Opeens had ik het... - De community!

Maandag 30 Oktober 2006 om 04:32
Moe... héél moe...

Het is zaterdag ochtend... Na een nachdienst zonder al te veel ellende kom ik thuis. Snel me omkleden, wekker zetten en m'n bed in... Om ongeveer een uurtje te kunnen slapen. Een uurtje later gaat de wekker weer. Helemaal brak neem ik een douche en trek de eerst volgende stapel kleding aan die ik tegen kom. Nog even snel de beesten eten en drinken geven, en hup naar het station. Ik heb nog even tijd om een bak koffie te halen en een sigaretje bij de rookpaal te nuttigen voordat de trein komt.

Nog steeds enigzins duf kom ik in Utrecht aan en loop richting de Jaarbeurs. Op het Jaarbeursplein heb ik nog even een praatje gemaakt met een aantal collega's die daar bezig zijn met een busregeling.

Eenmaal aangekomen in de Jaarbeurs loop ik richting de hal waar Eurospoor gehouden wordt. Even een belletje naar Peter v.d. Leek om aan te geven dat ik eraan kom en niet veel later sta bij de stand van Beneluxspoor.

Zoals altijd is het even de bekende personen een handje geven en een praatje maken.

Niet veel later komen Dumpy en Raoul aangelopen. Samen lopen we de beurs op om de modelbanen daar te bekijken. Niet veel later hadden werd het groepje alsmaar groter met OHIH bezoekers, waaronder Michiel.

Halverwege de hal kwam ik een collega van me tegen. We hadden een paar dingen te bespreken en ik ben het OHIH groepje enigzins uit het oog verloren.

Na een paar uur rond gelopen te hebben, een gesprekje met Peter v.d. Leek gehad te hebben en nog veel meer handen geschud te hebben, ben ik bekaf en besluit maar weer op huis aan te gaan. Ik ben helemaal brak. Thuis aangekomen nog even een paar dingen checken, snel een telefoontje plegen en maar weer even m'n bed opzoeken. Om 23.29 mag ik namelijk mijn kunsten weer vertonen in de trein.

Na ongeveer 3 uur slapen gaat de wekker weer. Voor de 2e keer een douche nemen, happie eten, slokkie drinken, tanden poetsen en aankleden ga ik weer op weg naar Utrecht.

Éénmaal op het werk angekomen haal ik bij de Kiosk nog een bak koffie. Ondertusen maar even me in dienst melden met de railpocket... Ik sta toch in de rij te wachten. Ik druk alvast mijn dienstkaartje af, neem mijn koffie in ontvangst en loop richting rayonkantoor. Daar ligt m'n dienstkaartje al geduldig te wachten in de printer.

In het personeelsverblijf bekijk ik mijn dienstkaartje. Ik moet eerst een slag Baarn doen, gevolgt door een schaft en een slag met het nachtnet naar Rotterdam.

Als eerste moet ik dus met de 5587 naar Baarn. Op spoor 2 aangekomen, wordt ik opgeroepen door PBT Utrecht met de mededeling dat ze met mij meegaan naar Overvecht. Dat lijkt een erg kort stukje, maar met één stel SGMm is dat best te doen. De rit naar Baarn gaat zonder problemen. We hebben hier en daar wel wat last van gladde sporen, maar daar deed mijn machinist goed op anticiperen. Ook de treindienstleiding deed goed meedenken. Overwegen lagen al dicht en seinen stonden al veilig door. Mochten we doorglijden, dan was er weinig aan de hand. Tijdens de rit heb ik contakt met de bijsturing opgenomen, inverband met de overgang van zomer naar wintertijd. Het was mij niet duidelijk waar precies voor mij de overgang zat met het oog op vertrektijden op mijn dienstkaartje. Vorig jaar heb ik toevallig ook met de zomer-wintertijd overgang gewerkt, en toen had men daar geen rekening mee gehouden. De bijsturing kwam er op het eerste moment ook niet uit. Ze zouden het even gaan uitzoeken en mij daarover terugbellen.

We staan koud 3 minuten in Baarn of mijn telefoon gaat. Het is bijsturing Amersfoort. Ik krijg de vraag of wij de aansluiting van de 5800 uit Amsterdam over willen nemen, omdat wij de laatste trein naar Soest en verder zijn. De 5800 had ongeveer 10 minuten vertraging werd mij verteld. Geen probleem. Wij wachten wel.

Nog geen minuut later wordt ik weer gebeld. Nu is het bijsturing Utrecht; "Hoi, met de puzzelcommissie in Rotterdam! Je hebt wel wat teweeg gebracht hier hoor!". Zij wezen mij erop dat dit keer de overgang van zomer naar wintertijd wèl verwerkt was in het dienstkaartje. Ik pak mijn dienstkaartje erbij en zie nu ook zelf dat er een sprong terug in de tijd is. Volgens het kaartje zou ik inderdaad om 2.58 vertrekken uit Amsterdam en om 2.13 aankomen in Schiphol. Mooi, dat probleem is ook weer uit de wereld.

Het heeft even geduurt, maar uiteindelijk komt de vertraagde 5800 binnen met een vertraging van ongeveer 15 minuten. De HC van die trein had de reizigers gevraagt zich enigzins te haasten. Dat was ook duidelijk te zien. Al puffend en hijgend kwamen de reizigers die met mijn trein mee moesten de trap oprennen.

Ondertussen staat zowel het personeel van de 5800 als wij te kijken welke trein er nu als eerste weg mag. Ma ongeveer 4 minuten gaan eindelijk de spoorbomen van de overweg dicht en krijgt de 5800 als eerste veilig. Die trein vertrekt, het sein wordt weer rood, en als de trein uit zicht is gaan de overwegbomen weer open.

Zo'n 2 minuten later gaat de overweg weer dicht. Ah, nu mogen wij eindelijk. Tenminste... Dat dachten wij. In plaats dat wij veilig krijgen, komt spoor 3 weer veilig te staan. Niet veel later komt er leeg materieel richting Amersfoort voorbij. Iets wat zowel mijn machinist als ik niet kunnen vatten. Maargoed... Nog maar even wachten dus. En wachten.... En wachten....

Mijn machinist gaat de treindienstleiding maar eens bellen. Dit duurt nu wel erg lang. Ondertussen hebben wij al een vertraging van bijna 10 minuten. Uit het gesprek met de treindienstleiding maken wij op dat ze ons vergeten zijn, al geven ze dat zelf niet toe. We kunnen elk moment veilig krijgen, krijgt mijn machinist te horen. Na het gesprek met de TRDL plaats ik een omroep met de reden waarom wij nog niet zijn vertrokken, en dat we elk moment alsnog weg zullen gaan. Mooi niet dus! De oveerweg blijft dicht... Het sein blijft rood. Wéér belt mijn machinist de TRDL op. Nu krijgt hij te horen dat er vanuit Amersfoort nog een trein aankwam, maar dat ze voor die trein het sein herroepen hebben. Dat betekend dat ze een geel of groen sein weer op rood gezet hebben. We moeten nu alleen even wachten tot de rijweginstelling uit het systeem is. Dat duurt volgens de TRDL ongeveel 2 minuten. Weer wachten dus... Maar na zo'n 5 minuten zijn we het echt zat. En wéér bellen we met de TRDL. Nu weet deze ons te vertellen dat er een rijwegstoring is en dat dat even kan duren. Hup, maar weer een omroepje plaatsen naar mijn reizigers toe. Ondertussen komen enkele reizigers ook verhaal bij ons persoonlijk halen. Enkelen steken nog maar een sigaretje op...

Na enkele minuten begint de GSM-R te rinkelen. Mijn machinist neemt op en krijgt te horen dat ze eerst de laatste 5500 uit Soest binnen gaan nemen in Baarn op spoor 2. Het wachten gaat door...

Uiteindelijk komt de laatste 5500 Baarn binnen rijden en mogen wij eindelijk vertrekken. Met een vertraging van bijna 30 minuten. Je begrijpt dat ik op dat moment de mensen niet meer lastig ga vallen voor een kaartje...

Na een rit met nog een paar rode seintjes komen we in Overvecht aan. Net na vertrek uit Overvecht wordt ik gebelt door bijsturing Utrecht. "Hoi, ik zie net dat jullie met +25 uit overvecht vetrokken, maar ik kan nergens terugvinden wat daar de reden was is. Zie jij kans om me even op de hoogte te brengen?". Ik heb de beste man gevraagd of hij even de tijd had... Ik was pas klaar met mijn verhaal toen ik het personeelsverblijf in liep.

Maargoed.... Ik heb nu schaft. Eenmaal in het rokershol aangekomen ontmoet ik mijn cheftrein voor het nachnet. We moeten straks met de 691407 vertrekken om 2.14 uur. Er zit ook een Amsterdamse HC, die met de 1409 mee moet. Alleen heeft ook hij 2.14 uur als vertrektijd op zijn dienstkaartje staan. Ik probeer hem duidelijk te maken dat hij in de wintertijd vertrekt en wij in de zomertijd. Hij had er echter geen vertrouwen in en belt de bijsturing op. Ook nu weer schieten ze bij de bijsturing in de stress. Ze snappen er geen ene bal van. Uiteindelijk krijgt de Amsterdamse HC te horen dat hij om 2.14 oude tijd moet vertrekken. Dat zou dus betekenen dat ie met ons mee zou moeten. Maar na Amsterdam Centraal klopt zijn dienstkaartje qua tijden niet meer met die van ons. Toch nog maar een keer de bijsturing bellen. En weer krijgt deze HC te horen dat ie op de oude tijd vertrekt. Een lollige discussie komt er los over welk treinnummer we dan in gaan voeren in onze portofoon.

Het is net 2.00 uur geweest. We gaan langzaam maar zeker richting onze trein. Op het perron krijgt onze Amsterdamse collega eindelijk te horen wanneer hij moet vertrekken. Inderdaad. 2.14 uur, wintertijd.

De nachdienst is verder vrij rustig verlopen. Onze machinist heeft maar 9 keer gebeld (de nacht ervoor zeker 12 keer!) dat hij voor een rood sein stond (tot aan Rotterdam) en ik begon langzaam maar zeker in te storten. Geloof me, in totaal 4 uurtjes slapen als je nachtdiensten hebt... Dat is niet uit te houden.

Eenmaal weer thuis aangekomen, heb ik even een hapje gegeten, nog even een tv opname van de avond daarvoor bekeken en daarna m'n bed opgezocht... Wat kan dat hééééérlijk zijn! Slapen!

Geplaatst door |dertien reacties al

Zaterdag 28 Oktober 2006 om 18:59
Rare dienst?!?

De zaterdag had eens wat anders dan anders in petto. Bij het bekijken van mijn dienstkaartje voor de volgende dag was me al opgevallen dat er een raar treinnummer in stond, wat ik nooit eerder had gezien. Het bleek hierbij om leegmaterieeltreinen te gaan van Rotterdam via Den Haag Hollands Spoor, Haarlem, Amsterdam, Hilversum en Amersfoort naar Zwolle. Vertrokken met één Koploper-viertje door naar Hollands Spoor, waar nog een viertje en een drietje stonden te wachten. Daar tegenaan gelopen (combineren dus), en met totaal elf bakken door naar Haarlem/Amsterdam. De snelheden lagen bijzonder laag, omdat je de gewone treindienst vooral niet in de weg mag zitten en er goed gelet moet worden op eventuele spoorbezettingen en werkzaamheden onderweg. Uiteindelijk duurt een rit van Rotterdam naar Zwolle dan ruim drie uur en een kwartier... ben 'k heel niet gewend in de reizigersdienst... In Haarlem moest ik even wachten, één minuut, op [iets]. In Amsterdam moest ik even wachten, twéé minuten, op [iets]. Door naar Weesp, om in Naarden-Bussum weer te moeten wachten op de doorkomst van de reguliere IC naar het noorden of oosten, kostte wederom vijf minuten tijd. Maar ik wist tenminste nu waarop ik moest wachten. Vanaf Naarden-Bussum in één ruk door naar Amersfoort, waar er een stelletje af zou gaan en ik met zeven bakken verder zou rijden naar Zwolle. Mooi even de tijd om een bakkie te halen, dat ging er nu wel even in, ik was inmiddels ruim 2 uur onderweg. Na Amersfoort in één stuk door naar Zwolle, waar ik ondanks de lage snelheid toch achter de stoptrein kwam te zitten. Het laatste deel was terugpassagieren naar Den Haag, nog maar even gebeld of ik iets mee terug kon nemen richting het westen, wat niet het geval bleek te zijn. En zo eindigde een toch wel aparte dienst.

Geplaatst door |drie reacties al

Vrijdag 27 Oktober 2006 om 07:27
Nachtje #2 en slot...

Zo, dat was nachtje nummer 2. Ik had verwacht dat het grote puinhoop zou worden, gezien de eerdere ontregelingen (bij Schiphol en bij Bilthoven onder andere) maar dat viel toen ik er was erg mee. Alleen de 3500 naar Schiphol reed nog niet. Er draaide een bandje met een omreisadvies, zowel rond .13/.43 als om .20/.50 dus dat was netjes. Alleen draaide het bandje om 00.43 nog, en toen belde ik de omroep maar even. Die nam het eruit gooien van het bandje wel erg rigoureus ter hand: het werd midden in een zin afgebroken...
Ook het concert van Marco Borsato leverde dit keer geen gestrande reizigers en zelfs geen vragen over hoe naar weet-ik-waar te gaan op. Gelukkig werd het geen gestrande-reizigers-loos dagje: al om 01.00 kwam er iemand naar Arnhem, die door eigen schuld de trein had gemist. Rond die tijd waren er ook al iemand naar Nijmegen (00.35) en vier man naar Ede (00.45) geweest. Populair, die hoek, kennelijk. Tijdens de nacht werd het aantal mensen in de hal nog wat aangevuld met een hoop Schiphol-gangers met veel koffers en slaap.
De reiziger naar de verre buitenlandse bestemming was iemand naar Luxemburg, die dat om 01.00 kwam vragen en uiteindelijk om 06.00 nog eens terugkwam voor een kaartje naar Maastricht: dat vond ie duur genoeg. Ja, dat geloof ik ja... Verder in de nacht ook nog iemand naar Hoek van Holland Haven: die mag ook wel in het rijtje internationale bestemmingen.
Rond 05.00 begon het omwisselcircus weer. In nachtje #1 had ik geen enkel kaartje omgewisseld, vandaag gingen ze weer als zoete broodjes, en had ik er een stuk of 20. Met name die naar Eindhoven waren erg populair. En maar klagen over die 09.00-grens...
Van de vaste klanten kwamen mijn meneer naar Amsterdam Centraal (niet naar Naarden-Bussum nu dus) en mijn meneer naar Zaltbommel (die dit keer gewoon een retourtje daarheen wilde, waarop ik hem verbaasd aankeek... Er was een zieke) weer langs. De rest heb ik weer niet gezien.

Ik eindigde mijn dienst (voor het afsluiten en dergelijke) met een enkeltje Schiphol. Toch wel met afstand het meest verkochte kaartje 's nachts.

Dat was het weer met de nachtdienstjes. Voor komende week staat er wat anders op de planning. Meer hierover lezen jullie volgende week, het logje staat al klaar! Ik hou het nog even spannend ;-)

Geplaatst door |veertien reacties al

Donderdag 26 Oktober 2006 om 07:27
Nachtje #1: Gestrand en buitenland

Jahoor, daar zijn ze weer: de nachtdienstjes. Gelukkig was het weer niet zo erg als voorspeld was, en reden alle treinen dus gewoon. Alleen de laatste trein naar Nijmegen kwam al met +20 uit Amsterdam zetten, maar doordat de trein naar Eindhoven nog even wachtte en die trein naar Nijmegen extra stops maakte tot Maarn, waren daaruit geen gestrande reizigers.
Die gestrande reizigers kwamen wel van het Marco Borsato-concert. Veel mensen hadden niet bedacht om even hun laatste aansluiting na te kijken, en dus kwamen er om 00.45 (aankomst van de extra trein) mensen die nog naar Zwijndrecht (00.02 laatste trein), Alphen aan den Rijn (00.07 laatste trein), Gouda (00.17 laatste trein) en Zwolle (23.53 laatste trein) hadden gewild. En dat ging dus allemaal niet meer... Gestrand was ook nog een vrouw die haar treinkaart (of het nou haar Voordeelurenkaart of haar gewone treinkaartje was is nooit helemaal duidelijk geworden) in de WC had laten vallen en toen had doorgetrokken. Die wilde wel een kaartje kopen, maar ze had niet genoeg contant geld en ze wist haar pincode niet meer... Die mocht dus wachten tot de bank open ging.
De kaartjes naar het buitenland waren wel in erg grote getalen aanwezig, en met name naar Brussel Luchthaven (4 stuks, dat is denk ik een verdubbeling van het aantal kaartjes dat ik daar ooit naar verkocht heb) deed het goed. Ook nog iemand naar Duitsland om half 5, die speciaal maar wat eerder was opgestaan om de trein te halen. Dat was iets te vroeg, om 07.54 vertrekt zijn trein vanuit Amersfoort, en eerder kan ik het echt niet maken...
Ook liep er nog een Chinees meisje rond, om een uurtje of 5. Die wilde eerst naar Amsterdam, maar kwam een half uur later toch maar terug met het idee dat ze naar Leeuwarden wilde. En de dag erna naar Hamburg. Volgens haar kaartje lag dat net over de grens bij Nieuweschans, volgens mij was het iets verder weg ;-)

.
Onze muis was ook weer boven water gekomen, die betrapte ik bij een poging tot het jatten van een suikerzakje. Die ik daarna maar even achter slot en grendel heb gezet.

Verder nog de nodige complimentjes gehad: eentje over mijn Engelse accent, eentje over mn Duits, en eentje over de manier waarop ik twee (aangeschoten) jongens wegkreeg. Die hadden een kaartje met korting, en vonden dat ze met korting konden reizen, omdat het voor hen nog de vorige dag was. In de nachttrein was hun verteld dat ze daar nog met korting konden, maar het laatste stukje (naar Houten) dus niet meer, en of ik ze een kaartje kon verkopen voor het verschil tussen vol tarief en met korting. Dat kan ik niet, maar ik geloof niet dat ze dat helemaal begrepen hebben...

Van de vaste klanten waren alleen de meneer naar Geldermalsen en terug vanaf Zaltbommel, en de meneer naar Amsterdam nog over, maar die ging opeens naar Naarden-Bussum. Hij moest daar nog wat klusjes afmaken, morgen gaat ie waarschijnlijk weer naar Amsterdam. Ik ben benieuwd, ik zie hem morgen weer!

Geplaatst door |negen reacties al

Woensdag 25 Oktober 2006 om 18:45
Vertragingen

Deze week ben ik zowaar in een soort schrijf-modus beland, maar er zijn dan ook de nodige dingen die er gebeuren rondom het spoor. Eén van de dingen die me het meeste opvallen zijn de vertragingen op de lijn Amsterdam-Rotterdam, en dat heeft voor een groot deel te maken met de werkzaamheden op station Barendrecht. In het station is namelijk gebleken dat de plafondplaten niet zo stevig zitten, en er zijn er ook al enkele naar beneden gekomen. Of dat komt door de werkzaamheden bovenop het tunneldak is me niet duidelijk, feit is wel dat er vorige week en deze week twee sporen buiten dienst zijn. Gevolg is dat alle reizigerstreinen over de twee resterende sporen geleid moeten worden, wat niet altijd goed in te passen is in de dienstregeling. Er zijn ook nog 5 andere tunnelsporen in Barendrecht, maar die liggen niet aan perrons voor reizigers en bovendien mogen daar niet eens reizigerstreinen langs. Een van de maatregelen die genomen is, is dat de stoptreinen Leiden-Dordrecht nu niet rijden tussen Rotterdam Lombardijen en Dordrecht, zodat de oude situatie van voor de viersporigheid weer even in ere hersteld is. De stoptreinen keren nu bij Rotterdam Lombardijen, daar bevindt zich nog altijd een inmiddels behoorlijk verroest kopspoortje, waar de glans weer op zit omdat het nu gebruikt wordt (en of het keren daadwerkelijk daar gebeurt, weet ik niet eens, ik heb er niet op gelet). Maar het houdt ook nog wat anders in: de bestaande dienstregeling staat ook enigzins onder druk en dat is te merken aan de vertragingen van de diverse treinen op het baanvak die je om de oren vliegen. Er zijn momenten dat de omroep geen moment stil is, en zelf ondervond ik vandaag wat het inhield: Tussen Rotterdam Zuid en Rotterdam Lombardijen kwam ik tot stilstand met de intercity naar Dordrecht, vanwege een kruisende stoptrein. Deze intercity zat vandaag in mijn werkpakket, en ik had de eer hem te rijden vanaf Amsterdam. Het begon al kort na vertrek uit Amsterdam, waar we tot Schiphol last hadden van een trein voor ons die ook stopte op de Lelylaan en Sloterdijk. Hierdoor kwamen we scherp op vertrektijd binnen in Schiphol, waarna we snel koers zetten richting Leiden en Hollands Spoor. Kort voordat we bij de laatste aankwamen liepen we opnieuw 'voor de rooie': de stoptrein naar Dordrecht zat vertraagd voor ons en dat kostte wederom enkele minuten. Na vertrek uit HS ging het tot Delft allemaal soepel, maar daar opnieuw in de remmen: weer een trein voor ons. In eerste instantie dacht ik dat het een vertraagde stoptrein uit Den Haag CS naar Dordrecht was, omdat het sein voor Delft Zuid nogal lang rood bleef, maar het bleek uiteindelijk te gaan om een voertuig van een spooraannemer. En die halen de 140 km/h meestal niet. Tot aan Schiedam Centrum betekende dat even rustig aan doen, en wederom op vertrektijd binnen in Rotterdam. Snel weer weg om toch op tijd in Dordrecht te zijn, maar dat plan werd dus doorkruist door een stoptrein bij Rotterdam Lombardijen (zie boven). Nog een keer alles erop om wat tijd in te lopen, en bij Dordrecht opnieuw voor het inrijsein tot stilstand gekomen. Daar kwam over spoor 4 een goederentrein langs, spoor 5 werd bezet gehouden door de stoptrein naar Roosendaal (aaaaargh! daar sluit mijn trein op aan!!) en spoor 6, het normale doorkomstspoor voor goederentreinen, was bezet door een rangerend spoorvoertuig. De sneltrein naar Amsterdam uit Dordrecht had inmiddels ook veilig gekregen, en die moest mijn trein voorlangs kruisen voordat ik eindelijk binnen kon komen in Dordrecht. Ik zag de aansluiting op de trein naar Roosendaal al verloren gaan, maar ik had nog wat mensen voor Zevenbergen en die zouden dan gelijk een uur moeten wachten. Niet fijn uiteraard, maar de treindienstleider nam ook niet op om eventueel de trein vast te kunnen houden. Uiteindelijk hielp een portofoonoproep, en konden de mensen hun vervolgtrein nog halen. De conducteur verzocht in zijn omroep wel voor de overstappers om een beetje haast te maken, zodat de stoptrein niet onnodig nog meer vertraging zou krijgen.

Ik sloot de dag af met een slag op de stoptrein terug naar Den Haag. Bij Zwijndrecht duurde het even voordat de conducteur sloot, dus ik ging maar even kijken wat er aan de hand was. Op het moment dat ik uitstapte, stapte hij ook uit en overhandigde een reiziger een briefje, daar moest dus even een uitstel van betaling geschreven worden. Door naar Rotterdam, dat ging allemaal goed tot Schiedam Centrum. Ik roep het station op, en nadat ik mijn omroephoorn neergelegd had klinkt het uit de luidsprekers in de trein: "Dames en heren, wegens omstandigheden rijdt deze trein niet verder dan Schiedam Centrum. U wordt verzocht hier allemaal uit te stappen." Maar dan niet in het accent van de conducteur, dus dat verhaal klopte niet. In Schiedam Centrum stroomt de hele trein zowat leeg, ondanks dat de echte conducteur en ik allebei omriepen dat we wel doorgingen. Op het perron in Schiedam dus maar even reizigers rapen die verder moesten, ze konden weer gewoon instappen. Eén of andere lolbroek had zijn grapjas aangetrokken en was bij een omroepmicrofoon terechtgekomen, en had dus dat bericht omgeroepen. Nadat iedereen er weer in zat, en dat ging nog redelijk vlot, konden we weer verder. Zonder noemenswaardige gebeurtenissen kwamen we op Den Haag Centraal aan.

Geplaatst door |zeven reacties al

Dinsdag 24 Oktober 2006 om 17:56
Een kop koffie graag

Dag allemaal. Hier weer een update van mijn kant, over een dienst van kort geleden. Mijn dienst begon met een slag op een vroege stoptrein naar Roosendaal, die verliep zonder problemen, al werden we wel op veel plekken linkerspoor gestuurd. Op zich maakt dat niet uit, als de reizigers daarvan ook op de hoogte zijn, zodat ze op de juiste perrons staan. Dat ging allemaal prima. Wel bleek de dienstregeling iets gewijzigd te zijn zodat we overal een paar minuutjes later waren, maar dat mocht ook de pret niet drukken. Opvallende zaken heb ik niet gezien, of het moest al de constructie in station Barendrecht zijn, die gebruikt werd om de dakpanelen weer te monteren die los zijn komen zitten. Aangekomen in Roosendaal had ik even tijd om een bakkie te halen, waarna ik verder ging met een lege dubbeldekker naar Bergen op Zoom. Aldaar komt een treindeel uit Vlissingen er bij en met totaal twaalf bakken gingen we terug richting Amsterdam. Voor mij hield dat overigens op in Rotterdam, waar ik afstapte om een half uur later mijn vervolg-intercity naar Amsterdam te rijden. Maar die vervolgende trein liet even op zich wachten, in totaal heeft dat wachten een kleine twintig minuten extra geduurd. De collega die afgelost werd had het over een seinstoring in de tunnel van Barendrecht, ik had daar een half uur eerder niets van gemerkt. Maargoed, niets aan te doen. Kort voor vertrek van onze trein vertrokken de sneltrein en de Benelux naar Amsterdam voor ons uit, zodat de vertraging opgelopen was tot meer dan twintig minuten. Onderweg naar Amsterdam kregen we nog de nodige treinen voor ons, bij Hollands Spoor, Leiden en Schiphol kregen we daar extra vertraging door, zodat we in Amsterdam met precies 30 minuten vertraging binnenkwamen. Zo'n grote vertraging rij je er nergens meer uit, dus dat is gewoon balen, maar niets aan te doen.

Het vervolg was de sneltrein terug naar Rotterdam via Haarlem, die rit verliep zonder grote problemen. In Rotterdam aangekomen loop ik naar het personeelsverblijf op het perron, om nog een bakkie te gaan doen alvorens mijn laatste trein terug naar Den Haag te moeten rijden. Bij het verblijf zie ik een oudere mevrouw met een koffer sjouwen en ze stapt het verblijf binnen. Ik vraag haar waar ze naar op zoek is, haar antwoord is "Het restaurant, ik wil een kop koffie en graag even naar het toilet". Omdat ze moeite heeft met de koffer vind ik het niet nodig haar de deur te wijzen van de uitgang, dus wijs ik haar maar even naar de deur van het toilet. Ook andere collega's denken er zo over en een van hen biedt haar een kop koffie aan. Het blijkt dat ze al een tijdje onderweg is naar haar kinderen in Gouda, omdat morgen een van haar kleinkinderen trouwt. Ze vindt het vreselijk zwaar om met de trein te moeten, en is blij dat ze even kan zitten. Waar ze vandaan komt is me niet duidelijk geworden, maar het was duidelijk te zien dat het behoorlijk inspannend was voor haar. Ondertussen wordt het tijd dat ik me gereed maak om mijn vervolgtrein naar Den Haag te rijden, een intercity met getrokken rijtuigen. Het laatste stukje verloopt zonder problemen en we komen keurig op tijd in Den Haag CS aan, waar mijn dienst eindigt.

Geplaatst door |Nog geen reacties

Dinsdag 24 Oktober 2006 om 10:03
Oud pasje

Afgelopen week kwam ik met de stoptrein uit Tiel. Ik heb twee stellen plan V mee. Gelijk na vertrek begin ik met mijn controleronde en kies voor het drukste stel van de 2 om mee te beginnen. Het stel was vrij druk bezet, waardoor ik maar net voor Geldermalsen het laatste stempeltje van de laatste reiziger in dat stel kon zetten. Snel naar de onbediende cabine om een omroepje te plaatsen.

Na het combineren stap ik uit en loop naar mijn collega HC. Hij geeft aan dat hij zijn gedeelte net helemaal gecontroleerd heeft. Samen besluiten wij om na vertrek het tweede stel uit Tiel nog even met een bezoekje te vereren. Ondertussen hebben de machinisten de remproef gedaan en krijgen wij te horen dat we kunnen vertrekken.

Na vertrek beginnen wij met de controle.

Ongeveer halverwege het stel kom ik iemand met een bekend gezicht tegen. Het is iemand waarmee ik enkele jaren geleden geregeld samen heb gewerkt als treinsuveillant. Echter heb ik deze man de laatste anderhalf jaar niet meer op het werk gezien. Op het werk had ik al diverse verhalen gehoord over deze man, waaronder dat hij ontslagen zou zijn. Maargoed, of het die verhalen doen kloppen weet je maar nooit...

Ik vraag de man om zijn vervoersbewijs. Hij pakt zijn geldbuidel en haalt daar een pasje uit. Het is een NS vervoersbewijs/personeelskaart. Echter... Het is een oud model. Sinds enkele maanden hebben de NS personeelsleden een nieuw pasje gekregen met een OV chip erin. De vormgeving van de kaart is daarbij ook drastisch veranderd. Om verwarring te voorkomen zijn de oude kaarten dan ook niet meer geldig, ondanks dat er een verval datum op staat die in de toekomst ligt. In ieder geval... Het valt dus op dat deze man een oud pasje heeft.

In eerste instantie vraag ik hem hoe het nou zit met die verhalen die ik over hem gehoord heb. De man vertelt mij dat hij al geruime tijd ziek is. Maar zijn verhaal wordt steeds waziger en brengt mij erg aan het twijfelen over de waarheid. Daarna vraag ik hem waarom hij het oude pasje nog gebruikt. Hij weet mij te vertellen dat hij nog steeds geen nieuw pasje gekregen heeft. Ik bedank hem en loop verder richting mijn collega.

Toch zit het mij niet lekker... De combinatie tussen de oude pas en het wazige verhaal doet mij erg twijfelen. Ik overleg even met mijn collega en besluit om eens na te vragen of deze man inderdaad nog in dienst is bij de NS. Gelukkig heb ik bij de controle even goed gelet op het personeelsnummer van de man. Die staat namelijk op de kaart vermeldt. Ik bel de servicebalie van Utrecht op en leg hun de vraag voor of ze voor mij kunnen kijken of deze man nog werkzaam is bij NS. Het duurt niet lang voordat ik te horen krijg dat deze meneer al anderhalf tot twee jaar niet meer in dienst is bij NS. Aangezien iemand waarvan de arbeidsovereenkomst met NS beëindigd wordt, zijn vervoersbewijs in moet leveren, besluit ik de pas in beslag te nemen. Mijn collega loopt met me mee, voor het geval de man moeilijk begint te doen.

Eenmaal weer bij de bewuste man aangekomen, spreek ik hem aan op het feit dat ik te horen heb gekregen dat hij geen recht meer heeft op het vervoersbewijs. De man begint een beetje er omheen te draaien en vraagt of hij mij onder 4 ogen kan spreken. Dat kan... Maar wel met mijn collega erbij. We lopen naar de eerste klasse toe. Daar begint de man weer het zelfde verhaal op te hangen als eerder... Over hoe moeilijk hij het de laatste tijd wel niet heeft gehad en dat hij bij een psychiater zou lopen. Allemaal goed en wel, maar ik moet toch die pas hebben. Na veel wikken en wegen geeft de man mij eerst zijn legitimatiebewijs. "Die heb ik niet nodig... Ik wil je vervoersbewijs." zeg ik tegen hem. Met een diepe zucht geeft de man mij een ander pasje. Het is inderdaad een vervoersbewijs van de NS. Maar dan wel één die NOG ouder is. Helaas voor hem... Ik ben niet van gisteren... Maar weer om de juiste pas vragen. En ja hoor... Eindelijk krijg ik de pas overhandigd... Met de nodige teksten als "Wat ben je flauw bezig", "Je bent wel erg lullig tegenover collega's" e.d.

Eenmaal terug in Utrecht aangekomen, moet ik een formulier invullen waarop ik de reden van de inbeslagname moet vermelden. Het klinkt gek, maar ik kon het niet goed verwoorden. Dit was eigenlijk de eerste keer dat ik een vervoersbewijs ingetrokken heb van een (ex)collega. Het geeft je toch een vreemd gevoel. Voor de zekerheid probeer ik mijn vakondersteuner te bellen. Blijkbaar zat zij al thuis. Ik heb haar voicemail ingesproken met het verzoek of ze mij even terug kon bellen.

De volgende dag, rond een uur of 12 krijg ik telefoon. Het is mijn vakondersteuner. Ik leg haar uit wat er gebeurt was en krijg van haar te horen wat ik ermee moet doen. Die middag kom ik naar het werk en breng het pasje met een bijbehorend formulier naar haar bureau.

Enkele uren later, wordt ik door mijn vakondersteuner gebelt. Ze heeft nog eens navraag gedaan of de 'eigenaar' van het pasje nog bij ons in dienst was. Het blijkt dat deze meneer sinds April 2004 ontslagen is. Aangezien hij al die tijd gebruik heeft gemaakt van een vervoersbewijs welke hij niet meer mocht hebben, krijgt de man een naheffing van een bedrag met 3 nullen, gerekend vanaf het moment dat hij uit dienst trad tot het moment van inbeslagname.

Verder heb ik alle lof gekregen van mijn leidinggevende over de manier waarop ik gehandeld heb. Het doet goed om dat te horen, echter geeft het toch op één of andere manier een raar gevoel. Ik heb er een hekel aan om een 'maten-naaier' te zijn. Echter voelde ik mij weer wel in de zeik genomen door de bovengenoemde man. Vooral omdat hij me glashard voor deed liegen.

Geplaatst door |zes reacties al

Vrijdag 20 Oktober 2006 om 12:30
Zomaar wat belevenissen

Hallo allemaal, weer eens een verhaal mijnerzijds.

Ik heb voor deze keer een soort bloemlezing uit een aantal diensten. Het begin is een dienst waarop ik een rit naar Utrecht heb, met de stoptrein vanuit Den Haag. Deze trein gaat als leeg materieel van Centraal naar Hollands Spoor om daar de (erg vroege) dienst te beginnen. De problemen beginnen in Den Haag zelf, bij vertrek. De conducteur blijkt niet aanwezig te zijn. Door de bijsturing wordt ik bijgepraat over het vervolg, de conducteur zal klaar staan in Leiden, of ik zelf het eerste stuk tot Leiden mijn trein wil 'sleutelen'. Geen probleem, en op Hollands Spoor staat ook de Procesleider Perron klaar voor eventuele assistentie. Erg druk is het op dat moment nog niet, ik geloof dat er totaal drie mensen in de dubbeldekker stappen die ik bij me heb, de rest van de wachtenden stapt in de binnenkomende intercity naar Amsterdam. Onderweg van Hollands Spoor naar Leiden stappen er nog wel wat mensen in, en in Voorschoten heb ik de eerste uitstappers (zeven stuks, het blijft nog rustig). In Leiden staat de conducteur klaar met een bakkie koffie, dat gaat er op de vroege morgen wel in. We hebben tien minuten alvorens we verder gaan, en nadat we de portofoons getest hebben verloopt het vervolg zonder problemen. Uiteindelijk belanden we in Utrecht, waar we het vervolg oppakken met de stoptrein naar Arnhem. De spits is inmiddels goed op gang gekomen dus het is behoorlijk druk geworden in Utrecht Centraal. Bij vertrek krijgen we een vertraging van enkele minuten omdat we moeten wachten op een binnenkomende intercity naar Den Helder, waarna we in rap tempo het eerste stopstation opzoeken, en dat is Bunnik. Na Driebergen-Zeist mogen we even op het goederenemplacement van Maarn parkeren, om de ICE te laten passeren. Dit is een normale stop die zo in de dienstregeling verweven zit, en ik roep dat ook maar even om. Na het passeren van de ICE, die zich al snel laat zien en gewoon op tijd is, rijden we 'stopperend' verder naar Wolfheze, waar we opnieuw aan de kant gaan om de intercity naar Nijmegen te laten passeren. Ook die is op tijd en zonder enige vertraging komen we aan in Arnhem. In het vervolg van de dienst moeten we terug naar Den Haag met de sneltrein, maar bij Ede komen we al niet verder vanwege een defecte goederentrein bij Maarn. Of we terug willen keren naar Arnhem, in Ede kunnen we niets meer betekenen en staan we in de weg voor de vervolgtreinen. Ook de intercity naar Den Helder is gestrand in Ede, en vertrekt weer richting Arnhem direkt na onze binnenkomst. Veel meer dan de reizigers adviseren met de Kippenlijn (via Barneveld/Amersfoort) naar Utrecht te reizen kunnen we niet. Een reiziger wordt boos en moet zijn vliegtuig halen, die hij nu wel bijna zeker gaat missen. Nadat ik me voor de zoveelste keer afvraag waarom iemand het presteert zijn reis zo kort te plannen voor een vliegreis, geef ik hem het advies een taxi te nemen in Ede, en proberen op tijd in Schiphol te komen. De vraag of de kosten vergoed worden kan ik niet beantwoorden, maar dat lijkt me op dit moment ook niet de grootste zorg. Eerst dat vliegtuig halen. De reiziger had gelukkig een aardige stapel geld bij zich dus daar kan het ook niet aan liggen. We weten eindelijk wat meer en keren ook terug naar Arnhem. Onderweg blijkt dat de goederentrein weer kan rijden en de baan vrij kan maken, en wij mogen alsnog naar Den Haag met het zelfde materieel maar dan een uurtje later. Geen probleem, alleen mijn dienst wordt een uur langer.

De volgende actie is er een van later datum. Met de intercity van Amsterdam naar Dordrecht, een trein die we als Hagenaars redelijk vaak hebben. Bij het binnenkomen in Leiden zie ik een man opvallend onopvallend doen achter een bovenleidingspaal. Geen idee wat hij van plan is, dus ik hou het maar even in de gaten. Plots trekt hij zijn broek van zijn achterste en begint met zijn behoefte te doen, een grote boodschap dus. Niet echt fris op een perron, dus ik waarschuwde hem even met een korte stoot op de tyfoon. Zo snel als hij kon trok hij zijn broek weer aan, ik heb maar niet nagevraagd of hij zijn handen had gewassen. Het was inmiddels ook weer vertrektijd geworden dus de conducteur begon met de vertrekprocedure, ik heb zelf maar even doorgebeld wat er gebeurd was zodat er in ieder geval even opgeruimd kon worden, gewoon te smerig voor woorden eigenlijk. Ook het signalement werd gevraagd, maar of de bewuste persoon nog gevonden is, weet ik niet.

Tot slot een nog recentere gebeurtenis. Met de stoptrein van Dordrecht naar Den Haag, aangekomen op Rotterdam Zuid voor een rood sein, dus we mochten de Willemstunnel niet in. De treindienstleider belt op met de mededeling dat ik een aanwijzing voorzichtig rijden krijg, omdat er vanaf Rotterdam Blaak een persoon de tunnel in gelopen zou zijn. Ook was er inmiddels politie aanwezig, dus of ik even goed wilde uitkijken. Zo gezegd zo gedaan, en na een kilometer in de tunnel zag ik wat lopen - het bleken de bewuste politieagenten te zijn. Zij hadden al net zoveel gevonden als ik, helemaal niets dus, en ik laat ze de cabine in klimmen zodat ze mee terug kunnen naar de Blaak. Bij vertrek uit Blaak door het laatste stuk van de tunnel kijk ik nog even goed, maar ik zie weer niets bijzonders. Inmiddels zijn de sporen allemaal weer vrijgegeven en kan de politie onverrichterzake weer bovengronds komen. Voor Rotterdam moeten we nog heel even wachten alvorens we binnen mogen komen, omdat de trein voor ons ook langzaam heeft moeten rijden en wat vertraagd is. Na Rotterdam Centraal kunnen we er de sokken weer in zetten, de intercity die voor ons uit gaat is inmiddels ook vertrokken, en uiteindelijk komen we zonder vertraging aan op Hollands Spoor. Daar moeten we echter weer wachten op een vertraagde binnenkomende trein, zodat we uiteindelijk met een vertraging van één minuut in Den Haag binnenkomen.

Soms maak je wat mee, dit zijn overigens gebeurtenissen van drie verschillende dagen. Tot de volgende keer!

Groet,
Mcn Gvc

Geplaatst door |zeven reacties al

Woensdag 18 Oktober 2006 om 17:02
Bewust en Alert

Vandaag had ik de cursus onder de naam als in de titel, beter bekend als de terrorismecursus. Ik mag niet op alle dingen die we hebben besproken in de cursus ingaan. Om 'verdacht' gedrag te herkennen moet je namelijk een beetje denken als een terrorist, en dat soort dingen ga ik hier dus maar niet vermelden.

Een van de dingen die de revue zijn gepasseerd, is hoe je een verdachte tas herkent van een gewone vergeten tas. Lang niet elke tas is een verdachte tas, maar we hebben wel wat handvatten gehad van wat verdacht is en wat niet.
Het zelfde geldt ook voor gedrag. Een van de punten die als verdacht naar voren komt, is het fotograferen van het interieur van stations. Ik weet dat dat bij hobbyisten (die we trouwens ook nog genoemd hebben in de cursus, maar dat terzijde) een heikel punt is, maar helaas is de situatie nu eenmaal zo dat we in een wereld leven waar terrorisme is, en dat we er dus allemaal rekening mee moeten houden - ~en dat betekent dat er ook op hobbyisten wordt gelet.

Tot slot is ook nog besproken hoe wij moeten (of kunnen) handelen bij een verdachte tas of een verdacht persoon. Ook daarvan zal ik hier niet in details treden.

Ik vond het een nuttige cursus, omdat het je eindelijk eens een handvat geeft van wat verdacht is en wat niet. Helaas weten we dat het kan gebeuren, dat iemand het in zijn hoofd haalt om een aanslag te plegen. De aanslagen in Duitsland die afgelopen juni zijn verijdeld, zijn verijdeld doordat er servicemedewerker-achtigen verdacht gedrag hebben gesignaleerd (in de voorbereidende fase) en dit doorgegeven hebben. Het helpt dus echt om alert te zijn, en het is niet allemaal onzin wat er gebeurt!

Geplaatst door |zes reacties al

Maandag 16 Oktober 2006 om 22:52
Gastschrijver Trainplanet: Ja, waar is-tie eigenlijk?

“Is er hier ook een toilet op het station?”

Hoe vaak je dat niet kunt horen op één dag. Ik kan vertellen, VAAK. En het ís ook raar. In het weekend is de restauratie in Hilversum dicht. De wc’s bevinden zich in de restauratie. Wel goedkoop overigens, kosten maar 10 cent. Maargoed. Servex Hilversum kampt met een “klein” personeelstekortje. Dat wil zeggen, we hebben gewoon veel te weinig mensen. Daarom is de restauratie het hele weekend gesloten. Je snapt dus al wat dat inhoudt: Geen wc’s op station Hilversum in het weekend.

En ik vind dat raar. En vervelend.

Helemaal vervelend wordt het als er en vrouw naar je toekomt, die zegt dat haar zoontje heel erg nodig moet. Of ik geen wc heb. Ja die heb ik. Maar nee hij mag hem niet gebruiken. Ik snap het wel, als er binnen mijn Kiosk wat gebeurd is Servex verantwoordelijk. Dus, in feite moet dat jochie het maar ophouden tot in de trein, of het in z’n broek doen.

Tsja. Laat ze maar snel beginnen met het verbouwen van het station.

Geplaatst door een gastschrijver |zes reacties al

Donderdag 12 Oktober 2006 om 22:38
Chinese politie

Afgelopen middag, rond 15.00. Vrij vertaald uit het Engels. Telefoon:

'Station Utrecht, met Dumpy!'
'Hallo, dit is de Chinese politie, uit China.'
'Ja?'
'Ja, dit is dus de politie, en iemand heeft zijn tas laten staan in een trein in Nederland. En die zijn wij nu aan het zoeken. De Chinese politie dus. Want er zit ook een paspoort in de tas. Hij is hem een maand geleden kwijtgeraakt. En we willen dus weten of dat paspoort is gevonden!'
'Dan heeft u het verkeerde nummer gedraaid!'
'Ja, maar dit is dus de Chinese politie, uit China, en we willen weten of dat paspoort is gevonden!'
'Ja, maar dan heeft u alsnog het verkeerde nummer, dan moet u het Centraal Bureau Gevonden Voorwerpen hebben.'
'O. Maar dit is de Chinese politie, uit China. En heeft u het nummer daarvan?'
'Ja hoor, dat is 0900-...'
'Wacht even, even opschrijven. 09... Ja?'
'3212100'
'Kunt u het nummer nog even herhalen?'
'Jahoor, 0900-3212100'
'Oke. En krijg ik dan een bandje of een persoon aan de lijn?'
'Dan krijgt u een persoon aan de lijn.'
'Oke, dank u wel!'
'Graag gedaan.'

Hoe die man aan mijn nummer kwam vraag ik me nog steeds af...

Geplaatst door |vijf reacties al

Donderdag 05 Oktober 2006 om 09:46
Gastschrijver Meiziger: Dagje meelopen met Dumpy

Afgelopen woensdag heb ik een dienst meegelopen met Dumpy op Utrecht Centraal. Het was naar mijn en zijn idee een vrij rustige dienst, waarin ik wel mooi een kijkje in de keuken heb kunnen krijgen.

Het viel me vooral op dat je als servicemedewerker constant aan het bellen of via de portofoon aan het praten bent. Zeker toen Dumpy de zogenaamde ‘sterdienst’ had kwam ik er hele kwartieren niet tussen. Verder bleek er een hele hoop geregel rond het gehandicaptenvervoer te zijn, maar het Utrechtse stationsteam liep zo te zien op rolletjes wat dat betreft. Er was nog eventjes wat verwarring door een gehandicapte die even verdween en toen pas weer op uiterste vertrektijd kwam opdagen. Gelukkig is de invalidenbrug sterker dan sluitende Koploperdeuren.

Na een heel rustig begin met wat makkelijke reizigersvragen en een treinenloop die op rolletjes liep, kwam er een onheilspellend bericht binnen: Door een vermoedelijke zelfdoding bij Den Haag Ypenburg was er bijna geen treinverkeer mogelijk tussen Gouda en Den Haag, alleen een stopper naar Zoetermeer bleef rijden. Dumpy en ik maakten ons toen op voor drukke toestanden en een hoop heibel, maar het leek wel alsof de reizigers vandaag alles slikten! Ondanks dat we ons strategisch opstelden op perron 5/7 kwamen er maar mondjesmaat vragen op ons af. Ik heb ook maar één keer moeten bijspringen omdat Dumpy in gesprek was.

Nadat de spitsstorm wat was gaan liggen verlegden we onze concentratie weer naar de stationshal, waar eigenlijk ook niets aan de hand was. Na ettelijke rondjes stationshal, een babbeltje hier en een rokende passant daar, nog een enkeling die last had van een stremming in de richting Deventer en 17.000 stappen was het einde dienst geworden. Dumpy en ik hebben toen nog samen gegeten (zijn uitzicht is in het echt nog mooier dan op de foto’s...), en zo was het een gezellige en leerzame dag!

Geplaatst door een gastschrijver |Er is een reactie

Woensdag 04 Oktober 2006 om 18:57
Werkzaamheden aan de site

Hallo allemaal,

Even een mededeling aangaande deze site.

Aanstaande zaterdag, om 9 uur 's ochtends zal de site wegens werkzaamheden niet bereikbaar zijn.

Wij verwachten dat deze werkzaamheden ongeveer een half uur gaan duren, echter kan dit uitlopen.

Met vriendelijke groet,

HC_Ut

Geplaatst door |negen reacties al

Dinsdag 03 Oktober 2006 om 00:24
Gesprekjes

Utrecht Centraal, tijdens een stremming bij Maarssen (1 spoor versperd):

'Meneer, de trein naar Uitgeest, rijdt die wel?'
'Jahoor, die rijdt wel'
'Oke, en rijdt die ook via Amsterdam Amstel enzo?'
'Jahoor, die rijdt ook via Amsterdam Amstel.'
'O. En stopt ie ook in Maarssen dan? Want ik moet naar Maarssen!'

'Meneer, hoe kom ik in Amsterdam?'
'Moet u naar Amsterdam Centraal?'
'Ja'
'2 over 5 op spoor 7 gaat er een trein naar Amsterdam Centraal.'
'Oke. En stopt die ook in Duivendrecht dan?'
'Nee, die stopt niet in Duivendrecht, maar u moest toch naar Amsterdam Centraal? Dat vroeg ik u net!'
'Ja nee, ik moet naar Duivendrecht!'
'Oke. Dan wordt het 16 over 5 vanaf spoor 5.'

'Maarssen.'
'Ow, dan zit u hier verkeerd, dit is Utrecht!'
Er breekt iets van een glimlach door: 'Nee, ik moet naar Maarssen!'
'O, u moet naar Maarssen! 6 over 5 op spoor 8a vertrekt er een trein naar Maarssen!

En veel later op de avond, tegen een collega:
'Mevrouw, hoe kom ik nu in Alkmaar? Ik heb het net ook al gevraagd, en toen ben ik naar spoor 8a gestuurd, maar ik zag die trein en dacht, wat een raar treintje. Dus ik ben weer uitgestapt. En ik ben al sinds 5 uur vanochtend onderweg, ik kom uit Oostende en heb al 2 uur vastgestaan bij Heerhugowaard, en nu ben ik hier en wil ik zo snel mogelijk naar Alkmaar. Hoe kom ik daar nu?'
[Hij was naar de trein van 23.06 uit Utrecht gestuurd, die rijdt inderdaad naar Alkmaar. Dat ie nu mocht gaan overstappen op die trein vond ie niet leuk: scheldend liep hij weg...]

Geplaatst door |twee reacties al