Afscheid...
Lieve fans van het Opeenshadikhet-dagboek,
Het is bijna zover. Ik neem op 1 januari 2007 afscheid van het dagboek. We nemen afscheid van het dagboek. Het laatste logje is natuurlijk voor Bert, maar ook Dumpy wil toch nog even een persoonlijke noot toevoegen. Opeenshadikhet is in de tussentijd toch ook een beetje zijn ‘kindje’ geworden.
Bert:
Had ik ooit gedacht dit logje te moeten schrijven? Had ik gedacht dat ik dat nu al zou doen?
Nee, eigenlijk niet. Ik ben de site begonnen met het nobele doel om jullie een kijkje achter de schermen te gunnen bij NS. Een objectieve, eerlijke kijk. En ik moet eerlijk zeggen dat dat doel geslaagd is.
Alleen dat doel kan ik zelf niet meer blijven halen. Iedere dag kom ik verder van NS af te staan en iedere dag wordt het moeilijker om gemotiveerde schrijvers te vinden om het dagboek levend te houden in de huidige opzet.
Ben ik daar blij mee? Met mijn baan wel, maar met het 'leeglopende' dagboek niet, maar ik kan er zelf niets meer aan doen. Ik kan het zelf niet meer vullen.
Dumpy:
Ik lees niet helemaal van de begintijd mee, maar toch al een poosje, toen ik er door een vriend van me op werd gewezen (dank je wel Dirk). Eerst was het alleen het dagboek. Eerst nog zonder reactie-mogelijkheid, maar dat veranderde met de overstap naar Pivot.
Daarna kwam er ook een forum bij. Eerst in een wat primitievere vorm dan het huidige, maar toch, het was er. Ik moet eerlijk zeggen: eerst zag ik niks in het forum. Hou het maar bij het dagboek, dacht ik, daar was Opeenshadikhet tenslotte goed in. Verkeerd gezien dus, het forum is het uiteindelijk beter gaan doen dan het dagboek. En ik ben daar ook schuldig aan, ik weet het
Later werd het forum uitgebreid met een chat, en daar was ik dan ook regelmatig. Het was ook in die tijd dat Bert me vroeg (of ik het zelf riep, ik weet niet meer precies hoe het ging) of ik niet operator in de chat wilde worden. Dat wilde ik wel. In die tijd heb ik ook mijn eerste ontmoeting met Bert gehad (waar hij zelfs nog een logje over heeft geschreven), en ben ik moderator en later beheerder op het forum geworden.
Niet heel lang daarna (vergeef me, ik ben slecht in het uit elkaar houden van jaren en maanden enzo) werd het dagboek uitgebreid met een machinist, en toen was de weg vrij voor mij om ook wat te gaan schrijven in dat dagboek. Het was in de zomer, nu twee en een half jaar geleden denk ik. Terugkijken op die logjes heb ik al eens eerder gedaan, dat ga ik dus niet nog een keer doen
En zo is het eigenlijk een stuk groter geworden. Heel groot. Misschien wel te groot.
Op een gegeven moment is mijn alter-ego me boven het hoofd gegroeid. Ik was Dumpy, ik had een Dumpy-MSN, ik reageerde op een aantal weblogs als Dumpy, een flink aantal mensen kende me alleen als Dumpy, kortom, Dumpy werd bijna een echte persoon.
Op aandringen van een aantal mensen, maar ook omdat ik voelde dat de tijd daarvoor rijp was, heb ik daarna een deel van Dumpy aan de kant gezet. Dat begon al heel letterlijk door mijn ‘achternaam’ eraf te halen. Maar ook de MSN is niet meer (nouja, hij bestaat nog). De mensen die mij echt kenden zijn meegegaan naar mn ‘eigen’ MSN en de rest, tsja, die heb ik achtergelaten.
Op een aantal andere logs heb ik een nieuwe gebruikersnaam genomen, een persoon die veel minder een persoonlijkheid was, om zo de ‘NS-Dumpy’ los te koppelen van mijn persoonlijke mening. Reageren onder mijn eigen naam was nog een stap te ver. Nu loopt het allemaal wat door elkaar, maar reageren onder mijn eigen naam doe ik eigenlijk nog steeds nergens.
Ik heb een aantal hele mooie jaren meegemaakt. Het dagboek heeft mij geholpen om wat dingen van me af te schrijven (zoals bijvoorbeeld in het logje over agressie is te lezen). Ook heb ik in de tijd veel geleerd, niet alleen van Bert zelf maar ook van en door jullie, als lezers en met name als reageerders. Je krijgt af en toe toch een spiegel voor, dat werkt heel prettig. Dank jullie wel!
Ook ben ik in die tijd als persoon enorm gegroeid. Ik wil niet in details treden, de mensen die het moeten weten weten het wel, maar er zijn dingen gebeurd waar ik heel erg blij mee ben. Ik ben een stuk meer mezelf geworden. Ik wil de mensen die mij daarin gesteund en geholpen hebben heel erg bedanken. Zonder de overigen te kort te willen doen: dankjewel (in alfabetische volgorde
Niet in de laatste plaats wil ik natuurlijk Bert bedanken, die dit allemaal (voor een groot deel onbedoeld en onbewust, maar toch) mogelijk heeft gemaakt. Dankjewel Bert, voor dit dagboek, voor het forum, voor je steun aan mij in de (af en toe lastige) situaties die we hebben meegemaakt. Bert, dankjewel!
Het forum is in de loop der tijd gegroeid. Van een primitief forumpje tot een redelijk bekend forum, maar nog steeds met dezelfde basis: het contact tussen NS-ers en hobbyisten
Bert:
Daarom gaat met ingang van 1 januari 2007 het nodige veranderen.
En een van die veranderingen is: De Badeend gaat achter de schermen verder. Ik ga het vaste team van 'frontliners' verlaten, rust nemen en proberen om meer tijd in mijn gezinsleven te steken.
Ik schrijf dit met pijn in mijn hart en met een verdrietig gevoel, maar het is beter zo.
Dumpy:
Ook voor mij gaat er wat veranderen: ik stop ook als forumbeheerder. De volgende stappen mogen Opeenshadikhet en Opeenshadikhetforum zonder mij gaan doen. Ik zal toekijken hoe ‘mijn kindje’ echt volwassen wordt, maar dat moet hij toch echt zelf doen...
Bert en Dumpy:
En wat Opeens had ik het..., ons kindje, betreft: Dat krijgt een nieuwe 'papa' en een nieuwe 'familie' en gaat beginnen aan een nieuwe, betere toekomst met een veel bredere horizon.
Dit was het dan. Ons officiële einde. Het allerlaatste logje in het dagboek van onze hand. Het einde van 2006. Het einde van een tijdperk.
Mensen, het ga jullie allemaal goed, wie weet komen we jullie nog wel eens tegen ergens, bewust of onbewust, bedoeld of onbedoeld. Voorlopig kijken we nog wel eens rond op het forum, dus jullie zijn nog niet helemáál van ons af!
Beloven jullie ons wel dat jullie het forum net zo gezellig en zo’n succes houden als wat het tot nu toe is geweest? Dan kunnen we het met een gerust hart rustiger aan gaan doen.
En willen jullie ons één ding beloven? Maak de 5 jaar vol en nodig ons dan uit voor het feestje
Met een allerlaatste, enorm nostalgische maar echt welgemeende groet,
Dumpy en Bert
Dumpy blikt terug #5: Utrecht
Zo, ik ga me lekker even niet houden aan mijn belofte om logjes te maken met weinig tekst. In dit logje ga ik namelijk terugblikken op alles wat ik, behalve de nachtjes, in Utrecht heb meegemaakt. Leuk voor onder de kerstboom ofzo!
Het werk in het Utrechtse bestond uit grofweg drie dingen: baliewerk, buitenwerk en backoffice.
Ooit begon ik voor alleen het baliegebeuren. De opleiding was 5 weken full-time, na 3 was ik eigenlijk klaar maarja, ik had nog geen examen gehad, dus ik mocht nog niet zelfstandig draaien. Dat vond de dienstindeler niet leuk: die had wel zieken en kon me niet gebruiken... Dat losten we natuurlijk wel weer op: degene die mij moest begeleiden ging in de balie naast mij zitten, en zo werkte ik stiekem toch zelfstandig...
Al tijdens de opleiding kwam er een Chinees naar me toe: 'Sdam, nieletoel'. Het heeft me een maand of 2 gekost voordat ik had uitgevonden dat ie naar Schiedam Centrum had gemoeten, toen een andere Chinees mij een kaartje naar Schiedam Centrum liet zien... Die eerste Chinees moest trouwens ook naar Kampen, om het verhaal helemaal logisch te maken.
Het aantal allochtonen dat je aan de balie is sowieso (relatief) hoog. Niet alleen toeristen, maar ook allochtone Nederlanders.
In toeristen heb je trouwens twee smaken: de zakenmannen die alleen maar zo snel mogelijk naar Schiphol willen, en de rondtrek-toeristen die overal tijd voor hebben, waarmee je gezellig kan praten, en die blij zijn met de extra informatie die je kan geven. Die naar de Hoge Veluwe willen, die willen weten waar de Zaanse Schans is, hoe ze in Delft komen, waar je in Utrecht terecht kan voor, laat ik het zo uitdrukken, verdovende middelen die in de meeste andere landen verboden zijn, of waar de homokroegen zitten. Ja, je moet van alle markten thuis zijn in dit werk... Al had ik niet op alle vragen een antwoord
Verder heb je ook verschil tussen de forenzen en de recreatieve reizigers. De forenzen weten terwijl ze de vraag stellen vaak al welk antwoord ze willen. En ze weten ook dat ze dat antwoord niet krijgen. En toch zijn ze verbaasd en worden ze daarna boos. Lijkt een of ander natuurlijk forenzen-mechanisme ofzo, heel grappig.
Recreatieve reizigers hebben vaak een erg slecht topografisch geheugen. Je kan ze via Enschede naar Groningen sturen (terwijl je probeert uit te leggen dat ze in Amersfoort moeten overstappen), en ze kunnen uren wachten op een trein naar 's-Hertogenbosch ('Maar op die staat dat ie naar Eindhoven gaat!'). En toch werkte ik liever met recreatieve mensen dan met toeristen...
In de kaartverkoop had je een aantal piekmomenten. Dat waren met name de eerste maandag van de maand (het maandkaartencircus) en de zaterdag. De zaterdag is dé dag voor de recreatieve reiziger om er op uit te gaan. En recreatieve reizigers hebben relatief minder vaak een abonnement, en komen dus vaker kaartjes kopen. De zaterdag is in Utrecht dan ook de drukste dag van de week. Het was altijd doorpoten, maar eigenlijk alijd was het ook wel gezellig.
Dan hebben we natuurlijk nog het buitengebeuren. Daarbij waren er twee grote onderdelen: het gehandicaptenvervoer en de informatiebalie.
Om maar met die laatste te beginnen: daar heb ik toch heel wat uurtjes doorgebracht. Op de rustige momenten lekker mensen kijken (er loopt voor Pinkpop toch een ander type volk dan voor Thunderdome
Een aantal gehandicapten is vaste klant, en daarmee maak je dan eens een babbeltje. Ze herkennen mij ook, of vragen hoe lang ik er al werk: 'Ook alweer 4 jaar' 'O, maar ik heb je nog nooit gezien!'. En je hebt gesprekken over duiven, over het weer, over de kleinkinderen, etcetera.
Verder loop je in de buitendiensten wat rond (hoewel wat een understatement is: als er mensen met me meeliepen waren ze steevast afgepeigerd na een half dienstje met mij) en was ik altijd erg op dreef in het melden van foute CTA-bakken, soms tot wanhoop van de omroepmedewerker... Ook niet kloppende bandjes waren vaak een prooi voor mij.
Dan was er nog de backoffice. Niet de favoriet, maar kennelijk was ik er wel favoriet voor. Ook daar heb ik vele uren gesleten, met het gevonden goed (van laptops tot losse handschoenen en van kentekenplaten tot afstudeerwerkstukken voor de kunstacademie) en met het coordineren van het gehandicaptenvervoer. Ook tijdens de beurs was ik aan de slag, en dat was vooral veel bellen en bellen en bellen, met soms wat meer resultaat en soms wat minder.
Die plaatsingen waren af en toe wat wonderlijk. Amsterdam had op een gegeven moment niet door dat een locomotief een trein ook kan duwen. Eerste wagon aan de locomotief is dus een leuke plaatsing, maar dan ga je er van uit dat de locomotief voorop zit en niet achterop. Aardige wandeling bij een trein van 12 rijtuigen... En plaatsingen uit Driebergen al binnen krijgen, 10 minuten voordat daar de trein vertrekt is ook reden tot ongerustheid. In beide gevallen is het goedgekomen trouwens....
Er schieten steeds weer dingen in mijn hoofd waarover ik nog zou kunnen schrijven. De zondagochtendaflosdienst, de feestdagen, de extreem vroege en de extreem late diensten, etcetera. Maar laat ik het hier maar bij houden. Blader gerust nog eens door oude logjes heen!
Tot zover de terugblikken. Het volgende logje is een heel speciaal logje...
Dumpy blikt terug #4: Utrechtse nachten
Utrechtse nachtjes... Op zich heb ik er niet zo veel gedraaid. Een stuk of 10 in totaal ofzo. Maar elk nachtje was goed voor een logje, en als ik weer eens nachtjes had (uitgebreid aangekondigd in mn MSN Messenger-naam meestal) kwam er altijd weer de vraag of er dan ook weer een logje kwam. Dan moest ik dus wel....
En het is ook zo: de sfeer tijdens de nachtjes is heel apart. De mensen die er liepen waren altijd apart. Eentje leverde een agressiemelding op: gooien met bierblikjes en dreigen dat als het glas er niet tussen zat, hij me over de balie had getrokken vond ik daarvoor wel genoeg aanleiding. Ik moest de politie maar bellen, kon ie tenminste overnachten. Heb hem niet meer teruggezien, terwijl ik de politie toch niet gebeld had...
Verder kwamen er de vreemde verhalen. Ontvoeringen, ontsnappingen, weet ik veel, de verhalen heb ik allemaal gehoord. Probeer dan maar je lachen in te houden... Meestal ga je toch een gesprek met dat soort mensen aan. Want ja, wat moet je anders in de nachten...
Je had zo je vaste dingen. Een aantal klussen moest altijd gebeuren: het indelen van het gehandicaptenvervoer (vaak al voor 01.00 klaar) en het nakijken van de Voordeel-Uren-Kaart formulieren. Elke nacht weer goed voor een aantal onzijdige mensen, ontbrekende postcodes en missende handtekeningen. Mocht iemand anders dan weer lekker uitzoeken.
Verder de vaste reizigers. Altijd iemand die diep in de nacht nog naar diep in het buitenland moest (Zaragoza, Wenen, Berlijn, Brussel, Aachen, enzovoort). Altijd weer een of enkele gestrande reizigers door eigen schuld of door NS-schuld. Dan vraag je je toch af of mensen zelf wel eens nadenken. Om 01.00 kom je niet meer in Gorinchem vanuit Utrecht, is dat zo vreemd? Kennelijk wel.
In de ochtend dezelfde vaste klanten: naar Nieuw-Vennep, tijdens de zomer ook naar Nieuwerkerk aan den IJssel, de bouwvakker naar Naarden-Bussum die opeens naar Amsterdam C ging (maar toen toch maar weer een dag naar Naarden-Bussum), en de man die heen naar Geldermalsen ging en terug vanaf Zaltbommel.
En dan was er nog de muis. Alleen heb ik die tijdens de laatste nachten niet meer gezien... Hij schijnt verhuisd te zijn.
De eerste nacht was altijd de zwaarste. In je ritme komen is niet eenvoudig. Er in blijven lukt een stuk beter, er uit komen was eigenlijk nooit een probleem. Al heb ik hier nog wel eens om 02.00 's nachts de keuken lopen schoonmaken. Toen was ik tenslotte pas 11 uur wakker, dan kan dat makkelijk...
De ene nacht was drukker dan de andere. De door-de-weekse-zomernachten stelden nooit wat voor, de weekendnachten deden het altijd beter. Ook altijd goed voor wat kaartjes was de 04.00-grens, het tijdstip dat de kortingskaart niet meer geldt. Altijd weer een zootje mensen die hun kaartjes nog even om moeten wisselen omdat het voor hen nog gisteren is. Niet altijd trouwens: 1 nacht waarin er wel een 04.00-grens was, had ik geen omwisselingen...
Tijdens de nachten heb ik de meest vreemde dingen gedaan. Studeren werkt heel goed tijdens de nachtdiensten: er gebeurt toch niks. Ook planningen maken voor Rondje Nederland was dankbaar werk. Verder heb ik ook ooit nog eens mn belasting in zitten vullen, en andere administratie gedaan. Echt efficiënt, die nachtdiensten!
Helaas draai ik ze nu niet meer... Als ze me morgen bellen of ik er stiekem nog eentje wil doen dan wil ik wel!
Volgende keer: terugblik op Utrecht overdag!
Nieuwe dienstregeling
Vandaag mijn eerste dag in de nieuwe dienstregeling. Met Sprinter-tweetjes, afkomstig van de inmiddels gesloten Zoetermeer- en Hofpleinlijn, een paar keer heen en weer tussen Leiden en Alphen a/d Rijn. Dit zijn treinen die alleen in de spits rijden, niet in het weekend, op feestdagen en tijdens de vakantiedienstregeling. Op dat laatste heb ik alvast een aantal mensen kunnen wijzen, omdat de belangstelling voor deze trein redelijk was. Maar, met vertrek om .38 uit Leiden, dachten veel mensen dat het de reguliere trein naar Utrecht betrof, die in de oude dienstregeling ook om .38 vertrok uit Leiden. Dat was uiteraard niet het geval, dus in Alphen stroomden er veel mensen uit die alsnog moesten wachten op de trein naar Utrecht, die een kwartier later reed. De kwartierspitstreinen (zo goed omschreven?) tussen Alphen en Utrecht rijden niet meer, daarom zitten er in de reguliere treinen dubbeldekkers ingedeeld. Was het in de oude situatie met mat '64 elke ochtend proppen, nu leek het er op dat er voor iedereen een zitplaats was. Een trein heb ik gezien met 8 rijtuigen, de langst mogelijke combinatie op die lijn. Ik denk dat dat wel zijn vruchten afwerpt voor de zitplaatskans op die lijn.
Zelf met een oude Citypendel op stap dus, de naam die de treinstellen kregen toen ze de laatste renovatie kregen en ingericht waren voor veel-mensen-vervoer op de Zoetermeer- en Hofpleinlijn. Alleen tweede klas, weinig zitplaatsen en veel staanplaatsen. Dat was vanmorgen ook te merken, want het was behoorlijk druk. Dat hield in dat ik iemand met een klacht daarover adviseerde om een trein met dubbeldekker te nemen, Intercity Utrecht dus, want daar zit eerste klas in. Of geld terugvragen voor het verschil, al zou ik niet weten of zoiets mogelijk voor een abonnement. Maar na het nummer van klantenservice opgezocht te hebben en nagevraagd te hebben of de inzet van deze trein structureel is, hetgeen bevestigd werd, kon ik haar ook niet verder helpen. Ze zou bellen met KS maar ze was duidelijk teleurgesteld. Er staat een revisie aan te komen, maar die is niet van vandaag op morgen klaar. Verder hadden we eigenlijk geen vertraging, al is alles veranderd en rijden veel treinen via andere perronsporen en compleet andere tijden. Da's ook voor het personeel wel even wennen. Reden te meer om op tijd naar je trein te lopen en goed weten hoe laat je weg moet. Maargoed, dat was in de oude dienstregeling natuurlijk niet anders.
Verderop mijn dienst nog ff een bammetje eten in Haarlem, om van daar de stoptrein naar Den Haag te rijden. Niet meer naar Zandvoort! Zandvoort heeft weer een rechtstreekse trein naar Amsterdam. Heel komisch, ik heb altijd al gevonden dat de koppeling van de stoptrein Zandvoort-Haarlem met Den Haag - Haarlem onlogisch is. 80% van de mensen er in die trein reizen moet naar Amsterdam. Dat was elke morgen goed te zien aan de stroom mensen, die die kant op reist en in Haarlem de trein soms zowat leeg achterliet. Iets anders dan een spooropstellingsreden kan ik me niet voorstellen, want om soortgelijke redenen is er dubbeldeksmaterieel ingezet in de sneltrein Den Haag- Hoorn. Maargoed, doordat de Intercity naar Haarlem vanuit Limburg niet meer bestaat, en nu zijn eindpunt vindt in Alkmaar/Schagen, heeft Haarlem een nieuwe treinverbinding met Amsterdam, en dat is de Intercity Zandvoort - Amsterdam. Naar mijn mening een logische stap, die als gevolg heeft dat de stoptrein Den Haag - Zandvoort iets is ingekort tot Haarlem. Tsja, het zijn zo dingen die je gelijk opvallen wanneer je ergens vaak komt/kwam; ik heb nog niet echt op de aansluitingen gelet vanmorgen; de komende tijd wordt dat wel duidelijk voor me. Ik heb het idee dat dat vandaag wel lekker ging, ik heb nergens vertraging opgelopen in mijn dienst, op minutenwerk na. Niet de moeite van het vermelden waard. Tussen Haarlem en Leiden is de rijtijd met drie minuten verlengd, dus de aansluiting op de Intercity naar Dorecht/Vlissingen, die in het verleden vaak gemist werd, wordt wat stabieler. Het is overigens ook erg zuur een tiental mensen te moeten teleurstellen met bijvoorbeeld een kaartje Voorhout-Vlissingen, waarbij ze amper 10 minuten naar huis al gelijk een uur vertraging aan de broek krijgen. Dat is me namelijk ook al eens overkomen. Hopelijk gaat dat nu wat beter.
Morgen maar weer eens verder zien. 't Was in ieder geval een leuke uitdaging, maar ik denk dat het wel goed komt. Het zal ff tijd kosten....
Dumpy blikt terug #3: Weesp en Duivendrecht (plus Ringlijn)
Oftewel: de stations waar ik voor zomerinvaller mocht spelen.
Mijn eerste zomer (die van 2002) werkte ik gewoon extra in Utrecht. Mijn tweede zomer zat dat er niet in: personeel over door de stationssluitingsgolf. En ik wilde toch wel extra werken, en dat werd Weesp. In Weesp hadden ze problemen met de bezetting doordat er wat mensen ontslagen waren (de oorzaak daarvan laat ik in het midden) en dus konden ze ieder handje goed gebruiken.
In die zomer werd er ook nog buitengelopen in Weesp. Niet heel vaak, alleen tussen de spitsen in hadden wij 4 man zitten (fijne roosters) en liepen we dus buiten. Verder was je met zn tweeën een balie aan het openhouden. Dat was dus veel pauzes en weinig werken. Wel was het onderling altijd heel gezellig.
Weesp kende redelijk veel vaste klanten. Een ervan is de oude man die altijd kwam 'sjippen'. Je kon er de klok op gelijk zetten: hij wilde altijd chippen. Kon je ook lekker bijhouden hoe dat ging.
In Weesp hebben we ook wat soaps meegemaakt. Zo heeft het meer dan een jaar geduurd voordat er een overkapping boven de kaartautomaten kwam, tegen de spiegeling van die dingen door de zon. Het ding werkt alleen voor geen centimeter, en de (tijdelijke, ahum) overkapping ziet er niet uit. Kortom: goed geregeld.
Er waren wel meer van dat soort Weespse acties. Zo heb ik me ook eeuwen beziggehouden met het op intranet krijgen van de computer. Dat werkte ook voor geen meter, heb op een gegeven moment de token die je daarvoor nodig had maar gewoon opgestuurd tegen alle managementregels in - ik was het zat
De tweede zomer, die van 2004, was ik er weer. Nu waren er geen ambulante diensten meer: wegbezuinigd omdat het personeel vond dat ze niet nuttig waren. Ja, dan houdt alles op natuurlijk. We begonnen met een vroege-tussen-late dienst, we eindigden met alleen een vroege en een late dienst, en iemand van Securitas in de tijden dat je alleen zat. Die haalden ze trouwens ook overal vandaan: ik had er eentje uit Musselkanaal geloof ik. En nee, reistijd en -kosten worden niet vergoed...
Het waren wel de leuke tijden. In je eentje een station runnen is toch anders dan met zoveel mensen. Op een gegeven moment kwam mn late dienst niet, waardoor de dienstindeler me maar kwam aflossen. Ik werd er gek van het maandkaartencircus. Onder andere die tweeling kwam die dag, die allebei ergens anders heen moesten. Zie dát maar eens te regelen bij een een-eiige tweeling... Pffftttt...
Helaas is Weesp ook gesloten in november (of was het net december) 2004. Toen ging de Kiosk de kaartverkoop overnemen...
De zomer daarna wilde ik weer extra werken. Dankzij Jojo die hier nog wel eens reageert, werd dat Duivendrecht. Een van de eerste dagen werd ik ook al door hem aangesproken: hij had mn echte naam uitgevogeld, en sprak me dus meteen aan. Ik heb daarna ook nog wel wat dienstjes met hem gedraaid.
Het leuke van Duivendrecht was ook de Ringlijndienst, waarbij je naar alle (nouja, zelf kiezen) stations op de Ringlijn gaat om te kijken hoe het daar gaat en daar een oogje in het zeil te houden. Werkt heel goed in het kader van het in de gaten houden van verloedering op het station, naar mijn mening. Dat merkten we trouwens ook wel in Woerden. Alleen vond ik mezelf nooit heel nuttig op de Ring, maarja, ik heb dan ook nooit echte stremmingen meegemaakt tijdens een Ringlijndienst.
Natuurlijk was ik er wel een keer tijdens een stremming. Ergens rond Sail met de ontsporing bij Amsterdam C, mocht ik op komen draven. Ik zou BAS (Beheerste Avondtoegang Stations, waar ik in Weesp al kennis mee had gemaakt) doen, maar dat werd maar gecanceld. Toen liep ik dus opeens de hele avond buiten, ook leuk, maar dan ken je Amsterdam Amstel op een gegeven moment wel als je broekzak hoor
Verder geen heel erg spannende verhalen geloof ik. Nog even Jojo succes wensen op Schiphol, en dan het vervolg vast aankondigen: deel 1 van Utrecht verschijnt volgende week ergens!
Dumpy blikt terug #2: Houten, Alphen aan den Rijn en Geldermalsen
Alweer een vage combinatie van stations, zo lijkt het. Maar toch zit er ook hier weer logica in.
De eerste keer dat ik in Alphen aan den Rijn en in Houten kwam, was namelijk met het allerleukste dienstje dat ooit uitgevonden is. Dat dienstje was de Aflos Stations. In die tijd (2002) hadden zowel Alphen aan den Rijn als Houten nog een volwaardige late dienst. Een dienst van 8 uur of iets in die strekking dus. En in een dienst van 8 uur hoort een pauze te zitten van een half uur, dat staat in de CAO. Maar op beide stations zat je alleen. En dus was er de Aflos Stations.
Die dienst begon in Utrecht. Met de trein naar Houten. Daar een half uurtje aflossen. Met de trein naar Utrecht. Overstappen op een trein die net weg was, dus 25 minuten overstaptijd. Met de trein naar Alphen aan den Rijn. Daar een half uur aflossen, en weer met de trein terug naar Utrecht, waar je dienst dan afgelopen was. 4 uur uitbetaald krijgen dus, voor een uur werk en de rest in de trein zitten
Mijn eerste Aflos Stations gebeurde er niks. De tweede (en tevens laatste) keer was het wat anders. Dat was de dag van de lekkende ketelwagen in Amersfoort, en de dag waarop Murphy ook lekker bezig was. Ik ging dus al een trein te vroeg naar Houten, om daar ook weer een trein te vroeg van terug te keren. Daardoor haalde ik een trein eerder naar Alphen, waarmee ik de laatste trein was die voorlopig door Woerden mocht: aanrijding met een persoon. Ik heb toen dus niet een half uur maar anderhalf uur in Alphen gezeten, totdat ik met de bus verder kon naar Woerden (vanaf Bodegraven). Ik kan me nog herinneren dat de buschauffeur klaagde dat er niemand van NS was bij die bus, waarop ik heb geantwoord dat ik er toch was? Ik, als jochie van net 20, zonder uniform. Geloof niet dat de buschauffeur me geloofde... Ik heb toen op Alphen in ieder geval nog een erg mooi reisadvies gegeven: die man moest naar Assen, dat werd dus via Leiden - Schiphol - Utrecht - Arnhem - Zwolle. Hij is uiteindelijk niet gegaan...
By the way: mijn allermooiste reisadvies ooit was trouwens van Utrecht naar Rilland-Bath op een zondagochtend: met de 5700 (stopper buitenom) van Utrecht naar Leiden, daar overstappen op iets naar Roosendaal, en daar overstappen op de trein naar Rilland-Bath. De mensen die daarheen moesten, overigens de enigen die ik ooit heb gezien naar Rilland-Bath, snapten er geen fluit van. En met hun gebrekkige Nederlands was het ook nog erg lastig uitleggen ook!
Tot zover dit intermezzo. Alphen aan den Rijn ben ik later nog een keer teruggeweest op een zaterdag, als tweede dienst. Toen waren ze al bezig met de ombouw tot Kiosk-met-kaartverkoop (waarvan ik trouwens ook nog een dag iemand in opleiding heb gehad), daarna ben ik er dus alleen nog doorgaand of overstappend geweest.
Houten ben ik nog veel vaker geweest. Toen Alphen dicht ging, werden namelijk ook de openingstijden van station Houten ingekort. En zo kwam er een parttime dienst als late dienst. Nouja, parttime, het was een dienst van 5 uur en 40 minuten exclusief reistijd ofzo, dus erg parttime was ie niet. Maar goed, je begrijpt wie die dienst eindeloos kreeg: juist, ikke.
En zo heb ik er gezeten op 24 december geloof ik (welterusten), op 4 december dat toen op een zaterdag viel (ik heb de kerstboom maar vast opgebouwd, al is dat tegen mijn principes om dat voor Sinterklaas al te doen, maar ik verveelde me zo), op 30 april (dan gaat er dus niet meer zo veel volk na 16.00 naar Utrecht of ergens anders, het komt alleen maar terug, heel vreemd) en had ik op een gegeven moment ook een zondag. Snurk...
De allereerste dag van de transactiekosten, dat was op een maandag, draaide ik ook in Houten. En omdat je in Houten sowieso alleen maar retourtjes Utrecht verkocht, afgewisseld met en zonder korting, was het daar verschrikkelijk stil op die dag. Zo stil, dat ik degene met de hele dienst (ik had een parttime ochtendspitsdienst) maar naar Utrecht heb gestuurd om geld te halen, want dit was niks. En dan nog was het stil, alleen maar verhaaltjes afdraaien over die transactiekosten. Gelijk toen ik terug was in Utrecht heb ik gezegd dat die dienst er wel uit kon: niet veel later werd ie Promotie Kaartautomaat, daarna is ie spoorloos verdwenen...
In Houten ben ik nu al een hele tijd (als ik goed reken was die dienst op 4 december mn laatste, 2 jaar geleden) niet geweest, en dat vind ik helemaal niet erg. Op de een of andere manier trekt dat station me niet, de mensen zijn er niet mijn smaak, alleen maar retourtjes Utrecht verkopen is vervelend, en het hok waar je zit is ook grijs en saai en kaal en vervelend. Kortom: blij dat ik er weg ben
Dan nog maar Geldermalsen. Ook in Geldermalsen raakte ik verzeild met 'dat kan jij wel' en op de tweede dag dat ik er zat kreeg ik iemand in opleiding. Hoezo handig. Maar Geldermalsen is in die tijd, de tijd dat er een 7-11 dienst was, want dat was mijn tijd, wel mijn station geworden, in tegenstelling tot Houten. Geldermalsen was gezellig in dat oude gebouw waar enorm veel ruimte was (het had ooit 3 balies en een manager), de mensen waren gezellig en ik kende er een aantal, de schoonmaker was ook altijd in voor een babbeltje, en ik kon me er uitleven met het uitzoeken van dingen (de administratie rustte op een gegeven moment geheel op mijn schouders). Ik ben er ook nog eens bezig geweest met de aansluiting op het stoppertje naar Dordrecht, ik heb me er nog eens uit kunnen leven op het omroepbericht 'De stoptrein naar Utrecht rijdt vandaag niet. U kunt gebruik maken van de volgende stoptrein. Herhaling: [...]' waardoor mensen in paniek naar mij toe kwamen. kortom, dat was wel wat voor mij
Ik heb er dan ook het laatste dienstje gedraaid (daarvan is al een logje verschenen). En op mijn kamer hangen nog enkele Geldermalsen-attributen...
Volgende keer: Weesp en Duivendrecht! (en hopelijk wat minder tekst


















