Op en Rond de Rails
Luxe cadeau voor een aantal reizigersDonderdag 25 februari 2010 om 15:23
Een tijdje terug was er een actie van Zilt Zeeland, waar je een gratis overgangskaartje kon bestellen. Achteraf bleek dat deze kaartjes alleen geldig zijn in combinatie met een geldig vervoerbewijs naar één van de stations aan de lijn Roosendaal-Vlissingen. Een heleboel mensen kwamen dus bedrogen uit. Ook ik had er 2 setjes van, maar bedacht me dat die misschien nog wel eens van pas konden komen. In plaats van ze weg te gooien (ik kom immers daar niet in de buurt, laat staan dat ik iemand ken die die kant op gaat), stopte ik ze in mijn tas.
Zo was ik op een bepaald moment onderweg van Groningen richting Zwolle en tijdens mijn controleronde zat daar een jongeman met een kaartje naar Middelburg. Jawel! Ik vroeg hem, toen ik het kaartje in mijn handen had en er door mijn hoofd schoot dat ik die Overgangskaartjes had, of hij de reis vandaag in de eerste klas wilde voortzetten. Volgens mij was het op vrijdagmiddag en zat de trein tot aan de nok toe vol met studenten. Hij was blij verrast en nam het kaartje graag aan en verhuisde naar de eerste klas.
Een aantal diensten daarop was ik onderweg van Zwolle naar Roosendaal. Na Deventer kwam ik bij een oudere vrouw terecht die mij een enkele reis Deventer - Vlissingen liet zien. Ik vroeg haar of ze vandaag in de eerste klas wilde reizen. Een tikje brutaal vroeg ze of dat in plaats voor nu voor de terugweg mocht op zondag, want dan was het altijd zo druk. Met een heel verhaal erbij. Flexibel als ik ben, gaf ik haar voor de terugreis een Overgangskaartje, die ze dan zelf maar af moest stempelen. Weer een tevreden klant. Want, oh, wat was ze me dankbaar.
Vorige week wederom van Groningen richting Zwolle. Een Engels sprekende dame gaf mij een enkele reis van Groningen naar Goes. Ook in deze trein was het erg gezellig in de tweede klas en in de eerste klas was wat meer ruimte. De vrouw was bezig met een stapel papieren en ik kreeg het idee haar aan te bieden in de eerste klas te gaan zitten. Een beetje overdonderd antwoordde ze: "Of course!" Om me vervolgens eens goed in zich op te nemen en te vragen: "Why is that?" Euhm, ja, dat is toevallig een actie, he? Voor haar een afdoende antwoord en met haar papierwinkel verhuisde ze naar de eerste klas. Onderweg kwam ik haar nog tweemaal tegen, waarbij ze me elke keer lachend aankeek. Weer een goed gevoel gescoord.
Gisteren onderweg van Zwolle naar Roosendaal. Na Nijmegen voor de tweede keer de VIRM-VI door. Midden in de spits, dus hartstikke druk. Daar zat een vrouw tussen de andere reizigers met een kaartje van, ik geloof, Deventer naar Vlissingen. Nu wist ik dat ik alleen nog een terugreis in mijn tas had zitten. Geheel overdonderd na mijn brutale vraag of en wanneer ze terug zou reizen, reageerde ze met: "Vrijdag of zaterdag." Ik pakte snel de kalender op de Railpocket erbij om te kijken of de kaartjes, geldig tot en met 28 februari, dan nog wel geldig waren. Komt precies uit, dus ik vroeg haar of ze de terugreis in de luxe van de eerste klas af wilde leggen. Meteen vroeg ze: "Vanwaar is dit?" Nog altijd heb ik daar geen antwoord op, dus ik reageerde: Dat is een actie van buiten het spoor, toevallig heb ik deze kaartjes. Toen begreep ze het nog niet helemaal. Of dat ze helemaal geen kaartje hoefde te kopen. Nee, dat kon ik voor haar niet regelen. De reizigers die tegenover haar zaten, probeerden nog te verduidelijken dat dit een kaartje was om met een tweede klas kaartje in de eerste klas te mogen zitten. Toen begreep ze het. Maar ze snapte nog niet helemaal waarom ik dit aan haar gaf. "Een cadeau'tje voor mij, dus?" inclusief vragende blik. Ik knikte. Een glimlach verscheen op haar gezicht. "Wat aardig van u!" klonk het. "Dankuwel!" Graag gedaan. En ik liep verder om te controleren. Achter mij hoorde ik de mensen in gesprek raken en pikte nog wat flarden op van het gesprek, iets met "Wat fijn van het spoor, he?"
Op die manier kom ik mijn treintjes ook weer vrolijk door, heb wat mensen in het zonnetje gezet én ik kom van die kaartjes af waar ik toch niets aan heb. Ik kan wel merken dat mensen dat soort kleine cadeau'tjes niet verwachten. Maar, ze kosten mij niets en maken die mensen blij. En dat is nou precies waar ik op de trein naartoe wil: Er is controle, maar ook service!
Geplaatst door Redactie | Er zijn 6 reacties
