ernaast is voor de veiligheid uitgezet: zo komen mensen minder makkelijk met de vingertjes tussen draaiende delen. Maar in de tussentijd besloot ook de roltrap op 11/12 B-zijde opgaand ermee op te houden, en die van 1 tm/4 neergaand bleek ook niet meer wakker te schoppen zijn door ons. De storingsmonteurs zullen er blij mee zijn geweest...
Daarna moesten we nog even de 'looproute' in de hal voor de balie neerzetten. Door een gevalletje 'dronken van de roltrap gedonderd' was daar eerder geen tijd voor, dus mocht het nu in de spits. Ach, eigenlijk ging dat nog best prima. Die looproute heb ik het geloof ik wel eens eerder over gehad. We hebben nu niet meer per balie een rij, maar een rij voor alle balies tegelijk. Dat scheelt een stuk, als je eens wat langer met een klant bezig bent (veel kaartjes, reisadviezen naar het buitenland of een Voordeel-Urenabonnement dat niet is aangekomen) staat er niet meer een hele rij achter te zuchten, omdat die dan gewoon door mijn collega's geholpen worden.
Daarna had ik een conflict met een mevrouw. Ze wilde weten waar de trein naar Maastricht vertrok. Die ging van spoor 9. Dat vond ze maar helemaal niks, want dan moest ze weer naar beneden. Ze had eerder gehoord dat die trein van spoor 12 zou gaan, en dat vond ze veel beter. Toen ik haar vertelde dat ze ook voor spoor 12 naar beneden moest, kreeg ik natuurlijk geen antwoord, maar alleen het commentaar dat het allemaal maar niks was. Het zal wel...
Verder hadden we vandaag de creatieve reizigers-dag: een mevrouw wilde persé met de stoptrein naar 's-Hertogenbosch, omdat ze nu toch voor 09.00 kon reizen had ze daar tijd voor, en vond ze dat dus wel leuk. Op mijn opmerking dat ze met de Intercity echt eerder in Den Bosch was kreeg ik de reactie dat ze toch liever met de stoptrein wilde. Nouja, van mij mag het hoor
.Verder hadden we nog iemand die persé via Arnhem naar Oldenzaal wilde, want dat was veel sneller (2 minuten langzamer, maar goed) en iemand die liever een half uur ging wachten op de trein naar Leeuwarden omdat ze dan moest overstappen. Die logica heb ik ook nog niet gevonden...
In de vakantietijd is het erg druk in de treinen naar het Spoorwegmuseum. Ik ben dus een aantal keer bij die trein gaan kijken. Zo ook rond half twee. Ik banjerde wat rond op het perron, en zag twee fietsen onbeheerd staan. Wel op slot. Ik banjerde nog wat, stuurde nog wat mensen naar het juiste perron, en al die tijd stonden die fietsen daar. Omdat het station bij mijn weten geen fietsenstalling is, heb ik maar even een collega gebeld om me te helpen met die fietsen. We hebben ze naar het gevonden goed hok gebracht.
Tegen half 3 (ruim 45 minuten nadat we de fietsen hadden weggehaald dus) werd er opgeroepen via de portofoon of er misschien twee fietsen waren gevonden. Ik was toevallig weer in het gevonden goed hok (even uitleg over de kluizen gegeven) en hoorde dat. Mijn collega antwoordde al dat ze er waren, en de eigenaars kwamen naar ons toe. Het bleken 3 jongedames te zijn.
Ik heb ze toch even duidelijk gemaakt dat het niet de bedoeling is om je fiets op het station te laten staan.
Antwoord: 'Maar we moesten alleen even naar de WC!'
Ik: 'En daar hebben jullie 45 minuten voor nodig?'
Zij: 'Ja, maar we zijn ook al bij de spoorwegpolitie en de informatiebalie geweest.'
Een keer raden wie er juist daarvoor in de informatiebalie had gezeten.... Juist, ik! Het verhaal klopte dus van geen kant. En met de mededeling dat ze de fietsen de volgende keer niet meer zo makkelijk terugkregen zijn de dames weggegaan.